Alle inzendingen

ik slenter door de boekwinkel lees een gedicht over de liefde het leven is gratis en je hebt gelijk ik ben een profiteur

we beginnen te sterven soms in een kleine advertentie vandaag in een kwartpagina met een foto uit de tijd dat we nog jongens en meisjes waren jongens en meisjes in een wereld die weerloos aan onze voeten spartelde en sterven sterven deden we alleen van het lachen of van de k...

nee geen nacht wil ik hier nog met je liggen maar dagen hele dagen de krant verfrommeld aan het voeteneind dansende amerikanen op TV bezorgde italianen aan de deur en het antwoordapparaat in de hoek als de weerloze getuige van onze kleine muiterij.

met afgrijzen kijkt de voor paal staande reiger in de hoek van het weiland naar gemotoriseerd verkeer op de Rijksstraatweg zo ziet (on)gelimiteerde haast op twee vier of meer wielen er dus uit denkt de slanke vogel onbeweeglijk het voortdurende geraas gadeslaand kom ik zoek de slaapwij...

Ben u werkelijk zo naïef, meneer? Dat u dat over een ander denkt Vindt u dat nou echt, meneer? Dat u zich zo in de discussie mengt Doet u niet zo hypocriet, meneer Heeft u echt wel goed geluisterd? Een ander heeft ook gevoelens, meneer Er wordt nu over u gefluisterd Denk u zich eens in,...

Klanken, letters, woorden, zinnen Dwalen hier rond in mijn hoofd Er valt niets mee te beginnen Maar ik heb het mezelf beloofd Ik pak papier en ook een pen en schrijf op wat ik nu hoor En als ik dan eenmaal bezig ben Een zin daarachter, een woord ervoor Zo kan ik uren bezig blijven Maar ...

Jij bloeide als een roos in mijn hart Zacht als zijde beminnelijk van kleur Vol van liefde en intense tederheid Omgeven van een honingzoete geur Jij overspoelde mij met golven passie Benevelde de lucht vol van verlangen Mijn gedachten enkel en alleen bij jou Jouw beeld in mijn dromen geva...

een flard gesprek uit een open raam verwaait de jazz een trompet geeft weemoed aan de bas dreunt huizen verder weg en uitgelopen teer verhindert het verkeer te razen de lucht is zwaar van zomer en geel stof de bomen stuiven luizen lekken vocht dat plakt op autoruiten ik ...

Eens beroept de geliefde zich op een ommekeer van gevoelens, loopt ze op een onzichtbare morgen voorgoed zonder koffers zijn idioom uit. Hij neemt voor kort de kleur aan van een overgewaaid bevattelijk lied, zeult het knaagdier als in de voering van winterjassen mee in bluesmuziek. ...

Ik wou dat ik de woorden kon vinden om te zeggen wat er omgaat in mijn hart. Maar telkens ik je zie stokt mijn adem en blijven de woorden hangen in mijn keel. zelfs nu kruipen ze terug in mijn pen, bang voor de harde wereld die mijn woorden zou laten verdwijnen in het niets...

Gelukkig zijn zonder meer is een absurditeit, het is gewoon een gebrek aan problematiek.

Ik weet niet hoe te zeggen, evenmin hoe uit te leggen, wat er omgaat in mijn hart. Het is een gevoel van onschatbare waarde een gevoel heel apart. Jij bracht het in mijn leven, en je doet nog steeds mijn hartje zweven. Het is ook dat ondragelijk gevoel wanneer ik je mis, dat me d...

jurk van rode rozen klemde zich één moment aan hem vast op de gracht jurk van rode rozen omklemde hem omvatte hem greep hem ze laat hem niet meer los hij zit niet meer vast hij komt nooit meer los

waar prooi is duiken gieren alleen wilde dieren sterven om de evolutie te beërven zie de vogels roerloos ver in de savanne waar hitte wordt gespannen tot een klaterende donderbui jij vreet de woorden kaal van mijn verhaal strekt je lange nek de letters proef je pas als ...

Droom weg in vlagerige zonstrepen onder de appelboom van vorig jaar in de geborgenheid van mijn schoot Hul je in zomergekleurde tuinkleden tussen coulissen van lavendel en lavas op het toneel van je wonderlijke leven Hoor het hart van moeder natuur kloppen van lichtblauw naar donkerbruin...

