Dagcolumns

Per ongeluk viel ik in het programma Birthday, waarin Lieve Blancquaert kraamafdelingen bezoekt over de hele wereld. Ze was deze keer in Dubai en maakte een reportage die me aan het denken heeft gezet. Ik wist niet veel van de oliesjeiks. Want laten we eerlijk zijn, veel andere mensen wonen er niet. Een Belgische IVF deskundige kwam aan het woord…

Geachte heer/mevrouw, Hierbij wil ik de motivatie uiteenzetten die mij ertoe brengt te solliciteren op de vacature van leraar muziek (15 uur per week, 2-e graads bevoegdheid) aan uw school. Allereerst wil ik u vertellen dat ik vanaf mijn vroegste jeugd een passie heb gevoeld die groter was dan ikzelf, telkens wanneer mijn ziel geraakt werd door…

Het aantal fietsongelukken in Nederland neemt toe. Vorige week mijn coach, gisteren een mede-cursist en nu ook nog Albert West en die kan het niet meer navertellen. Albert West, een sympathieke zanger waarvan ik geen enkele hit kan noemen maar die ooit nog een plaat opnam met Albert Hammond. Zou Hammond het al weten? De oorzaak van al die fietsvalpartijen…

Blatter is maar één man. Hij is echt niet de enige en waarschijnlijk is de hele FIFA-organisatie erop ingericht om geld te verplaatsen naar de machtige mensen binnen de FIFA-organisatie. De organisatie werkt als volgt. Blatter et alii moeten de macht veroveren en houden. Dat doen ze door geld te geven aan mensen die mogen stemmen. Dat geld geef je…

In het donker bereiken we de top van de Pieterberg. Met het licht van mijn mobiel lees ik de laatste aanwijzingen in het boekje. Chris ziet in het vlammetje van zijn aansteker karige woorden in steen. Brandt haast zijn vingers. Hadden restaurants en bars verwacht. Een bruisend leven. Dit is het dus. Hier moeten we het mee doen. We huilen en schreeuwen…

Renzo Martens is een kunstenaar met een missie. In zijn film Enjoy Poverty uit 2008 stelde hij de exploitatie van de armoede in de derde wereld door westerse landen aan de kaak. ‘Armoede is Afrika’s belangrijkste exportproduct', was een van zijn statements. ‘Alleen wij profiteren ervan.’ Nu wil hij niet alleen de exploitatie van armoede ontmaskeren…

Bij de wereldvoetbalbond Fifa was deze week een stoelendans aan de gang. Vrijdag vond de verkiezing voor de nieuwe voorzitter plaats. Zittend voorzitter Sepp Blatter is negenenzeventig jaar. En hoewel ik niet aan leeftijdsdiscriminatie wil doen, wilde vooral de Europese voetbalbonden een modernere aanpak voor de problemen. Er is veel kritiek geweest…

Ik dacht dat ik het in de gaten had, deze week. Hoe het precies zit met geld. En met werk. Geld en werk. Werk en geld. Ik denk dat het zo zit. Ik weet het niet zeker. En ik weet ook niet of ik het goed heb onthouden, maar het was een spliterwt van een seconde, waarin ik alle verbindingen en het hele plaatje tegelijk onder ogen kreeg. In één oogknipper…

Toen mijn vriendin zwanger was en wij gingen luisteren naar het hartje van onze eerste, wist ik meteen dat de echoscopiste geen gevoel voor humor had toen ik zei: het lijkt de A2 wel. Ik zeg dat soort dingen automatisch als ik gespannen ben of als ik vind dat de situatie serieuzer wordt opgevat dan eigenlijk nodig is. In dit geval was ik best wel…

“De (leden van volk A) zijn geen moordenaars, geen plunderaars, geen brandstichters. Zij willen niets anders dan vreedzaam land veroveren. Maar de (leden van volk B) willen niet vreedzaam veroverd wezen.” Ziehier in het kort het begin van vele oorlogen, moorden, plunderingen en brandstichtingen. De zin gaat over de situatie in het Midden Oosten en…

