Alle inzendingen

Je omhelst me stevig ‘dit gaat even pijn doen’ en schroeit met salpeterzuur jouw hart in het mijne zorgvuldig, teder, zacht leid je diepe groeven door de grauwe korst van neergeslagen jaren waar ook m’n ziel lijdt onder de verzengende warmte waarmee het dieprode wordt ontzet en...

Om een come-back te maken moet je wel op je retour zijn.

Een minuut houden we stilte, Zodat iedereen erbij stil zal staan. Dat iemand zo ongelukkig kan zijn, Dat hij besluit niet verder te gaan. Maar wat is een minuut, Op een mensenleven? En hadden we die minuut, Niet eerder moeten geven?

een druppel valt het is mijn laatste traan bij het koude witte laken de spitse neus prikt een landschap in het uitgestrekte oog in oog met verleden tijd bevroren in een verloren strijd mijn gevoel lift op; hij was een echt mens mijmer ik dat zeg ik altijd bij het overschrij...

Ik ben de zandkorrel tussen je knarsende tanden, de kruimels in je bed, het vlekje over je ogen wanneer je te lang de zon bewonderd hebt. Maar ben ik klein of gewoon heel erg aanwezig, wil je zijn waar ik ben of ben je blij dat ik dichter bij ben waar je gemakkelijk aan mij kan raken.

Schrijf vandaag zeg jij over de naaktzadige de blauwe lipbloemige de afdruk van geuren het gezicht dat ontroerd over hoe mijn handen jou ontdekken het blote spelen in de schemering hoe gulzig je uit mij eet en jij zingt in mijn slaap Schrijf vandaag zeg jij hoe we vochtig liggen te zoene...

De kou begint weer trekkend door heel mijn lijf lief kun je mij warmen?

Voor het hart geldt dat ontspanning inspannender is dan inspanning ontspannend is. Voor de mens als geheel geldt het omgekeerde.

je ziel, voorgoed een plek van vrede de leegte, verzoend in stil berusten je naam, een zachte melodie (okt. 2003-2005)

De weg verloren, maar zonder zorgen Een uitweg leek een plaag Je lijk net niet geborgen Het verdiende nooit gekregen pak slaag De angst van weer een morgen Geen voedsel in de maag Wanneer je van minuut tot minuut leeft is het leven traag De vechtlust niet langer zichtbaar, te verborgen H...

Gaat heen en vermenigvuldig De gedachte zit bij een ieder ingebouwd Ik blijf echter zorgvuldig Er is genoeg gerouwd Het voelt met haar heel vertrouwd Ik ben nog te levendig Te jong voor een jong, te oud voor ieder voor zich Ik geniet de vrijheid die nog niet benauwt Ik wil geen teer leve...

De stilte stijgt naar het hoofd Het einde niet in zicht Van elke vorm van vrijheid beroofd Achter gesloten deuren komt geen bericht De ogen gesloten, niet langer verlicht Het waakvlammetje langzaam gedoofd Geen actie die nog looft Geen uitgang waarvoor je zwicht Gevangen in vergetelheid ...

De nachtwind streelde het waterdak. Gelijk een kam het kroos strijkt. Strak. Het oog verrijkt. De donkergroene en zwarte vullingpracht Van deze natte bosbonbon Verhult zilverkleurige larven van de nacht. Het maanlicht spiekte door het wolkendek. Zoals een knipoog de weg verkort. De wate...

Hoe ziek zit het menselijk brein in elkaar hoe krankzinnig lopen hersengolven wanneer opnieuw een paard, drachtig en wel, zo gruwelijk te grazen wordt genomen dat beiden sterven. Hoe verknipt zit een mens in elkaar, zeg het me, maar als paarden konden praten….

Als ze praten konden over koetjes en kalfjes én die imbeciel, terwijl ze in de wei stonden, simpel in het gras, als ze praten konden, wist iedereen wie die gek was die het nodig vond opnieuw een van hun mede-grasbewoners met kind op beestachtige wijze af te slachten. Als ze konden praten z...

omweef jouw zachtheid in het dansgedwarrel van stervende bladeren aanschouw er leegte door het verbreken van tastbaar houvast omsluit het gloren in amper licht gevoel als een duistere kus die bekoren wil en berust gelaten waar kwetsen vervaagt dans het gedwarrel van stervende b...

