Alle inzendingen

ik dacht ik ga lopen daarna ik pak de fiets toen weer nee toch maar lopen het werd een dag van niets

weer zag ik je foto het meisje van toen schuchter en verlegen bang voor een zoen maar dromend van jongens hun lach en gepraat je wilde een vriend die alleen met jou gaat gewoon samen lopen waar niemand je kent een bank en de kus waarmee hij jou weer verwent de lente was pr...

Verdoezeld en overtroffen zette hij zijn klauwen in de muur Klom als nooit te voren verdrong de onttroning tot verdoemenis Verstokte zijn doen schreeuwde zich lof toe zwaaide hoffelijk zijn zwaard Wervelstorm van gevoelens rees door zijn lichaam angst was niet de zijne Smedend vor...

Ontmoedigd en verbitterd de grens van opgeven nadert Je kijkt de dood in ogen noch bang, noch verslagen verover je de overwinning wat je nederlaag betreft zelfs jij had een keus leven of dood

Verdwaasd verdwaald Verwilderd vertrokken Onontbeerlijk ontmaskerd Onovertroffen onthaald Behaagd bestolen betast besloten Genoeg gezien gedacht genoten

zo rood ik jou gekend heb zo vurig ga ik jou missen zo mooi als jij gaat ging er niemand mijn lippen krullen als ik aan jou denk

De klas kwam van het schoolreisje retour En dus stonden de ouders braaf te wachten. Er was geen kind te zien, maar ach, ze dachten: Die liggen in de bus vast op de vloer. Helaas waren ze deze keer abuis: Ze lagen wel, maar in het ziekenhuis.

een naald scherp van aard vindt mijn huid; ruig behaard en teer van vel dat klein steekwapen glijdt dus geruisloos naar binnen, ongevraagd, dat wel een rode bel lijkt geblazen het duurt nog geen tel of in colonne stromen tallozen naar buiten en zijn niet te tellen het is duidel...

Kent u die plaatjes nog van die Europarlementariërs die ’s ochtends even hun paraaf kwamen zetten, en daarna weer maakten dat ze wegkwamen? Zakkenvullers waren het, en volkomen terecht stak een storm van kritiek op. Maar dat gebeurt heus niet alleen in Brussel en Straatsburg. Ook in Den Haag is a...

ik dank je voor die letterlakstiften je veramuseert me ik bloos je tilt me hoger dan de bank schudt mijn boezem tot boter en ik bewaar alle herinneringen cool zonder kat in de kast je wiegt me steeds de wilgen in zo teder als het duistert schommelt me liever in die stoel moederlijk onv...

Zoveel lucht, tussen de golven en de golven zweven zacht over de zee als in schilderijen totdat zij, woest door de wind, de kusten open scheuren Op land en huis neerdalen Namen zij de harten mee? Hebben zij mijn lief bedolven?

Mannen schamen zich meestal meer over een vriendschappelijke band met een vrouw, dan over de lichamelijke relatie die ze met die vrouw hebben. Daarbij geven ze de lichamelijke liefde maar al te vaak de schuld dat ze geen oprechte vriendschap met een vrouw kunnen sluiten.

Een gedicht moet tenminste één jaar kelder hebben.

De wolken en het water gaan voorbij; oorlogen en gerichten, vluchtige bloesems en oude sterrebeelden, zij worden alle spoorloos weggewist. en wat, mijn hart, rest er van u en mij? een handvol verzen, niet langer dan de wind het vallend lover draagt en het getij hen als dood blad voorbij sl...

Als je vasthoudt aan mijn liefde laat je dan vallen in de diepte naar de golven van de eeuwigheid Als je in mij gelooft vaar dan met me op een stuurloze manier vastberaden op een schip die in elke zwarte nacht ons naar het licht toe leidt Laat je niet verleiden door wat het geluid...

wereld lachte naar je voeten tenen krulden na applaus hatend klapten ze hun handen vergaten zelfs hun dank voor jou kwetsend schudden ze hun hoofden fluitend jouwden ze je uit je wilde ze meer warmte geven maar ze schreeuwden je de kou ogen blikten slechts jaloers zijn woorden haakten...

het verging mij als voorheen loop mee zei ik naar de kant waar bloemen mogen bloeien zo, bij die ontluikende velden waar het nog pril oogt en alles onaangetast lijkt kon niet helpen dat jij de loden last bij je droeg ik wilde mee dragen de lucht kleuren warmte laten geuren laten voe...

