Alle inzendingen

Je woorden vallen als kiezels in het meer van mijn gedachten. Rimpels trekken over het gladde oppervlak van mijn gezicht. Zie je reflectie, zie je reflectie in mijn ogen. Zie hoe elke steen ook jouw gelaat veranderd. Laten we zwijgen, laten we zwijgen liefste en het stille water van di...

geluiden breien leven in mijn hoofd gesloten ogen zien auto's op de straat en bussen stoppen op de halteplaats een vage schreeuw als groet een flard muziek meeuwen vliegen over hun schorre kreten verjagen toch een ander soort publiek de trein van west hangt in ontsporen d...

Hoe komt dat nu Jij Vallen de schellen van mijn ogen Ben jij ontmaskerd Leeg, verwend Het dwarrelend stof Rond mijn hoofd Is van jouw standbeeld Gevallen van zijn sokkel

ze zijn er ondersteboven van de natuurliefhebber die zijn voet plant op het verkeerde moment op het verkeerde pad

de zee bedankt de wind blij voor de stilte hem gegeven zodat hij zich kan spiegelen de wind en de zee genieten mijn dank dat ik mijzelf zie samen wachten de zee en ik tot de opkomende wind de spiegeling breekt lucht wind en zee huilen druppels vallen op mij en bespikkelen de rimp...

“Hè Agnes, dat je mij nou weer moet krenken ! Al die kritiek, ik word er horendol van en ‘k heb er onderhand mijn buik wel vol van. Alsof ik slechts aan uitzetten kan denken ! Dus bij dat interview met jou daarnet heb ik de radio maar uitgezet”.

Marijke Helwegen is mijn heldin. Ze is het boegbeeld van de schoonheidschirurgie, en ze doet dat met verve. Op een luchtige, ontspannen manier. Dat is nog een hele prestatie als je haargrens zo langzamerhand vol hechtingen zit. En het lijkt me nog knap vermoeiend als je niet kunt slapen met je oge...

Zoete kleine kindervingers strijkend door mijn haar, mijn lange haar, naar elke knoop en klit toereikend Aanraking voor haar niet raar Daar waar elk mens, die niet meer weet te vinden 't inner kind, verlegen slechts een aai zou geven, steeds weer zonder goed gevoel verkregen Geeft...

De dood kun je niet doden, je moet er mee leren leven.

Bij 't vallen van de avond maakt ze zich op in de stad te gaan zoeken naar aantrekkelijke heren, ze voelt zich tip-top in kleren die flatteren. Zal ze hem vinden de levensmaat? Er zijn genoeg vrinden die alleen willen wat haar tegenstaat. Ze loopt langs de gracht drinkt en flirt in kro...

Toon Hermans hangt hier aan de muur: natuurlijk niet hijzelf, maar in papier en hoe hij lacht: de dagen gaan nu niet meer echt voor hem voorbij! Maar wat beklaag ik mij want ik kijk treurig, ernstig en ik til heel zwaar aan zoveel dingen. Hoe leer ik van dit leven toch een lied te zingen? ...

Je kauwt je kauwgum, En spuugt hem uit. Je rolt je mouwen op, En plaatst de spuit. Voor even geen zorgen, Voor even de zon. Voor even dromen, Dat je altijd zo leven kon. Je denkt terug en moet huilen. Zo had het niet mogen gaan. Je hand gaat naar je wang, En je voelt een vertrouwde tr...

Ik lig te luieren in de zon, die behoedzaam op mijn huid haar warmte brandt in kleine kringen die aaneen smelten tot een blaar ik heb het niet in de gaten, en zo zijn straks de rapen gaar. maar dat mag nu de pret niet drukken en ik glimlach naar de zon voel me gelukkig en bijzonder en gen...

jouw romantische ziel verloofd met een slanke blondine met een hartjestatoeage op haar linkerborst mystiek lijfje waaiend op het ritme van het leven stoeiend en vlinderend samen in een nieuw leven om te zijn waar je bent

Voortgestuwd door een aanlandige storm die raast roert zich wild schuimbekkend de zee rollen op kustverdediging breeduit donkergroene gekrulde golven zich woest te pletter In wolken vocht spat zilt uiteen door straffe wind verder gedragen tot voorbij duinen en dijken Beneveld zoete...

