Dagcolumns

Ik trek het niet meer. Koop je iets voor vijf euro en betaal je met een tientje, zegt die man in die winkel terwijl hij het wisselgeld teruggeeft: "Met z'n vijven." Hele dag naar de knoppen. Ook opgetekend uit de mond van deze misselijkmakende middenstander: "Alsjeblieft, twee dollar." Woehahahahahahahaha! Een andere favoriet uit zijn gevarieerde…

Wat bevalt mij niet in Marts Studio Sportzomer? Als sportliefhebber heb ik met de Olympische Spelen een tweeslachtige relatie. Fantastische wereldsport: dat wel! Maar voor mij vertonen de OS ook een onbegrijpelijke mengeling van amateurs (10-meter-kleiduiven-schieters) en duur betaalde professionals (topbasketballers, toptennissers), een aantal…

ZIN OM MEE TE DOEN AAN HET LANDELIJKE KUNSTPROJECT: ‘ER WAART IETS DOOR HET LAND…’ ? Het verrast Maakt blij Het ontroert Vervoert Het blijft En gaat voorbij Het prikkelt Het verzacht Het komt onverwacht… in de nacht. WANNEER? Op vrijdagavond 26 september 2008. Van 8 tot (voor de enthousiastelingen ver? na…

‘Het maakt niet uit wat je doet, zolang je het maar met liefde doet’, zegt de boeddhist. Dat klinkt sympathiek, dacht ik aanvankelijk. Ieder zijn vrijheid. Daarna viel het kwartje. Met liefde vergreep de pastoor zich aan de misdienaar en met liefde bedroog de vrouw haar man. Onder het mom van liefde zijn de grootste misdaden begaan. Maar laten we…

Ver van ons bed in China worden momenteel de Olympische Spelen afgewerkt, het zal u als aandachtig volger van het wereldnieuws vast niet zijn ontgaan. Van uur tot uur kunnen wij televisiekijkend en/of internetsurfend kennis nemen van de ‘sportieve’ prestaties van duizenden beoefenaren van de meest uiteenlopende takken van sport. We worden zelfs via…

Een auto stopt, een portier zwaait open en even later staat een man van Zuid-Europese afkomst breed lachend voor me op het fietspad. Ik stop. Hier wil iemand misschien de weg vragen. Dat is leuk, ik ben graag behulpzaam. En een beetje nieuwsgierig, dus het is altijd boeiend om zo maar even te weten te komen welk reisdoel iemand heeft. Ik zie het…

Mensen met een harddiskrecorder kijken ongeveer negen procent van hun programma’s vanaf hun recorder, las ik. Een heel aardig marktaandeel vond de meneer die het onderzoek had gedaan. Gemiddeld kijkt 0,7 procent ‘uitgesteld’, dus dan is negen procent inderdaad niet slecht. Sinds wij een harddiskrecorder hebben kijk ik zelf zo ongeveer 100 procent…

Hoe zou het toch zijn met Wim Mateman? Ik geef het onmiddellijk toe: er gaan dagen voorbij in mijn leven dat ik mezelf die vraag niet stel. Het is zeer wel mogelijk dat voor de gemiddelde columnlezer hetzelfde geldt. Sterker nog, tien tegen een dat u geen flauw benul (meer) heeft over wie ik het in hemelsnaam heb. Over Wim Mateman dus. Uit de…

De maatschappij verruwt, hoort men wel eens. Wie Nederlands.nl volgt, zou kunnen denken dat ook onder de zondagscolumnisten tegenwoordig andere waarden en normen gelden. Watze E. vecht een vete uit met reaguurder Ruurd vd W. die niet gediend is van de stijlwapens die de columnist inzet tegen de aankomend landsleiders Rita V. en Geert W. Persoonlijk…

Aan dat woord moest ik denken toen ik de column las van iemand die zich dagschrijver noemt – raar eigenlijk, alle andere columnisten schrijven onder eigen naam én e-mailadres, maar dagschrijver durft dat blijkbaar niet – en die kennelijk van mij of van mijn nazaten (desnoods in 2050) excuses verwacht. Dagschrijver gaat daarin veel verder dan ‘één van…