Ooit schreef ik korte verhaaltjes met een behoorlijke regelmaat op deze site totdat ene Trijntje haar wel zeer opdringende gedachten mij overspoelden. Mijn zin om te schrijven verdween. Ik besloot gisteren toch weer te gaan schrijven. Waarom en waarvoor dat zou ik niet weten, misschien om gedachte...

hij maakte haar een vlieger met lichte houten latjes en bruin boterpapier tekende ogen, neus en mond wat het kind zo grappig vond knoopte een staart met strikjes toen ging hij rusten het was zondag 't kind kon niet wachten en moeder, zelf nog meisje, pakte spoel en koord vader sliep ...

We waren op tijd voor de intocht. Muziek droeg de stoet en we hoorden wat muziek doet met een nauwe straat en een hart dat te ruim zit - Acht droegen zijn beeld op een baar. Dat het een kunst is goed te dragen zagen we daar; het moet een soort wiegen zijn dat de angst voor het laatste ver...

tegen de heuvel, dor en droog van maquis, grindzand en rotskeien, vecht zich een ezel traag omhoog langsheen de lege boerderijen de pendel uit een verre bron houdt zich soms koppig stil en star het water, klotsend uit de ton, smeert het geratel van de kar eens boven bij de laatste bocht...

ongeschreven wereld – ze ze raast over mij heen boeken leeg van letters het valt als een giftige droom op kleine plekken – werden ze gestold -- gegroeid in drang van zinnen neergestreken -- waarheen gelukkig niet ver weg maar doodmoe ……….

ik zag het loven en bieden maar de prijs bleef ongelijk hun ogen dollarden jouw tekens uiteindelijk was daar het bod dat eerst werd afgeslagen jouw tweede deal kon wel behagen zij zijn kopers voor niet duur alleen het afscheid nemen geeft emoties want daar rijdt je vrijhei...

Cyclisch denken is Alom wereldgebeurtenis Ons tijdsbesef is onterecht Lineair is niet de weg In zuidelijke landen Vandaag vier uur Komt morgen weer Dan haast je je niet meer Maar bij het meest essentiële Leven na de dood geaarzel Is dat nu lineair of cyclisch Of niets slechts enkel...

Chronische lage rugpijn is geen diagnose.

Vandaag geef ik aan u het raadsel op Van Arjen Robben en onze premier: Wat is de overeenkomst bij die twee? Het antwoord weet vast elke knappe kop: Ze kunnen lelijk vallen, naar het schijnt, Maar komen toch snel heelhuids overeind.

Omdat je een persoonlijkheid hebt gemaakt, ben je ook gaan geloven dat je een persoonlijkheid wilt zijn.

"Het eerste kabinet, dat was een bende. Het tweede ging ten onder aan Verdonk. Maar nu hef ik het glas en breng een dronk uit op het derde onder Balkenende. Jan Peter, jij wordt nog een instituut. Succes! Met vriendelijke groeten, Ruud."

ergens als een herkenning draai ik krullen in het haar en stil me bij het weten dat deze zomer de wijsheid brengt - waar ik voor ga de tijd die telt allang niet meer in dit grote reuzenrad, 'k voel me wind die vrijelijk alle richtingen kiest omdat haar droom de wens is van vertrouwen ...

Hulpeloos schepsel hartverwarmend onnozel blijf in mijn herinnering als de maagdelijke neerslag op de daken van een aankomende februarimorgen Wreedheden werden jouw deel daar waar de Dikke van Dale faalt maar een barbaar die erom smaalt en de sneeuw ging op in rook...