Op het perron van station Emmerich kijk ik mijn ogen uit. Overal staan groepen jongeren. Uitgedost alsof het carnaval is. Hoeden, brillen en pruiken. Hun kleding fel. Verrassende combinaties. Een jonge vrouw met Heidistaartjes draagt twee flessen wijn als waren het skistokken. Een tiener zeult met twee kratten bier. In de coupé is het een lawaai…

De ramen in het restaurant bieden een mooi uitzicht op de drukke straat en de winkels aan de overkant. Raamplaatsen zijn hier geliefd, maar vandaag lukt het om een plekje te vinden. Hier kun je heerlijk vanuit je comfortabele stoel naar passanten loeren en erover kwebbelen. Dat zijn er nogal wat. De winkels zijn dicht, maar de ijssalon trekt een hoop…

De dagelijkse beslommeringen worden vaak aangevuld met een bezoekje aan de supermarkt. Vrijwel niemand doet meer boodschappen voor een week. Gewoon elke dag even naar binnen wippen voor wat eten en andere benodigdheden. Dat is de trend van deze tijd. Hoe we daar met zijn allen ingetuind zijn, is me een raadsel. Maar de supermarkten kijken handenwrijvend…

De afgelopen week schreef een geachte collega een snelvers met dit raadsel als onderwerp. Er zijn een paar aspecten van de gedachtewisselingen hierover die ik interessant vind om onder het vergrootglas te bekijken. Je kunt denken dat het kan. Je kunt vinden dat het niet kan. OF Je kunt het proberen te onderzoeken. Een schriftelijke cursus…

Toen mijn dochter zes maanden oud was kreeg ik de kans om op te treden voor Shell en medewerkers van de Nederlandse ambassade in Damascus. Wij bleven een week. Samen met mijn vriendin en onder begeleiding van onze vriendin en gids Esselien van de Sande togen wij in een geleende auto dwars door de woestijn naar Palmyra. Ik wist niet wat mij te wachten…

Aan het eind van het ritueel vertelde de voorzitter, professor Thomassen, in welke volgorde we de zaal zouden verlaten. Ik was de promovendus. Het was mij van te voren verteld en toegegeven, het was niet erg moeilijk. Ik moest met mijn paranimfen als eerste achter de pedel aan lopen, de mevrouw met de staf. De rest hoefde ik niet te weten. Hoe moeilijk…

Loop met mijn kameraad door de verlaten straten van Antwerpen. Een café roept. Eén blik is genoeg. Nemen plaats aan de bar en zien voor ons wel dertig prethaken, zoals Harrie Jekkers ze zou noemen. De muren volgehangen met schoolborden. Namen van bieren geschreven met krijt. Keurig gesorteerd naar land. Een waar mannenparadijs. Alhoewel, we kunnen natuurlijk…

Ooit stond een stel jochies bij elkaar bij de zandbak van de kleuterschool van een dorp aan de rand van het bos. Ik was er één van. 'Kijk', zei de stoerste van het stel. 'Hier staat KUT.' Hij wees met zijn vinger naar de letters op de rand van de zandbak. In zijn andere hand had hij de baksteen waarmee hij de letters geschreven had. Wij waren diep…

Gezwoegd heb ik voor mijn Vestigingsdiploma. Ik weet het, het klinkt een beetje alsof ik geboren ben in 1942 en eind jaren 50 deze studie heb afgerond. Maar u ziet het verkeerd: ik was halverwege de jaren negentig jong. Vestigingsdiploma, het klinkt oud. Toch was het idee nobel. Je doet een opleiding tot ondernemer en om echt een eigen zaak…

Je ziet het wel vaak in vooral grappige films, dat iemand aan de telefoon is (zo eentje die aan de muur hangt met een krullend snoer), opgewonden, boos, gesticulerend, en dat de onzichtbare andere beller plotseling ophangt. Dan blijft de bellende persoon, meestal een dikkige man, nog even doorsputteren voordat ie merkt dat de telefoon tuut-tuut-tuut…