Twee komkommerberichtjes van deze week, in de categorie ‘waar moet het toch heen met deze wereld’. De eerste gaat over liefdesverdriet. In het AD van 4 augustus lees ik dat dat tegenwoordig een posttraumatische stressstoornis oplevert. Er is dringend meer aandacht voor nodig, stelt liefdesconsulent Roel van Duijn. Van Duijn heeft een scherpe neus voor…

Sinds we de tuin hebben uitgebreid, heb ik regelmatig nachtelijke tuindromen. Best aardig, zult u denken, zo dromen over je nieuwe, kleurrijke borders terwijl je dartel tussen de vlinders huppelt. Niks leuk aan. Mijn tuindroom is een nachtmerrie. Een gruwel in episodes waar telkens een nieuw huiverend stukje wordt aangebreid. In het begin zaten…

Radovan Karadzic is aangekomen in Scheveningen. Om te checken of de man in de straat dat eigenlijk wel wist, stuurde Nova verslaggever Tonko Dop naar die 'plaats in de buurt van Den Haag' (aldus de Duitse tv). Daar had je hem weer met die toon en die microfoon. "Scheveningen is vandaag een beetje wereldnieuws, hè?" Een man in een scootmobiel wist…

De laatste jaren boden politici in grote aangelegenheden excuses aan: De Canadese premier Harper stelde: ‘De regering erkent dat de gevolgen van het Indiaanse kostscholenbeleid negatief waren en dat dit beleid schade toebracht aan Indiaanse cultuur en talen. De Canadese regering biedt haar verontschuldigingen aan. Het spijt ons.’ De regering…

Ik droomde van Marianne Thieme die in een te kort rokje als een echte Britney Spears uit haar Hummer stapte. De persfotografen richtten hun lenzen gretig op het met een snoezig pruikje schaamhaar bedekte partijjuweel. Over de stelling – beter een vegetariër in een Hummer dan een carnivoor op de fiets – had niemand het meer. Marianne was hot. Maar…

In het land van de onbegrensde mogelijkheden – de USA – schijnen ze op grote schaal voor te komen, letselschadeadvocaten, een ondersoort van de orde der parasieten. Deze parasitaire misdadigers lijken zich voornamelijk op te houden in wachtruimtes van afdelingen die tegenwoordig Spoedeisende Hulp heten – wat was er mis met de aloude afkorting EHBO?…

Eindelijk is het mooi weer. Natuurlijk is het nu meteen weer erg warm, maar zo gaat het nou eenmaal in dit land. Mij hoor je niet klagen. Ik werk de zomerperiode meestal door. Mijn vakanties hou ik in voor- en najaar. Toch is het werken met dit weer anders. Veel collega’s zijn met vakantie, dus je kunt niet alles doen wat je zou willen doen. Wat…

't Is een prachtige gedachte en wie zegt dat de Chinezen geen gelijk hebben/hadden: krekels van jade. Grote, halfvleugelige insecten uit Zuid-Europa en de tropen. In het Drents Museum te Assen als rituele voorwerpen opgesteld en uitgestald. GO CHINA! Krekels van hard gesteente van bleekgroene kleur die eeuwig leven in het hiernamaals beloven. Naast…

Een kwartier naar mijn tenen staren geeft mij alle antwoorden. Problemen, dilemma’s, twijfels: allemaal tot niets verpulverd. Wat verdwaalde vlokken sop kriebelen aan mijn tenen. Ik kijk ernaar en barst uit in lachen om mijn kwetsbare mens-zijn. Ik drijf een beetje af in warme waterstromen die van boven komen, mijn haartjes zijn nat. Zachtjes masseren…

Commentaar geven bij een Tourreportage kan soms kinderlijk eenvoudig zijn. Tenminste in Nederland, want daar hebben ze de instructie gekregen om vooral de Nederlanders op te zoeken. Vóór, tijdens en na de wedstrijd. Makkelijk zat. Komt er een met een oranje shirt aanrijden, geheid dat-ie in de remmen moet om weer iets te melden over de afgelopen nacht…

