Alle inzendingen

Je ogen waren eerst gewoon je ogen onbewogen Geen ontzag geen trots geen mededogen Je mond was eerst gewoon je mond onbekend Geen lach geen traan geen zoen gewend Jij was eerst gewoon jij onbemind geen ik geen wij voor aandacht blind opeens w...

Ik zie gevlochten takjes groeien tot mand gevuld met verenpluis de architecten zijn twee kauwen die bezield een wiegje bouwen in d’oude Linde voor mijn huis Het tweetal is gezwind verloren en treedt zich in het lieve lusten tot de plicht die aan hun beidjes gesteld wordt...

de voeten wijzen mij de weg naar optimisme hoop stut vertrouwen in een toekomst met zonnige bewijzen gestaafd ik observeer kikkers zorgeloos hun meiconcert ten beste gevend zie geïrriteerde kieviten buitelen reigers klapwieken naar rust en geborgenheid scholeksters ruziën vaardig vli...

we sliepen buiten tot het ochtendgloren het zand nam onze lichaamsvormpjes aan een koele, rode gloed verdreef de maan de opening, een ademtocht, herboren de achtergronden schoven langs in banen bouwden samen een levensgroot decor de zee zei fluisterend de woordjes voor en kluisterde de zinn...

Het dorp, de straat, het huis dat achterblijft ik strijk dan in den vreemde neer met neonlichten op het dak al snel vermoeid en tergend zwak jouw verre beeld volstaat niet meer mijn geest verslapt, mijn stramme lijf verstijft Geen borst, noch bil, noch been raakt zacht mijn klamme huid jou...

ik open de poort en de meerkoet blijft liggen in het wak bij de boot met witte snavels over eieren lopen op het kale vlot een constant gepiep van droge kogellagers waterkipkuikens voor een feestvogel is er geen betere kooi dan een zomers park het is nog donker er zwemt een meerk...

twee Amsterdamse ambtenaren schreven de sleutelroman “Waterlooplein 2” : borsten billen grondig in verkenning vrouwen zijn geschokt, niemand in staat tot herkenning de sleutel is zoek, Mokum deelt uit – daar niet van 't seksistisch werk blijkt echter 'n gordeliaanse knoop de grachtend...

je glimlach had magie diepte zinnen uit hun lethargie liet ze dansen door betovering ogen sjansten in verovering de dame boeide passie gloeide ik moest helaas het feest verlaten mijn partner kreeg haar glimlach in de gaten

Toen de scherven plotsklaps vielen sloeg mijn droom ineens kapot De toekomst leek ter ziele ik werd gepijnigd door mijn lot Maar maar toen de tranenvloed stagneerde en ik afstand nemen kon merkte ik dat ik het leerde en zag hoe de nieuwe dag begon Scherven zijn niet echt het einde van w...

Niet gekwetst en niet bedrogen Zonder vechten, zonder pijn Soms zo moeilijk te geloven Dat liefde zacht en mooi kan zijn

Ik heb mijn dokter gevraagd of ie mijn eieren kon invriezen.

Bijna alles wat mensen kunnen doen aan de zaligverklaring van Alphons Ariëns is gedaan. Zodat "het enige wat we nu nog nodig hebben, een wonder is."

Je bent een geurige meneer. Ik heb je geroken toen je naast me zat. Je was als een theedoos van Van Nelle met heel veel verschillende smaakjes erin. Al ik naast je zou liggen zou ik je afsnuffelen zou mijn neus in je haar mijn neus in spleten hier en daar. Ik zou me in een geuren-drome...

Stress ontstaat niet uit prestatiedrang, maar uit prestatiedwang en het wordt pas dwang wanneer "kansen" worden geboden of vaardigheden worden verlangd die strijdig zijn met de persoonlijke ambitie.

ik proefde je wijn zag de stronken verleden stond op de grond waar je wortelt in heden je pakte de zon in bloedrood verdwijnen rankte de twijg liet bloemen verschijnen je druifde wat bleek maar de zomer was heet je droeg vol dankzij de krenters hun beet geplukt en ontveld wordt ...

