Alle inzendingen

Zonder nog een traan te laten rollen Gum ik alles weg Wat me nog aan jou kan laten denken Voor mij ben je niets meer dan een stukje verbrande foto een vaag weggestopte herinnering die ik zonder twijfels verder wegstop om op een mooie zomerdag weer aan je te denken en te beseffen dat ik gek...

in zwart en wit gespleten met goed of kwaad gemeten architect van glazen toren wil nuances niet meer horen lood verdringt steeds meer glas doorzichtigheid verhardt tot grimas de bouwmeester volhardt het tot keihard ivoor zijn eigen noodlot in zwart of wit gemeten tot goed e...

Goed veertig jaar. Zou ik de grens, die de ‘helft’ van mijn aardse bestaan markeert, al overschreden hebben? Het moment waarop de balans in tegengestelde richting over begint te hellen. Waar het aftellen niet te stoppen valt, steeds sneller lijkt te gaan. Of ben ik die grens al lengtes voorbij, ...

Mijn poezenkind pubert, het begon met kleine kreetjes. Keukenvloer en koelkast zijn nu haar draaikontend domein, poezenkind wordt poezenvrouw, ze weet niet wat haar overkomt. Miauwt mij vragend om een verklaring, legt snorrend haar kleine kuttekattenkopje in mijn hand, offreert verbaasd haar staart ...

ik val niet ben hier al geweest en weet welke gaten mij wachten ik val niet gedichtlees de onrust weg blijf haken aan zinnen en struikel over woorden: niemand weet waar hij aan toe is * de zon neemt het zeer weg ik val niet gaten zijn begroeid nieuwe kuilen liggen te wachten maar...

Vlinder mij naar de zoom van de aarde Een plek waar ik weg kan schuilen De serene adem van vrijheid mag proeven Waar mijn tranen mogen huilen Kus mij naar de hoogtes van liefde Waarin ik mij kan laten afdalen Een passie van genot mag smaken Laat mij drinken uit je liefdesschalen Vlinder ...

daar is geen droog, peilloos lichaam sommigen spartelen, als landmensen of kleven de kanten aan ze zijn hiervoor het onderhouden om aan kleding ruimte te meten en ontwateren al aan de overzij hun onderhuid een opzwelling vormt hun afweer, men lijkt niet voorbij te willen gaan anderen...

“Heb je wel eens van Plato gehoord? Plato dacht dat de werkelijkheid een schaduwbeeld was van de idee, van onveranderlijke ideeën, van de opperste waarheid. Maar het is omgekeerd. De werkelijkheid is de waarheid maar niemand kent de werkelijkheid. De ideeën zijn niet eens schaduwen van de werkel...

de reis het einde waar naartoe het stof de mensen massa moe wanneer ik vreemd beneden sta en dan omhoog mijn oog opsla hervindt mijn voet haar vleugelkracht: ik zie dat iemand op mij wacht

Een goed gedicht is bezwering van de kwade kans, dat de wereld zich als grauwe gewoonheid aan onze geest zou opdringen.

Ik walg nu van die dagen vol van zon, Van die zon zelf, die niet wil ondergaan; Wanneer het nacht was zou ik naast hem staan En zeggen: Vriend, 't was waar, eerst nu begon Mij 't leven, àl wat ik eertijds verzon Was logen, wat ik zei van zon was waan, En van genot en liefde, - maar, wel...

vertel me wat van jouw stilte schreeuwt ze nog steeds zo mooi oorverdovend klimt ze nog steeds naar de hoogste nok ik verneem geen kraak meer de trap heb ik afgebroken blijf voor dit moment met stilte naast mij opgesloten zitten ledigheid is helend zonder meer minnaar van mijn zinnen...

Warm en zwoel was jouw lach helder en jong je geest oprecht jouw blauwe ogen die spraken nog het meest jij las de pure wanhoop schreef het geheel aaneen verpakte zoete stroop in woordjes als "alleen" verdreef de donkere wolken lachte de zon naar de nacht gaf sterren gouden randjes s...

je ziet geschiedenis proeft bloed van heldendaden raakt aan verraden voelt zacht geluk je dag kan niet meer stuk als je de stenen leest die alles weten van leven en begraven hoe generaties hier de jaren hielden binnenshuis een thuis voor mannen die vielen en verloren gingen in d...

