Alle inzendingen

Wanneer mijn emoties zo intens zijn als het donkerrood van een rijpe wijn wordt het tijd om het glas of fles te legen; dat blijkt achteraf een zegen. Psychische bagage was soms loodzwaar; containers kon ik ermee kunnen vullen… De verborgen littekens van zoveel jaren innerlijk gevecht zijn...

wees mijn bruid als de avond valt en de zon van mijn ogen neerdaalt in mijn hart wees mijn gade als ik afdaal in de vergankelijkheid van geschapen smart rust je hand op mijn schouder en stuur mij zacht naar beminde wouden waar de ruis van vele zielen mij zullen dragen in voorb...

Ook al sta je bekend, om je temperament, ik tem je permanent, want.. Ik ben verslavend, je komt niet van me af. Je zal aan me denken, tot diep in je graf. Je vergelijkt elke ander, voortdurend met mij. Terwijl ik steeds verander, word jij nooit meer vrij. Ik zweef gewoon ...

Mag ik mijn ploeg terughouden omdat er wellicht hier en daar een worm wordt doorgesneden?

ik wilde niet dat je het zag de chaos in mijn ogen een seriemoordenaar misschien die gedachte kwam steeds boven een mes lag voor de hand ik zag het bloed al vloeien mijn stem is dan verlamd hij zal me eerst gaan boeien de kamer is te klein de deur moet open blijven mijn ontsnapping...

in de voorheen zo warme kamer koele luchtstromingen door het geopende raam. ik focus mij op de zonsondergang de natuur toont haar nachtelijk gewaad.

Ik ontmoette vandaag een fragiele dame Haar naam was A-gaatje Ze noemde haar mond haar spa-gaatje. Humor. Van de bovenste plank Ze dronk veel spa. Echt ongelooflijk veel spa. Ik noemde haar m’n lieve Spa-Agaatje. Dat mocht. Dat vond ze zelfs lekker. Niet zo lekker als spa. Ze vertel...

Bladeren vallen zij raapt ze één voor één en vult de overvolle manden nogmaals in alle rust met tederheid en tijd speelt geen rol als bladeren vallen en herfst nog lang niet is

Kultuurvreten: ketch-up yoga op hot-dog karma, Bahavadgita lezen bij licht van wierook terwijl de wensdroom Witte Licht op lage pit in de gaarkeuken van het moderne denken verpietert. Tussen acupunctuur-pop en zen-beat met spreuk spiritisme en dooddoener drugs wordt slijk tot golem en tot go...

vragen ongevraagd zij kan beluisterd hij verdrinkt in haar op voice mail klef zijn handen trekken alsmaar rode rozen aan en in de haak hij slikt haar stem vermaalt hem elke dag helder koel zij ademt regelmaat haar zien is horen uit een hoorn horen zien lijken h...

Voor Yehudi Menuhin Violen zingen de ruimte vol en kleuren klimmen omhoog langs pilaren. De tramontana-wind giert en dolt op een zomermiddag met zingende snaren. Een statige, kleine wat grijzige man speelt Bach met zijn vredige verende klanken. De kerk wordt heel licht en kijk eens hoe da...

De zee is oud, de zee is koud de zee lijkt op een wervelwoud van witgetopte waterbomen die dansen, springen, spelen, dromen: de zee is zacht en zoet en zout. De wind die krols het water streelt dan met mijn donzig haar wat speelt brengt koelte in een licht gesuis van golvenzang en zilt ger...

speels wil ik woorden losknopen, struikelend in mijn mond, ongedwongen en met moed kijk ik de kamer rond maar stilte breekt mijn hoop als de vragen gaan vervagen, blindgeworden letters durf ik niet of nauwelijks te raken ruggelingse ogen vullen zich met zinnen nog te gaa...

als ik haar tegenkwam dan zei ik haar gedag liep heen en weer het noodgebouw en terug zodat ik nog een keer kon kijken naar haar lach in de pauze naar het fietsenhok want daar was zij, kom, vlug als ze mij maar even zag dan zou ze het wel weten daarna ging ik analyseren en had genoeg ...

vliesdun gloren laten we zwijgen wonderlijk hoe soms een lelie in water een dot teer het water laat spiegelen gouden aders zijn natuurlijk groen geel deel van de omgeving en ik weet niet waarom ik daar opeens aan denk maar soms valt iets op een vliesdun net binnen waarvan het bevatten...

ik bouwde luchtkastelen op het strand, versierde ze met griekse en romeinse beelden de slotgracht groef ik in zand ze liepen vol, het water kon mijn spiegelingen niet verwijderen ze bleken holler dan het vaten legen dat de vloed had te vergeven toen eb de golf vertraagde en wij de...

zilvermeeuwen zeilen imposant door de avondstilte die geen raad weet met krassende kraaien en buren in tuinen door barbecues en GSM’s vervuild winterkoninkjes wantrouwen luidruchtig doezelende katten zwaluwen geven op hoog niveau een voorstelling grijsblauwe lucht als décor merels...