Ik denk sneeuw Paddentrek, sneeuwdek IJzig gegeeuw Zomervertrek Heersend eigengerief Niemand is lief Geef mijn woord Gevoel gesmoord.

Doe jij maar net of u lekker bocht puur om te bochten bewust natuurlijk vergezocht plezier te gallen, bakken gallen Doe jij maar net of u jij die eigen kromme tenen schopt in lijden, al geleden ver buiten het boek gegaan Als republieken het verzieken lijkt het steeds meer op retour van...

vervallen in een leefpatroon alleen zijn leef 'k gelaten dit leven is mij niet gewoon ik ga het bijna haten... de dagen rijgen zich aaneen geen onverwachte dingen nu ben ik even slecht ter been je hoort mij zelden zingen... de tijd dat ik nog sprong en zong lijkt ver nu achter mij ...

De werkgroep Nouwen is akkoord gegaan met wat men kilometerheffing noemt om hiermee snelwegknopen op te lossen. De jan modale rijder is gedoemd zijn weg te vinden over hei, door bossen en af en toe pikt hij een buitenwijk. Ook kan hij kiezen door de nacht te crossen dan rijdt hij zich al...

In de mond van een vrouw is "neen" slechts de oudere broer van "ja".

Ko blaakt van kracht, ook Axel oogt fantastisch, René en Geert, gezond tot op het bot, Driek dartelt als een jonge Griekse god en ik ben ook nog ongekend elastisch. U vraagt naar ons geheim ? Hier heeft u het: de deadline van het daag’lijks speedsonnet.

Woorden volgen elkaar op in zinnen en alinea's elk gevoel komt snel naar voren het is geen algebra. Het vervloeken van eenzaamheid hoe diep de liefde ook kan zitten juist de eenzaamheid dwingt je tot schrijven want ik verlang, verlang heftig naar het gemis. Niemand kan je tegenspreken ...

Een geur van hoger honing verbitterde de bloemen, een geur van hoger honing verdreef ons uit de woning. Die geur en een zacht zoemen in het azuur bevrozen, die geur en een zacht zoemen, een steeds herhaald niet-noemen, ried ons, ach roekelozen, de tuinen op te geven, riep ons, ach roek...

Als regel wordt aangehouden dat er na de ijsheiligen geen nachtvorst meer komt, toch komt nachtvorst ook na de ijsheiligen nog voor. In mei komt gemiddeld 3 keer per jaar vorst aan de grond voor in de Bilt, in juni 1 keer. En in de afgelopen 30 jaar heeft de maand juli 1 keer nachtvorst gehad. N...

Zelf mijn route bepalen heerlijk helemaal verdwalen leven in vrijheid dat ligt in mijn aard maar… jij bent me ook veel waard

De wind zingt woedend door de bomen, gaat ijzingwekkend hard tekeer. Olijfblaadjes slaan rechtsomkeer: de storm lijkt kleuren te verchromen. De berg beeft mee in dit gedonder wordt ook een dreunend zwaar geluid. Ondanks de woeste wind die fluit blijft zijn kleur grijs toch heel bijzonder. ...

Witbruisend water uit een bron van honderd lange menseneeuwen springt uit een kruikje in de zon: ik hoor een zwaluwpaartje schreeuwen. Een kind met helderblonde haren en ogen waar wat licht in speelt komt in dit zwembad tot bedaren omdat het water nooit verveelt. Groenlichte blaadjes teg...

Bloed druipt uit de roos druppels duister stollen zwart marmerwit adert de angst het groen gesteelde leven breekt de knop verhangt tot rode dood

In de donkere nacht, staat de maan lichtgevend, op haar normale plaats. Zonder verlichting in de straten, is het duister en eng. Ik loop vooruit, een donkere gedaante achter mij. Elke stap die ik zet, zet hij ook. Ik kijk uit mijn ooghoeken, maar zie niemand. Het is mijn tweede ik,...

Tussen startschot en eindmeet ligt wat ademruimte Kilometers die voorbijgaan onder zwarte sneeuw Zoveel was zeker Maar hij haalt het Uitgeput viel hij in een waterbed. De armen gestrekt, een kruis Het gevangen geklots weekt de lach los De maagzweer kriebelt Hij deint zomaar zonder zin ...