Voel zoete pijn van weemoed
van vervlogen tijd
van jeugdherinneringen
maar ben ook vele kwijt.
Zie nog hoe we met elkaar
rond de kachel zaten
aan de grote tafel kaartten
gedopte pinda's aten.
Hinkelen en touwtje springen
piano spelen, vele uren
knikkeren en kaatseballen
ruitje tikken bij de buren.
Dat gewroet geeft
zoete pijn van…
Ik zie bij het betreden van m’n nieuwe appartement, in een geïnnoveerd stadsdeel, door het raam de verlichte Domtoren tussen twee oude gebouwen en een déjà vu gevoel overvalt mij, het gevoel in een onwerkelijke wereld te leven.
Als ik ‘s avonds vermoeid van vele indrukken in bed lig en de slaap niet kan vatten omdat de ene gedachte de andere aflost…
De lente is overdadig en uitbundig; een nieuw licht overspoelt de wereld, narcissen en krokussen tieren welig.
Terugkerend van de Dienstapotheek waar ik gelukkig medicatie kon bemachtigen tegen mijn zware hoest, zag ik bij de bushalte een dood vogeltje liggen; de oogjes waren gesloten, het rode borstje was zichtbaar; stakerig, kwetsbaar en weerloos…