Verdoezeld en overtroffen
zette hij zijn klauwen in de muur
Klom als nooit te voren
verdrong de onttroning
tot verdoemenis
Verstokte zijn doen
schreeuwde zich lof toe
zwaaide hoffelijk zijn zwaard
Wervelstorm van gevoelens
rees door zijn lichaam
angst was niet de zijne
Smedend vormde hij de wil
tot de overwinning hem toebehoorde…
Ontmoedigd en verbitterd
de grens van opgeven nadert
Je kijkt de dood in ogen
noch bang, noch verslagen
verover je de overwinning
wat je nederlaag betreft
zelfs jij had een keus
leven of dood…
0
Bezig met laden