Hij ging veroverend, niets ontziend, Een ontzette wereld door, Heeft onbegrensde rijken gesticht – Alles gaat weer teloor. Vrouwen en vleiers zat, vrouw noch vriend Die hem vrijwillig verkoor; Vrees maakt eenzaam: hij heeft enkle liedren gedicht Voor zichzelf, buiten elk gehoor. Waarvo...

Je kwam als een droom uit het verleden Onverwacht en zo lief Teder vol van verlangen Je kuste me En de jaren vielen weg Zag je mooie blauwe ogen En droomde er op weg Weg van het heden Terug naar het verleden Met nog steeds de zelfde passie Nog met even veel aan vuur Ik was weer 1...

Blub blub zegt de goudvis Met ogen groot en verschrikt Zijn vissen intuïtie op scherp Iemand heeft het op hem gemikt Een enorm gat in de vissenkom In één tel is hij zowat gefileerd En ook nog met brute kracht Op de keukenvloer gelanceerd Blub blub zegt de goudvis Kijkt met smekende ...

Een lokregel of een kusje Anders een stoere slogan Ik ben het die je zoekt Kom gauw kijken dan… Ik hou van reizen Heb een leuke baan DVD-tje kijken op de bank En 100 vrienden waar ik naartoe kan gaan Druk sociaal leven Ben dus niet écht op zoek Naar de man van mijn dromen Ook al wo...

absoluut gezien was ze niet volmaakt een wipneus, iets te volle lippen maar de levenslust die van haar spatte maakte hem weer jong, het hoofd dubieuze debiteuren, eens nog zeker direkteur crediteuren worden zou hij werd weer jong, pienter, lenig schreef liedjes en poëzie, zwom naakt in ze...

Ik was een jongen, een meisje, een struik, een vogel daarna een sprakeloze vis die opspringt uit zee. Weldra ben ik de vlinder die op de Etna sterft, doch onder al deze gestalten sterf ik slechts voor haar. Ongezien aan zoveel onzin te ontkomen, ontkom ik niet aan haar begin - trilling, ove...

schuifelend peins ik door de schier eindeloze gang zie schaarse houten beelden de schepping danken het marmeren plavuis hier dof door schaduw elders nog plooiend naar de dalende zon vormt de hemelse weg naar latijnse klanken de hoge bogen met eeuwigheid gevuld laten de sti...

Donderdag 20 oktober 2005 om 20.00 uur is het zover. In het nabij Amsterdam gelegen dorp Diemen. Wij gaan naar Diemen. "Wij" zijn de Zakdoekjes, Tempo Team 12. Tempo-zakdoekjes bracht ooit het spelerskapitaal. Weliswaar zijn de Zakdoekjes verdwenen als sponsor. Sindsdien zijn wij zwak gemotivee...

dans je mijn scherven nog fijn kristallen tonen verwonden je voeten pijn is een maat vereist concentratie losheid gevangen in haar achterban de dans is voor twee strak langs de vloer door ontmoeting onrustig in het knarsen van zand de strepen het vuil kwamen later ruimte voo...

Mijn ruis raast richting horizon waar de regenboog klaroenklanken kleurt het blazoen tekent nu nog de kim terwijl die andere einder verzuipt in dronken zinnen rest mij alleen nog de kater een blik op zeeen van gedachten danst door eb en vloed terwijl het zilte zou...

Weerzien is niet vanzelfsprekend en zeker niet alledaags Wie verzekert er dat je degene die je vandaag vol vertrouwen gedag zwaait, waartegen je zegt: tot weerziens, dat je diegene na verloop van tijd heelhuids weer zult zien?

Gedachten spelen Door mijn hoofd Woorden vloeien Uit mijn pen 'k Hou van haar! Houdt zij van mij? 'k Wil haar, maar Wil zij ook mij? Mijn liefde meandert Voort, op weg naar Haar mooie landschap---

Men gooit er peperdure Campagnes tegenaan Nederlandse Spoorwegen, Gedemoniseerd door vallend blad, Brengen een bladblazer in stelling Buitelende zorgverzekeraars Prijzen om het hardst De reeds bekende basis aan Ter aanvulling van Falend overheidsbeleid Postbus 51 legt uit waarom U b...

Zo ben je nog een bleue ster in spé Je lebbert aan een kopje automaatmix Zo lijk je een bespeler van The Matrix In de derde serie Idols op tv The Matrix 3, een schim van 't origineel Van Idols 3 verwacht ik net zoveel