Wanneer ik de scherven onder de mat veeg nadat ik hierover ben gestruikeld en de glazen heb laten vallen Wanneer mijn slapen gonzen en ik gestopt ben met brallen nadat ik in het bed ben geduikeld besef dan wel dit: mijn portemonnee is leeg

Een zachte, aangename rustplaats Wil ik haar graag geven Een Bed van Rozen in Door haar gewenste kleuren Haar borsten zo pront en Borstlijn mooi gewelfd Haar civiliteit Haar courtoisie Blauwgroene, heldere Mooie ogen Een beeld, een plaatje Galanterie

Knippen en scheren in Bagdad, Irak Schuim in hals, op kin en wangen Ook mensen in d' Oriënt hebben dat verlangen Schoonheid, reinheid en bovendien gemak Nu zijn er, net als in Afghanistan, mannen met baarden Die denken te kennen, de normen en waarden

Toeval bracht me naar dit land waar de laatste Kathaar woonde die een paus heel fors beloonde: met een stapel hout in brand. Benedictus (XII) was te vrezen als een walgelijk soort wezen. Slachtoffer werd Bélibaste die te vroeg was opgekrast. Torrowélja* is de naam van zijn dorpje zond...

Op mijn zeventiende zat ik vrijdagmiddag al tekenend te luisteren naar de topveertig van Veronica Ik tekende zeven berglandschappen en zeventien stoomboten De teksten drongen niet tot mij door de muziek des te meer For What It's Worth Buffalo Springfield Op mijn zevenenvijftigste...

Het is dunkt mij voor de gemoedsrust beter Wanneer men om het been van ieder kind Een elektronisch enkelbandje bindt Met een bereik van honderd kilometer. Dan waarschuwt elke keer de satelliet Wanneer die ergens pedofielen ziet.

Religies maken meer kapot Dan een glaasje wijn met jou, Mijn lief Geloof het of niet God is een dief Rooft ons menswaardig lot We zijn in alle staten De mensen Hebben God verlaten.

er klinkt zowaar een zegen in de naam die hij draagt van het Latijnse benedicere : hij die het goede (bene) spreekt (dicere) over iets of iemand en ‘s werelds lief en leed er ruist nog hoop in de naam die hij koos

Wat is geschied komt niet meer terug: het blijft verdwenen, onbegrepen, je kunt het wassen, wringen, zepen: wat is geschied komt zó niet terug. De knap vertelde mensverhalen worden een lang verleden tijd waarmee je door een wereld rijdt met mensen die vaak lijdend falen Uit vreemd verdr...

Een kindje van ons samen Het leek allemaal zo fijn Genieten van het kramen Nooit denkend, alleen te zijn Midden in de nacht Sleep ik me uit m’n bed Je huilt nu nog heel zacht Nog net geen keel opgezet Op de automatische piloot Leg ik je tegen me aan Mijn borst al wat ontbloot Je kun...

Geluk is een moment Een gevoel van binnen Een tinteling zo zacht Een gevoel van winnen Geluk geeft je vleugels Waait soms even voorbij Een geur die blijft hangen zo intens mooi en vlakbij Geluk zomaar op je pad Zorg dat je het herkent Soms is het maar even Geniet van dat moment!

Huizen zijn gehuld in duisternis De straat is leeg en verlaten Nergens een geluid van betekenis Niemand om even mee te praten Je voelt je als een dief in je eigen huis Zachtjes sluip je naar beneden Voorzichtig zodat je niet per abuis Stapt op de krakende treden Iedereen is nog in diepe ...

ik ben zo zeker, maar ik twijfel ik heb je lief, maar weet niet hoe ik zit vast, zonder routekaart alweer en onprettige spanning hangt als mist voor mijn liefde mijn buik gevuld met vlinders en vleermuizen

Samen op de bank begon ik te dromen over hoe het was deed net of jij nooit weg bent geweest alsof we nog altijd samen waren Even zat je weer naast me en wilde ik je stevig vasthouden ruiken aan je zachte haren je zoenen en de liefde verklaren Ik zie je lach, jouw ogen stralen mijn hart ...

en hoe bevreemdend kan het zijn als een geruimd hart bloemblaadjes waarlijk geurend gekleurd een mozaïek vormen en tijd met sippestipjes op wangen kranten onder behang markeren is het wonderlijk liefde altijd die liefde dat zo liefdevol dit achterwaarts ruimte ontwikkelt de verlaten k...

Dág zondag met asperges met Riessling uit de Elzas Rosé-des-Côtes de Thau, met aardbeien, meloen en room met geitenkaasjes en bonbons en praten met elkaar de kaarten zijn geschreven aan wie ons heeft gesteund toen pappa werd begraven; het is alweer vier jaar nadat jouw moeder overleed...