Alle inzendingen over zonlicht

Zonlicht Weldadige warmte overdadige bloesem verkwistend geschonken. Vruchten in knop. Hoop. Vernieuwing. Toekomst.…

Wanneer licht je tuin verlaat schaduw je huis omsingelt wind tegen je voordeur slaat waar lang niet werd geklingeld Wanneer mist je raam beslaat je aarde is bevroren hagelsteen je pad bestraat waar lang geen weg van sporen Wanneer vorst je gang opgaat je kamers doet bekoelen neerslag bij je binnenslaat…

Zoals een wijs man ooit zei: 'De beste remedie voor elk probleem is zonlicht.'…

Dali Venus delen ongevraagd geleend in vlakten bergen versteend Zie ik dat haar ogen links onder mij beginnen te bollen De vinger dwingend binnen gaat zoekend rond te tollen Dan knekels van het zwarte paard steigerend staat op hollen Onderga ik wereld van surrealisme indringend gericht Zo ik weer verward exit treed verblind mij zonlicht…

Geruiloos zweeft de nevel Over het koele meer In de koude ochtend Gehuld in mystiek De kleur is niet te lezen In de eerste zonlichtstralen Lost de nevel langzaam op Schaduwen worden zichtbaar Geruisloos zweeft de nevel Terug naar het onaantastbare De avond maakt zich op Om de aarde te laten slapen Geruisloos sluit de nevel De avond…

die ik heb Verdwijnen, ik zal wel zien Zonlicht valt in stukjes goud Op mijn gezicht, geluk...?…

maakt de harten kil doet molens twijfelen en stilaan wachten we wachten tot jij jij ontwaakt en in het prille gras met blote voeten boe roept tot de koeien en de natte neuzen zoent zomaar de liefde rond strooit als kruimels voor de mussen je lach in de ochtend waar de leeuwerik op wacht ja dan kruipt hier de nevel terug komt zonlicht…

De morgendauw nevelt tijdloos als een pareldeken over het landschap Een stilte kleurt het morgenlicht langzaam in wolken van sereen In al haar schoonheid weeft de aarde parels van dauw aan het gebladerte De zon laat het landschap ontspringen in een fontein van geweven waterdamp Het is alsof de tijd niet meer bestaat alleen de schoonheid…

Vlekjes zonlicht knipogen door het dikke bladerdek, glinsteringen spelen in een heldere waterplas. Tranen verdampen, een glimlach tekent zich op haar verhard gelaat.…

scheen volzomer er was liefde genoeg we zochten de schaduw warmte maakt loom jij had ervaring en kende het plekje onder de boom ik lachte toen je me kuste mijn zinnen met jouw passie blusten, het blad viel toen we uitgeput rustten we zagen de herfst in zijn donkerste kleuren we zomerden nog en schrokken door dit gebeuren het zonlicht…

Tanka Langs heel de dakgoot van de boerderij hangen grote ijspegels: zwaarden, waarin platina met diamant samen glanst. Prozatekst Het is best vermakelijk om als bezorger van de NRC door het winterse dorp Teteringen te fietsen. En al heb je haast om met je werk klaar te komen, is het toch zeker de moeite waard om eens stil te blijven…

brengt zin in dit leven als het eerste zonlicht beleef ik jou elke dag…

zin in dit leven als het eerste zonlicht beleef ik jou mooi en stralend elke dag…

waar het eerste zonlicht dromen verjaagt in haar warme stralen de ochtend ontwaakt breekt jouw glimlach spiegelend kristal mijn droefheid in tranen die kleurloze nacht schaduwt verlangen dit duister gevoel als het eerste zonlicht beleef ik jou…

Zonlicht treft grondloof! Prozatekst Heerlijk heen en weer banjeren en rondkijken in dat Lentebos! Even met de ogen knipperen... Die glanzende zilverkleurige vlekjes; zijn dat allemaal witte bloempjes? Eens beter kijken. Nee, al die grondblaadjes zijn bevlekt met zonlicht en zijn net neergestrooide bolletjes glas.…

Wanhoop niet in donkere nachten, 't zonlicht zit op jou te wachten, Vang dan weer je loflied aan, omdat de smartelijke nacht, door't zonlicht van de dag voorbij nu is gegaan...…

Gezien het effect van kleur op reflectie en adsorptie van warmte, zou het logischer zijn als huidpigment lichter kleurt door contact met zonlicht.…

Het late zonlicht daalt over je lichaam De warmte gloeit zichtbaar na.. Mijn ogen glijden over je heen Koesteren je lijf van puur genot...…

terwijl je tong verkennend punt tegen mijn tanden wij smelten tot een paar terwijl het zonlicht in uitbundigheid zijn stralen dwarrelt door je haar…

Een Nederlander maalt evenveel om cultuur als een pissebed om zonlicht.…

fel zonlicht verblindt het uitzicht op de toekomst de hemel knipoogt…

De waarheid is een venster voor het zonlicht en heel veel vlinders vliegen zich dood.…

Ik lig nog te bed in de blinkende morgen en hoor in mijn hart en daarbuiten het ruisen der nieuwe zee, reuken en blijde geluiden en de bloeiende geuren der kruiden vervliegend als schuim in het zonlicht en op de wind drijft het mee.…

Zonlicht besloten in hars. Hemelse schoonheid.…

avondrood sluimert nacht aarzelt op de drempel zonlicht neemt afscheid…

Vlinders dartelen speels boven de Klaprozen in't gouden zonlicht…

Gefilterd zonlicht schijnt op mijn gezicht, en schrijf ik voor jou een nieuw gedicht.…

Laat zonlicht gedoofd, levende zielen gaan heen waar doden dromen.…

Er rest mij soms maar deze éne behoefte, te rusten, en met een bloem tussen mijn tenen en een ring van zonlicht op een knie niets te zijn.…

Het frêle zonlicht schijnt op een kleurig tapijt gevallen blaadjes als dartelende vlinders vlogen zo - de zomer uit…