Ook in Hilversum zijn de poortjes gesloten. Dit op zich weinigzeggende nieuws moet toch vreemd binnenkomen bij vluchtelingen uit Afrika die zich (als ze onze taal al machtig zouden zijn) na een dramatische tocht via Italië een plekje hebben kunnen bemachtigen in ons landje aan de zee. Na de controlepoortjes in Rotterdam zijn dus nu ook de controlepoortjes…

Gistermiddag om 15.48 uur behaalde onze vaste dagcolumnist Jan Lunsing zijn doctoraat aan de Universiteit van Twente. Hij promoveerde op het proefschrift 'De Kloof' dat hij met verve openbaar verdedigde. Als hoofdredacteur van onze site feliciteer ik Jan (en zijn eega Juultje) van harte met dit wetenschappelijke succes. Ik ben blij dat Jan wil…

Reorganisaties, jaarcontracten en tijdelijke banen, ik heb het allemaal meegemaakt. Ook nu was er geen druppel meer uit te persen. Ik mag wederom gaan bekijken wat ik wil worden als ik later groot ben. Regelmatig tref ik verse werklozen tijdens bijzondere workshops. Vertel hen dan dat juist periodes zonder werk inspirerend kunnen zijn. Zo begon…

Het was onder een boom, dat het me op viel. Het lied van een vogel. Ik keek omhoog en terwijl ik luisterde, zag ik de bladeren. Het deed me denken aan de basisschool. De tijd waarin je nog probeert te onthouden, welke vorm de bladeren hebben en of je die herkent bij een bepaalde naamsoort. Het kon natuurlijk ook zijn dat er iets in de boom hing, zoals…

We zien de wereld door de sleutelgaten van onze ogen. We horen de geluiden door de trechters van onze oren. We voelen de veranderingen in onze omgeving door het tast-touchscherm van onze huid; ruiken de nuances van in de lucht zwevende geuren via de zuigkanalen van onze neus en proeven de smaak van wat we eten of drinken door de chemische analyse…

Een onschuldige dag in een onschuldig Nederlands dorp. Overal geurt het naar mei en nergens klinkt een onvertogen woord. Ik hoor het Daniel Lohues in gedachten al zingen. Pas sinds kort besef ik dat een Hollands landschap niet meer is dan een economisch landschap. Schapen verdwijnen omdat het melkquotum is losgelaten en boeren meer kunnen verdienen…

De oom van mijn moeder was een Amerikaan. Hij bezocht na de oorlog zijn Nederlandse familie en was natuurlijk gierend rijk. De dollar was ijzersterk en alles wat hij in de winkels zag was in de Verenigde Staten vier, vijf keer zo duur. Hij vierde zijn rijkdom met giften aan zijn arme familie. Op een goede dag liep hij een slager binnen om die arme…

Paradiso 1996. Samen met mijn broer vooraan. In afwachting van Boudewijn de Groot en het Metropole Orkest. We zijn verreweg de jongsten. Raken aan de praat met bekenden van de zanger. Ze zijn nog oppas geweest bij Jim, Marcel en Kaya. We voelen een vreemd soort trots naast hen te mogen staan. Een bevriend stel zit op het balkon. Zij reden ons. Twello…

Whisky. Als bed, bad en brood niet meer je eerste zorg is kan het gebeuren dat je in een weekend zomaar een uurtje of vijf bezig bent met het proeven van whisky. Mij overkwam het op een vriendenuitje. Dat uitje staat al jaren in het teken van stevig wandelen. Maar net als bij een goed huwelijk proberen we de sleur buiten de deur te houden door er iedere…

De Volkskrant was gisteren in opspraak door de columnist Peter Middendorp. Hij schreef een artikel over een veewagon die was aangekocht voor het museum van Kamp Westerbork. Middendorp concludeerde dat die veewagon niet origineel kon zijn. Volgens hem werden de Joden met personentreinen vervoerd. Mijn mond viel open. Je hoeft niet veel te weten…