Alle inzendingen over worden

Natuurlijk doe je het: omdat het hoort, moet en omdat je het met liefde doet maar toch zit ik me af te vragen: We zijn met pensioen, al een poosje natuurlijk, hebben niks te klagen nee, echt niet, al zeg ik erbij dat de kwaaltjes en nare dingen me zo zachtjesaan wel een beetje teveel worden, eerlijk is eerlijk! Iedereen hoor je: ouder worden daar verander…

Subtitel: Anonimiteit Deze ballon had in alle kleuren van de regenboog kunnen zijn, zoals bijvoorbeeld (wie is er bang voor) Rood, Geel & Blauw(?) Kunstenaar Banksy laat zich kennen als Robert Del Naja van de Britse popgroep Massive Attack. Deze Rode Ballon leefde jaren een leven in de anonimiteit. Salman Rushdie daarentegen is, blij toe, blijven…

Jongeren moeten beter beschermd worden tegen schulden!…

Eine Frau in Berlin Hoe verging het vrouwen tijdens een oorlog? Waarom werd hun leed na seksueel geweld het liefst doodgezwegen? Het Anonieme Dagboek Eine Frau In Berlin dat uit de oorlogsjaren stamt en negen weken beslaat (20 april tot 22 juni 1945), geeft rauw weer wat er gebeurde toen Het Rode Leger de stad innam. Een fragment uit Anonyma…

Ik heb een vriend, of misschien slechts een kennis, die men zou kunnen omschrijven als een vrolijke vrijgezel, maar dan zonder het vrolijke. Dat gaat er namelijk wel af als je boven de 50 komt, en je huis en je lijf te vies zijn om aan te pakken. Ik kwam regelmatig bij hem om zijn computer weer aan de praat te krijgen. Hoewel hij zichzelf administratief…

T HABAYTA U I S Alweer een uur voorbij Opnieuw een uur van gekte Het onkruid is gegroeid op Het tuinpad, in de tuin De wind smachtte naar opening Van het luik Exploderende oude muur Net alsof die roept: 'THUIS, THUIS' Het is tijd om terug te keren van Heuvels en vreemde velden De dag verdwijnt langzaam zonder teken 'THUIS, THUIS'…

---------------------------------- Het is kerstborreltijd of vrijdagmiddagborrel op het kantoor. Het is zo'n dag van de week dat een heleboel mensen van het personeel allemaal aanwezig zijn, en ook gaat er weinig gelijk naar huis. Eindelijk jouw kans! Om je van je leukste, meest joviaalste, mannelijk kant te laten zien aan die leuke vrouw die…

Als twee ministers vechten om een been, gaat mogelijk Mona Keijzer ermee heen!…

Er moet voor worden gevreesd dat Israel onder de bezielende leiding leiding van de machtsbeluste Netanyahu langzaam maar zeker democratische principes (b.v. een scherpe scheiding tussen wetgevende, uitvoerende en rechtsprekende macht) aan het inleveren is. De kans op een dictatorschap lijkt steeds groter te worden, waarbij steeds minder rekening gehouden…

Op zekere nacht klonk in het grote Spookslot van de Efteling een luid gebeier van de klok. Het dier, dat kraai heette, maar op een duiveltje leek, liet de klepel flink op en neer gaan. De draakvogels van de ronde zaal kwamen wild aan gevlogen. De spokende monniken naderden plechtig langzaam. Nog heel wat verschijningen doken op. In de grote ruimte…

=========== =================== Kwaliteit komt, net als een lijk, uiteindelijk altijd bovendrijven. Daarom wist ik, in de wieg nota bene al, dat mijn kostje gekocht was; mijn pad was duidelijk: ik was in de wieg gelegd voor de muziek. Vogeltjes zaten om mij heen, de bomen bogen zich om mij heen om maar niets te missen van mijn pre-puberale mezzosopraan-lokroep…

We zijn nog steeds bezig met oorlog te voeren over welk stuk Aarde van wie is, en de discussie over wie eigenaar van de Maan is, is nu ook al begonnen. (Zie Nieuwsuur woensdag 21 oktober 2015.) Landjepik wordt Maantjepik. De mens heeft niets, maar dan ook echt helemaal niets geleerd van zijn eigen geschiedenis.…

Een lange zomer ging voorbij. Met zon, storm en regen. De dikke donkere mist van voorbijgaande jaren trok langzaam op. Na het pikzwarte duister, en de daarop volgende schakeringen van donkergrijs tot lichter wordend grijs, verschenen nu enkele witte lichten aan een verre horizon. In het aarzelende licht probeerde de vrouw een nieuw evenwicht te vinden…

Oorlog is een wond in het weefsel van de wereld, maar ook een spiegel waarin de mens zichzelf onverbloemd terugziet. Wanneer de eerste rookpluimen opstijgen en de grond begint te trillen, valt de dunne vernislaag van beschaving weg en blijft iets rauws over, een vuur dat al brandde toe de eerste mens zijn vuist balde. Filosofen hebben geprobeerd die…

De herfst was als een warme deken over het landschap neergedaald. Bladeren, geel, oranje, rood en bruin, bedekten de grasvelden en wegen. De vrouw liep met haar metgezel door de dikke laag kleurige bladeren, die het pad naar het meer als een speelse, opwaaiende loper voor haar uitrolde. De grote platte steen aan het meer was haar favoriete plek om zich…

Er zijn weinig mensen die de kracht, de intelligentie, de sociale vaardigheden, de contacten, en de middelen hebben om de wereld werkelijk positief te veranderen, maar als iemand dat kan, dan is het Oprah.…