De wankele wal van de tijd gebouwd op de grens van ons leven draagt planten en bloemen die geven wat troost aan een wereld die schreit. Zijn stenen, gekleurd en geleid, langs grillige lijnen geweven vertellen verhalen en geven gedachten aan vreugde en spijt. De weg rond die wal vol met h...

Zou Alex, net als Bernhard heeft gedaan Steeds weer proberen om een prins te maken En pas zijn driften en zijn daden staken Als er een mannelijk lid is opgestaan? Kom op nou en steek opa naar de kroon En maak, bij wie dan ook, een leuke zoon

Eenzaam in duister, sta ik en luister regen op straat - de dikke droppen, die rusteloos kloppen, zijn aan de praat. Zij vallen en springen omhoog en hun zingen, melodisch en zacht, is vreugd om te horen in dromen verloren in windstille nacht. Heel de omtrek is donker, geen sterrengeflonk...

Maar de poort naar terug was hermetisch gesloten raadselachtig klonk door het sleutelgat de stem Wil je terug naar start los eerst dit raadsel op waarom kraait de kraai niet en de haan wel? Daar zit hij nu compleet met grijze lange baard geen gouden haantje maar een oude kraai wien...

Water kabbelt zich uit beeld door haast en herrie overstemd om dan weer zingend te verschijnen alsof het nooit zijn loop verloor aorta van het paradijs dat als Breesaap moest verdwijnen het tempo geeft het afschot aan maar ook de plens die valt bij regen de wereld komt zichzelf daa...

Dorpsgevoel nèt buiten de stad in de muziektent speelt Thé Lau met band onweer heeft vannacht de lucht geklaard warme geslotenheid open gemaakt het is afgekoeld hier op straat feestgedruis maskeert een slecht moment ik geef me over aan de roes van de muziek en geniet van ...

de vergezichten worden zachtjes besproken geur van meloenen

Zodra het mooi weer werd, zette zij haar zonnebril af. Ze wilde de zon recht in de ogen zien. Kijken was een poging om te constateren dat. Bij bewolkte dagen vroeg ze zich af waarom ze zo deed. De hemel gaf geen antwoord, sloot het wolkendek tot de zon weer ging schijnen.

- en ik creëer - zelfs perfectie beseft zijn kwetsbaarheid cirkelend in verlangen naar onhaalbare doelen vluchtige inspiratie bindt zich aan zuurstof ik teken met gebroken schrijfgerei explosies in schetsen van imperfectie tijdloze secondes verzinken in diepgang mijn tegelvloer ve...

oranje trekken ze omhoog in het rood wit blauw waait ook opnieuw openvallend fier wel een dozijn vlaggen en gebakjes sieren op en in een blik het Binnenhof hoezee een schoot beviel ik zing even mee in een deinende oranje gekleurde mensenzee

het is niet wat ze zeggen het is wat ze niet zeggen van het meiske met een palmpje uit handen geboren liefde het is niet wat ze zeggen het is wat ze niet zeggen en dat ze gezond en blakend een prinsesje is dat zat al in de lucht de stand van de buik zo'n voortijdige vingervlugge ge...

Aan normen en waarden Huizen en haarden Koninkrijken moeten komen, hier Deuren dicht, zelfs niet op een kier Ik kwam dus achterom Tuindeur wagenwijd open, wat stom De tuinman was aardig Zelfs ietwat eigenaardig Liet mij zijn kwekelingen zien Was hij plantengek, misschien ? Des huizes...

Ik weet niet waarover het ging, dat gesprek tussen man en vrouw al kibbelend over straat. “Als ik niets zeg, wil je het horen, als ik het zeg wil je niet luisteren”, zei ze luid en nogal kwaad. Zijn antwoord ging helaas verloren, ze kozen een andere weg. Maar de opmaat wist ...