Beste Yvonne, Ik ben dol op mijn vriendin, maar snappen doe ik haar niet. Als Mars en Venus botsen wij regelmatig en dan zijn er ook nog zo wat dingen waar we de hormonen niet de schuld van kunnen geven. Neem nou jouw vakgebied: opruimen. Daarmee ben ik toch echt wel ‘het vrouwtje’ in ons huishouden (en zij het zwijntje). Nu is mijn geliefde…

Had u er ook zoveel moeite mee om in die overjarige hippie, die ze afgelopen maandag in Belgrado hebben gearresteerd, de voormalige leider van de Servische Republiek én oorlogsmisdadiger, Radovan Karadžic, te herkennen? Ik bedoel, zet er een mijter op, hang er een tabberd omheen en Bram van der Vlugt kan om ander werk gaan zoeken, Sinterklaas woonde…

Meestal ben ik tamelijk doelgericht, ik werk met lijstjes voor de korte termijn en doelen voor een jaar. Allemaal helder. En het grootste gedeelte van de tijd houd ik me daar mee bezig. Dat moet wel, want er is veel te doen. Maar soms is dat opeens even klaar. Het begint met het zoeken van afleiding. Dan ga ik huishoudelijke klusjes doen of spelletjes…

12 dagen - met de Thalys - Frankrijk: geen krant gelezen, geen tv gezien. Wandelen, sporten, musea bezoeken, eten, praten, slapen: een leven als God in Frankrijk. Terug in waterig Nederland. Zaterdagmorgen: de Volkskrant. Na een paar pagina’s merk ik dat ergernis bezit van mij neemt. Politiek, sport, financiën, misdaad, ingezonden brieven, opinies…

Mijn lief kan een aardig moppie fietsen, maar de Tour de France kan haar niet boeien. Onbegrijpelijk. Drie weken fietsen biedt meer drama dan alle opera’s, songfestivals en het complete werk van William Shakespeare. Heroïek, verering, leugens, bedrog, verraad, broedermoord en machtspelletjes. En dat allemaal tegen schitterende decors van lieflijke weiden…

Jawel, ik ben weer terug in Nederland en ik geef toe dat valt niet mee. Goed, het weerzien met kinderen en kleinkinderen was geweldig – ‘kinderarbeider’ Simon heeft prima voor de tuin gezorgd, geen onkruid te bekennen – maar lieve mensen wat is het hier koud en regenachtig. Ik heb vijf weken lang in een korte broek rondgelopen en nu moet ik ineens weer…

Een tijdje geleden las ik in NRC Handelsblad dat je verslaafd kunt raken aan verdriet. De meeste mensen wennen uiteindelijk aan het verlies van een dierbare. Sommige mensen houden vast aan een verlangen naar de dierbare en blijven dagdromen over de tijd dat die persoon er nog was. Het blijkt dat daarbij delen van de hersenen worden geactiveerd die…

Een gulle snurk van emotie wakkert mij en ik merk dat tranen langs mijn wangen versplinterden op het vederlichte kussen. Voor niemand schijnt een lamp schimmen op de muur, alsof ik wakker was zoals nu. Ik sliep, maar open mijn mond om te voelen hoe ik gapen moet, de smaak van niets nog achter de kiezen. Mijn sprei gedoogt een rafelrand over het stel…

Op mijn vakantie heb ik een alleraardigst boekje uit de ramsj meegenomen: Getrouwd met de premier De first lady's van Nederland in veertien portretten. 2004, 3e druk In veertien schetsjes worden onder het hoofdredacteurschap van Peter Rehwinkel de echtgenotes besproken van de 14 naoorlogse premiers. Het zijn vrouwen die hun leven in dienst…

Het zal een uur of 3 geweest zijn. Lantaarnpaallichtjes dansten stilletjes op de gracht. Op de kade wiegden de bomen hun vertrouwde heen-en-weer. We werden er tegelijk wakker van. Een autoalarm. Hoog, hysterisch gepjieuw. Meer geluiden kwamen er niet. Geen gekras van breekijzers. Glasgerinkel bleef uit. We wachtten. Luisterden. ‘Oewíejuwíejuwíejuwíeju…