Het geheugen en het verstand worden vaak voorgesteld als twee afzonderlijke kamers in het huis van de geest. Wie echter aandachtig luistert naar de bewegingen van het innerlijk, merkt al snel dat deze scheiding kunstmatig is. Het zijn geen kamers, maar stromingen: twee rivieren die elkaar voortdurend kruisen, soms helder, soms troebel, soms zo subtiel…

De ochtend begint met overgave, niet met keuze. Je ontwaakt in een web van onzichtbare draden: de zwaartekracht, de stilte, de lucht die je longen vult. Afhankelijkheid is geen zwakte, maar de grondtoon van ons bestaan. Toch verzet de moderne mens zich hiertegen. Wij omarmen de mythe van de autarkie, het solo-ik dat zijn eigen lot smeedt. Maar wat…

Er is een moment - ergens tussen het openen van een ooglid en het verschijnen van een gedachte - waarin de wereld zich aandient zonder naam, zonder contour, zonder het dunne vlies van interpretatie dat wij er zo snel overheen leggen. In dat prille ogenblik lijkt waarneming direct, alsof de werkelijkheid zelf even ongehinderd door onze poriën naar binnen…

Toespraak (beschouwing) uitgesproken bij mijn eindexamen cursus Rhetorica “Spreken in het openbaar”, 10 december 1987 Mijn onderwerp, dames en heren, waarover ik vanavond wil praten is ook de aanleiding geweest deel te nemen aan de cursus “spreekvaardigheid”. Het is mijn werk en mijn werkgever: De Kamer van Koophandel. Om eens te polsen hoe bekend…

Menselijkheid begint misschien op het moment dat twee wezens elkaar aanraken zonder precies te weten waarom, alsof er in die aanraking een oeroud geheugen schuilt dat ons herinnert aan wat we diep vanbinnen al weten: dat we niet gemaakt zijn om alleen te staan. In dat kleine gebaar, dat bijna niets lijkt maar alles draagt, ontvouwt zich een stille waarheid…

Wij herinneren onze toekomst niet omdat wij leven in een bewustzijn dat zich hecht aan wat reeds heeft plaatsgevonden. Herinnering is een beweging achterwaarts: een terugslag van de tijd die zich in ons heeft vastgezet als vorm, verhaal en spoor. De toekomst daarentegen is nog ongevormd - een stille ruimte zonder contouren, een veld dat zich pas opent…

Het is een oude verleiding, een fluistering die door de eeuwen heen telkens terugkeert: de gedachte dat er een frequentie zou bestaan die zo helder en onweerstaanbaar is dat de werkelijkheid zich eraan onderwerpt, dat stenen zouden dansen op jouw toon en gebeurtenissen zich zouden voegen naar jouw adem. De fysica laat die droom echter niet uitkomen…

De laatste keer dat ik mijn vriend Harry zag, was op dat feestje bij de eerste minister. Mijn vermoeden dat hij niet aan de kost kwam als hondenkapper (wat hij altijd beweerde) werd daar bewaarheid. Ik verdacht er hem namelijk al lang van een spion te zijn. Welnu, toen ik hem op dat feest een onderbroekendans met de eerste minister zag uitvoeren, viel…

Het gedicht: -- De zeer oude zingt -- van Lucebert heb ik altijd simpelweg een goed gedicht gevonden, nog voordat ik professor, doctorandus, meester in de literatuur werd. Al in de wieg probeerde ik het gedicht op verschillende manieren te declameren —meestal tegen de kat, die niet eens echt geïnteresseerd was in de Vijftigers. Maar goed, het gedicht…

BEA, NICO EN JAN JACOB spontane ontmoeting en het TroostGedachtenis-concert en -Kerkdienst van 12 en 26 november a.s. in de Westerkerk Ze zaten aan een visje Ze zaten met hun 2: Bea en Nico Bij de Volendamse Vishandel Aan de Kinkerstraat in Amsterdam Maar die 2 werden er 3 Ik, Jan Jacob, mocht aanschuiven aan ‘t tafeltje Het…

Er is een boek dat niet gelezen wordt, maar binnenkomt als een adem die je herinnert aan iets wat je ooit wist en onderweg kwijtgeraakt bent. De Profeet van Khalil Gibran gedraagt zich niet als een verhaal, maar als een stroom van innerlijke herkenning, alsof iemand woorden heeft gevonden voor een stilte die al jaren in je woont. Het is een boek dat…

Natuurlijk staat hij er. Altijd dezelfde versleten joggingbroek, waaroverheen hij een kort broekje draagt, het is te idioot voor woorden. Een vaal, verkleurd roodwit jasje uit de vorige eeuw. Zijn lange, vettige haren, zijn gebit een gatenkaas. Die doordringende ogen, zeiden ze dat ook niet altijd van AH? Ik ril. Maar die woorden die als een mitrailleur…

============== =================== De straten van de stad waren roodbruin van de herfstbladeren, en elke windvlaag leek iets ouds (geheimen, asbest, incest) los te werken uit de gevels. Eens, dacht hij, was dit park roodbruin, niet van de kleur van herfstbladeren, maar van revolutie, uniformen en bloed Maar: geschiedenis vergeet snel; zoals een…

==================== Ik gooi elke dag iets weg, zodat er meer lucht in mijn huis, meer lucht in mijn hoofd, meer lucht in mijn leven komt. De ene dag een oud prentenboek over olifantjes die in een flat wonen. De volgende dag een geroeste kruk, een kinderfiets zonder trappers, een cursus zeezeilen, nog in vers cellofaan. Lege potjes, volle potjes…