I ik heb de eieren gevonden onder de aprilklokjes opgeslokt in het lentefrisse gras waar je nederig als een dauwbloem onze bedjes schikten ver van de plooien die de winter achterliet het verband mocht eraf en nu de huid schoon is kan het licht alleen maar raken II een vlinder ...

haar sierende kleur was beurs in tinten blauw tot paars niet haar voorkeur voor omslag zij prefereerde gebroken wit de inhoud boeide hem meer dan haar lief was in zijn aandacht gevangen verstilden haar zinnen zorgvuldig werd ze gespeld terwijl zij verlangde naar de epiloog zodat ze ein...

je speelde graag. Nam risico’s, woog kansen. Traceerde winsten uit verlies. Je werkelijkheid was spanning, het leven je verbanning naar het gokken in de nacht. De zon werd schicht in bloedloos vegeteren. De maan scheen beter licht. Kaarsen dropen voor je kansen, je geluk ging st...

Ik pak mijn schoenen Strik mijn veters Ik delf zuurstof En maak meters Ik ren geheel Verschoond van pijn Als een robot Als een trein! Ik snel nu voort Vertrap de stenen Zijn dit wel Mijn eigen benen? Mensen, kijk dan Zie me gaan Zie dit lichaam Toch eens aan! Wanneer ik hoes...

Vandaag kwam het besef in volle hevigheid neer Het besef: ik ben je kwijt En shit, wat doet dat zeer Steeds hield ik nog hoop dat je er wel komen zou Maar ik wilde niet zien dat je dat zelf niet wou Je wilt niet echt uit de ellende al zeg je nog zo hard van wel Zet dan die verdomde sta...

Wachtend of toch niet de lente keert elk jaar weer heel nieuw en anders.

Ik ben geboren om te sterven. Ik ben op aarde omdat men verkoos kinderen te krijgen. Ik leef mijn leven op mijn eigen manier zo ik dat wil. En wie er een probleem mee heeft hoe of ik leef heeft het moeilijker dan ik. Ik ben geboren om te sterven maar alle tijd er tussenin is mijn ti...

In de glinstering van de stam kraken de zwartgerande scheuren De berk staat stoer aan de rand van het gespetter van dansende vissen waar stilte wordt aangezet tot luister In het fluisteren van de wind zweven de stofjes in de lage zon die verderop in het sluimer van de kabbeling worden g...

op veler lippen ligt nog zijn naam de faam erbij hoort niet, is overroepen maar hij luistert niet hij is toch verder gegaan in de stilte van voorbij klinkt zijn aarzelende stap terwijl hij onverdroten zoekt naar het noorden van dit pad alles is hem onbekend, nieuw en een beetje beangsti...

De aarde verteert onze doden en alles loopt uit. Tweede Paasdag 2006

Een droom die wij ons herinneren alleen enkele seconden na het ontwaken een, die draait de wereld op z’n kop zwaar en ongrijpbaar, droge mond… soms zijn er gezichten en woorden die volgen hetzelfde patroon en sommige ontmoetingen als het dromenstof blijven lang, lang in binnenlucht h...

Zij slaan verrukt al mijn ellenden gade. Laat, als een spons, hèn zwellen van het kwade. Zij wachten ongeduldig op mijn dood. Bed hèn op wormen en dek hèn met maden.

Zijn er nog nachten die lang op je val wachten zoals mijn morgenstonden steeds later komen en het kussen als boekhouder van dromen herkent hij jou, je geur, huid en haar wanneer je ligt, verdwaald, troost hij jou zoals mij met liefdesdraad geborduurde woorden als het geheim van de muziek...

Ik zie daar rode wangetjes nog genietend van de zon ik zou wel willen dat dat ook vandaag nog kon. Lekker niets vermoedend genietend van vrije tijd ik zou wel willen wandelen hand in hand met mijn meid. De dagen gaan zo voorbij maar het weekend altijd te snel ik hoef je dat niet te zeg...

Dat aangeraakt door haat De liefde ten onder gaat Die uit het oog verliest Of het bewust verkiest Eenzijdig gescheiden wegen Wordt met pijn verzwegen Dat eerste moment alleen Daar kom je maar net doorheen Wat eens was Invalide gedachten op een instabiele rij Jaar later, 3 flessen, vree...