Alle inzendingen

dromen ingekleurd als ware het verlangen ik neem de geuren over waarin ik nu al zweef niets wordt overtroffen door de emoties die ik voel passend bij de liefde vol van pijn en in vlindering gevlogen dromen in kleur ik bid als vanzelfsprekend om het verlangen waar te maken.

In haar dromen heeft haar beschermengel echte vleugels omdat hij rust kan brengen in haar klein meisjeshoofd daarom blijft ze dromend fantasie maken op haar pad vindt ze genoeg om zelf liefde uit te delen toch verlaat ze af en toe zijn hoofd om zijn hart te raken heel eventjes maar...

De dunne snaren zijn veel te strak gespannen bieden weerstand aan alles wat hen beroert Het piepen gaat over in hartbrekend janken noodgedwongen stel ik de gevoelige snaren bij

Met gisteren als verleden tijd die ik door elke nieuwe dag verving roert mij geen wroeging meer, noch spijt om alles wat verloren ging in nevelen der vergetelheid. De hoogtepunten en 't verdriet bewaar ik zonder om te zien; en ligt er niets meer in 't verschiet, dan huil ik morgen missch...

Donkere dagen naderen met rasse schreden Gemengde kleuren vleien zich neer Gevoelens spelen op, ieder jaar weer Paddestoelen, zij sieren het heden De Herfst aanvaarden met heel zijn pracht vergt van velen ontzettend veel kracht.

zachtjes hongert mijn lijf naar het jouwe sst! stil... anders kan ik het niet horen! en voor even, héél even... verdwijnen mijn zintuigen tussen mijn oren

Eén grote leugen pijn in mijn hart jouw vieze woorden ze maken mij zwart Eén grote leugen om stoer te doen je bent nu vast de man maar wel zonder fatsoen Eén grote leugen alles heb je verzonnen en om jezelf te bewijzen ben je over mij begonnen Eén grote leugen er is niets van ...

Mijn oudste zoon is op vakantie met zijn vriendin. Niet zomaar op vakantie, nee, een erg goed voorbereidde vakantie. Helemaal naar Cambodja en Vietnam. Al wel 6 maanden van te voren hoorde ik wat er allemaal bij komt kijken. Hij las reisboeken over de landen en over de mensen. Zelfs over het ha...

slechts één traan ontsprongen uit een kale rots van dode steen verraadt mijn bestaan gepolijst door scherpe hoeken zoekt hij zijn weg naar buiten waar de zon hem neemt eer ik mezelf kon uiten

Er zit een kunstenares in mij eentje die zich niet wil laten kennen Zij verschuilt zich in het donker van mijn bewustzijn, bang om aan het licht te komen Kon zij zichzelf overwinnen dan vierde ik victorie Helaas...helaas, mijn angsten zijn haar meester Maar hoe lang nog, hoor ik haar vr...

op 't hoofdkussen ontvangt hij genadiglijk z’n plussen vallende in minnen raakt hij buiten zinnen bij vijftig min stond hij nog plus pas bij vijftig plus ging hij in de min ooit was hij voor wie de bal durfde kaatsen nu is hij voor ’t minnen van de naasten hij zeg...

Het is stil in mij vanbinnen. Ontroerd kijk ik naar jou... Je broze lippen wit in je bleke gezicht. Je tere handen beven niet meer. Weg is die verlangende blik in je ogen. Ik voel je liefde in en rondom mij, je allesoverheersende liefde. Ze is niet voor altijd voorbij, zij blijft voor ee...

ik kwam mezelf gister tegen was best gezellig

Dan kom ik via een omweg bij de breekbaarheid van het bestaan. Ik kan daar veel filosofen over quoten, zonder zelf iets te zeggen. Ik kan ook pagina’s vol schrijven zonder me af te vragen of ik zelf wel begrijp wat ik zeg. Het komt neer op een gevoelskwestie. De mens als wezen wiens ratio doorslag...

slordigheid valt niet op te rapen, je bent gestruikeld op je tocht naar gulzigheid, niet buiten maar in en door jezelf je rangschikt me als dertien in een dozijn, ooit uitverkoren op je uitgelezen weg nog even raap ik je woorden op, je hoeft zelfs niet te zeggen dat je me mist ...