Agressief, jawel, shockeren, inderdaad, niets gaat mij te ver om een reactie aan uw gemoed te ontlokken en Jerry (zo heet tevens mijn oudste kat) reageert vrij, onverschrokken. En ik geef toe, was niet lief, lees mijn verweer. Hachelen betekent ook "gulzig eten", had ik u dus deze bout, gemarin...

De moeder vroeg: "Waar is die lieve poema Die jij van ons op je verjaardag kreeg?" De dochter zei: "Helaas, het hok is leeg, Hij is ontsnapt en ik snap ook wel hoe ma: Ook poema's hebben hun bevrijdingsfront En daarom loopt mijn huisdier nu vrij rond."

Een woord om onrustige gedachten te ordenen Een hand Om dwalende ledematen te leiden Een oog Om een dolende ziel te hervinden Ik zag mij in jouw ogen In jouw handen In jouw woorden Maar ik wilde jou helemaal niet zijn Ga weg Uit mijn gedachten Ik orden Ga weg Ik stap zelf...

Je wanhoop is niet te beschrijven Als je kindje niet levensvatbaar blijkt te zijn Zoveel gevoel als er komt bovendrijven Je voelt alleen de allesoverheersende pijn Na een hartverscheurend wikken en wegen Valt dan toch je onvermijdelijk besluit Dit kindje is geen toekomst gegeven Het ...

Oh, toe kijk me niet in mijn ogen Kijk alsjeblieft langs me heen Ik kan het nu niet verdragen Ik ben immers niet van steen Kijk niet naar mijn kwetsbaarheid Mijn knagend gevoel van schuld Begraaf je gezicht maar in mijn haren Voor even in mijn mysterie gehuld Oh, toe hou je ogen nou ges...

Ik wil het spel nog één keer spelen Zonder scheids of rode kaart Voor één keer wil ik alles delen Voelen hoe de spanning zich in mij ontlaadt Nog één keer de adrenaline door mijn lichaam jagen Bij een schot voor open doel Jou met mijn schijnbewegingen plagen Scoren zonder angst...

Goede communicatie van arts naar patiënt is erg belangrijk. Door te ervaren hoe het niet moet zou reizen met de NS voor geneeskundestudenten verplicht moeten worden.

Volgens het adagium 'wie met vuur speelt moet op blaren zitten' moeten de accijnzen op rookartikelen dusdanig aangepast worden dat de totale kosten voor de samenleving ten gevolge van roken hiervan betaald kunnen worden.

Natuurlijk wel, ik doe het al drieënveertig jaar. Leven met mijzelf wel te verstaan! Ik ben dan ook bevooroordeeld om er in alle objectiviteit een eerlijk antwoord op te geven. Toch wil ik hier een poging wagen om een beeld van mij te schetsen, dat realistisch genoeg is, om niet door mijn naast...

hij werd zo ontzettend kwaad ‘t was nodig voor z’n uitlaat hij heeft toch niks om handen kan-ie z’n energie verbranden dat zegt d’huisarts de sociale pief familie kinders buren echtgenote dichtend zal-ie niet snel verlopen goed voor hem hij blijft actief in d’ochtend kan-ie ee...

verwilderde tuin schildert zonder verf en kwast een feest van kleuren een schitterend meesterwerk van wonderbaarlijke Hand

kon je me nu maar heel eventjes zien zeggen dat je trots op me zal zijn even weer zeggen dat ik zoveel van je hou missen doet nog altijd pijn.... stil zwijgend kijk ik in het niets voor me uit de herinneringen doen nog altijd zo'n pijn mijn grootste voorbeeld zo bij mij vandaan nooit kunne...

stenen beelden wiegen niet in een bed van donkere tonen het orgel speelt het wiegelied laat kinderen tot mij komen een ijle stem klimt zacht omhoog langs bogen en pilaren om in de melodie iets van de hemel te ervaren het koor zwelt aan en juicht haar schoonheid toe trompetten sche...

Als een deur die opent naar een nieuwe morgen Als een ochtendzon die geel de dag beschijnt Als een hond die kwispelstaartend toeloopt zonder zorgen zijn lip optrekt en glimlacht ja, het is net of hij grijnst Als een luide lach die beide longen ledigt en ruimte geeft en vrij...

Vaak denk ik aan haar schoonheid die ze uitstraalde heel nonchalant Een paar vluchtige ontmoetingen verder niet veel aan de hand Prachtige ogen en dito lach hielden me ongemerkt bezig Haar ranke lichaam echt perfect niet te rond en niet te pezig Helaas niet meer gezien daarna tot binnen...