Zodra een beeld een spiegel wordt, sla toe vernietiging. Niets ter wereld blijft zichzelf gelijk. In deze vrees te leven geeft werklijkheid geen schijn van overleving. Antarctica gesmolten! Al de tranen bewaart hij in zijn fles. ------------------------------------ uit: 'Het doek van de da...

fluisterend tegen hun schaduwen in de nacht wiegen zij het zilveren doodskleed over de knekelgaarden van hun zijn en ploegen de thuisloze fundamenten van hun geweten onder de secretieën die ze uitscheiden wanneer ze de verzwakten door hun ziekten decimeren die ongelovig starend de...

neem ik echt mijn eigen lot in handen na een eeuwenlange tijd met lange tanden het leven gegeten te hebben daar zijn de messen klaar om zonder veel misbaar de normen door te snijden de echte waarden te bevrijden of faalt doortastendheid het is een strijd die op verloochenen li...

De KPN die opgekocht zou worden... Heel even gonsde heftig dat gerucht Wat later leek het weer gebakken lucht Maar ooit komt dit vanzelf weer aan de orde Want ach, de wereld wordt toch metterdaad Eén overkoepelend conglomeraat

Ter Waarheid streeft mijn twijfelend gedacht, ter Waarheid streeft mijn rusteloze ziel, ter Waarheid wille ik steeds met al mijn krachten, ter Waarheid, bron van balsemende vrede. Zo leef dan, Jongeling, en onweerstaanbaar vervoere u Drift tot levenswerkzaamheid, door lenteweder, zomerglo...

Ik dacht dat ik wist wat liefde was. Ik dacht dat ik wist wat trouw was. Ik dacht dat ik wist wat vriendschap was. Maar jij maakte er O.T.T van... Ik weet wat vriendschap is. Ik weet wat trouw is. Ik weet wat liefde is. Ik weet dat ik van je hou en ik wist dat je mijn vriend was...

Twee lichamen met elkaar in cadans Als de rivier en de kade, De wind en de bergen, De zee en de kust. Het lijkt geen eind te kennen Ook het begin is mij ontgaan Zacht gemurmel en geprevelde woorden Het gekreun van een stervende Inderdaad. Zij stierf die nacht, En hij rouwde niet, want w...

In een poging de pijn te verlichten, Ben ik genoodzaakt tot u te dichten. Met woorden vul ik de leegte die u liet, Wachtend op uw ongelezen berichten. Wellicht waait alles over als een lentebui, Zakt de leegte met het water in de grond. Maar zolang het regent dat het giet, Markeert mijn pen...

De tijd zou mijn vriend moeten zijn, maar is het niet. Elke dag is een dag verder van jou, dat wil ik niet. Ik zou de tijd terug willen duwen, minuten, seconden één voor één tot ik weer terug ben bij de dag dat jij er nog was. De tijd heelt alle wonden, zegt men. Wie is mén eigenlijk? ...

sta ik naast jou op de rand van dit leven het is al bijna tijd maar je blijft nog even geeft mij de kans te zeggen wat niet verzwegen kan zijn in de verte het gemis en de trots die jou en mij gebood te volharden in het zwijgen niet te overbruggen levens liggen aan scherven voor mij je ...

thuisreis was het een droom of verwaaide herinnering door mensen gekneed tot een heilig beeld toch wandel ik bewogen naar huis mijn rugzak vol kruimels en sporen van bemoediging

Teruggelopen naar de kade om opnieuw de geluiden te proeven nu het eindelijk stil is in mijn hoofd met de nasmaak van echt bier in mijn mond voelen mijn handen nog jouw slanke lijf golvende dijen de ironie van Antwerpen; het besef dat prachtige vrouwen door de stad blijven vloeien ne...

"Kom op, sta op, we redden het wel! Ik help je, ik ben er voor je, ik zal mijn leven wagen voor jou!" Het enige wat ik van je vroeg was om me te geloven.. Je kon het niet, je wou het niet eens proberen. Je was te moe, te zeer uitgeput om me ook maar aan te willen horen. Je kon niet meer verder ...

Een bekende vleug vol in de neus je bent het je bent het heus Een druppel in je oog een voorbode je ogen worden glazig als een dode De messcherpe stalen maansikkel snijdt flarden in de regenboog Huilend schil ik de ui tot de laatste snik

Altijd ver weg, dus nooit dichtbij. Altijd ergens anders, maar nooit helemaal vrij. Rust dat bestaat niet, alles zit in het hoofd. Leven in een soort roes, voor de rest van het leven verdooft. Niemand die kan helpen, niemand die het weet. Altijd maar bang zijn, gepest worde...