Alle inzendingen

ik kus je het aards paradijs de hemel die ons heeft ontbroken altijd was er het vage vuur waarin een misstap in pijn werd gewroken jij was de rib die God heeft genomen ik voel het gemis van wat mij is ontnomen de cyclus is rond als de maan er weer staat in eeuwigdurend herhalen ...

‘s Avonds als ze wakker ligt In lange stille nachten De echte wereld achter zich Verzonken in gedachten ‘s Avonds als ze slapen wil De rust maar niet kan vinden Donker, koud en ijzig stil Zoekt zij naar haar beminde ‘s Avonds in haar warme rust Droomt zij van ware liefde ...

Ik strijk de kreukels uit mijn hart Hang mijn tranen nu te drogen Bleek elke donkere schaduw wit Strooi pretletters in mijn ogen Ik geef mijn mond een glimlach Laat me met energie doorstromen Gooi alle pijn en hoop overboord Samen met mijn verloren dromen Ik laat mijn ziel een tijdje ru...

Het kan zo'n anderhalf seizoen gaan duren -Met heel veel mazzel twee welhaast wellicht- En dan wordt al wat Blind werd toegedicht Weer teruggedraaid. Zo werkt dat met besturen Het is vaak zeer divers wat trainers trachten De overeenkomst zit in 't onvolbrachte

Geluk maakt blind.

Je bent de wolk die de zon streelt in mijn azuurblauwe hemel... Hogedrukgebied

Onwetendheid en onschuld zijn als een helder stromende beek tussen bergen van list bedrog en onrecht. Het wordt pas eng wanneer de beek opdroogt zoals een korte regenbui in een woestijn van verderf.

Ik verlies mijzelf niet want de basis, dat ben ik motivatie en beleving het zit allemaal in mij en met al die interne kracht voel ik mij lekker en vrij. De extra's van het leven zijnde liefde en verdriet want zonder heftige gevoelens ken je het leven niet ik wil emoties in mij voelen e...

De lentezon schijnt door papieren schuifdeuren een nachtegaal zingt.

Enkel het mijmeren rest over wat mooi was maar kort boordevol hartstocht heel even en toch voor altijd.

Het kind dat een wonder baart Vond de weg naar ontvoering Liet het woord dansen op zijn tonen In een virtuoze klucht De keizer luistert en verwacht het slot Of hoe een cadens regelmatig dalen moet Naar de verlossende grondtoon Tot een ander toontrap tussenkomt De melodie opvangt Het slot ...

het druilt in de stad somber en alles is nat Op de kille vlakte van plas en steen hippen een kraai en duif rond een oliebol omzichtig gepik van deze twee en hoopvol dansen twee spreeuwen eromheen even sta ik stil en aanschouw het tafereel dan ga ik mijn weg als evenzoveel

ontegensprekelijk in haar laatste wens verkoos zij een leven weldra vergaan lacht zij de eeuwigheid tranen toe verwelkomt haar hart een wederzien waarin zij samen de fluistering horen zijn roep almaar luider haar wensen vervaagt

Ook wel zetel, troon, Als de koningin gezeten, lezend voor de Staten Generaal, vanuit papieren niet zelfgeschreven proza, maar fictie van de minister-president.

Een kinderarts uit Hoevelaken kreeg met fabeldieren te maken, want op een consult schrok hij zich een bult: die kinderen leken wel draken! ---------- ...bijna 80% van de kinderartsen heeft met agressie van patiëntjes of hun ouders te maken...

schreef je zuster, in toronto dat je nu toch komen zou bracht het nieuwtje in de rondte aan een ieder die het horen wou daags tevoren heb ik je mond gesnoerd met een flinke panneschop nu lig je gepakt en gevloerd en de keldervloer er bovenop maar duivel, o duivel zo bekwaam zelfs n...

Het leven zit vol schakels en jij bent er daar één van. Ik heb er al een heleboel en maak er maar een ketting van. Die zorgt dan voor de aandrijving van de molen van het leven. Ik ben best wel benieuwd wat die mij nog gaat geven.....

de innerlijke rust die jij voor mij zo vurig wenste is niet mijn deel noch lot- of reis- genoot het stormt in hoofd en hart golven zwiepen belagen het gemoed boorden stromen over onrust wakkert aan knarsetandend ervaar ik jouw verscheiden klaprozen in ’t groen waar ben je in m...

als een stille bruid stapt de witte pauw door het zand witgekoust witgekroond en witgetooid zo ongenaakbaar en trots misplaatst eigenlijk en al met de blik van ontevreden vrouw in de koele ogen die schichtig bewegen in mijn richting getroffen denk ik m'n spiegelbeeld van zo lang ...

we denken zo ons eigen ritueel je gebaren raken me geen woord teveel een blik, verbazing in je ogen, verwondering om het geheim, het samen weer te mogen ik voel de zachtheid van je haren, het kippenvelervaren als mijn vinger met je oren speelt je wordt verlegen als mijn handen ...

Maanlicht streelt de uil weerkaatst in scherpe ogen loerend naar een prooi.

Geert Wilders zet zijn punten op een rij Hij speelt een onafhankelijke rol Legt daarbij uit: ‘Ons vaderland is vol’ Wat zoveel mooier klonk toen Pim het zei Hij roept: ‘onveiligheid’, ‘Islam’ en ‘puin’ Dat brengt electoraal weer een fortuin

Het oordeel van veel mensen is niet meer dan een met enige vertraging bereikt vóóroordeel.

Succes dient niet alleen gemeten te worden aan de hoogten die zijn bereikt, maar ook aan de obstakels die zijn overwonnen.

Een Ruiter is een mens te paard, Omtrent drie voet hoger dan een mens op aard, En die zich somtijds vasthoudt aan de manen en somtijds aan de staart.

Tik mij even op mijn schouder laat mij nimmer wakend slapen geef de nacht haar rust terug sluit mijn ogen niet meer voor de mist in de morgen, schenk mij de lach weer in mijn hese stem, toe laat mijn ogen stralen, zie mijn zand, zon en zee, laat het zout verwaaien op kleine golfjes v...

wachten op de trein naar een provinciestad gedachten (plus en min) die evenwijdig in het spoortje lopen perronwind wars van richting koelt hoofd en huid en dan twee lichtjes in de verte als ogen - warm en open

Mijn woorden nooit gelogen, hoe theatraal ze ook mogen zijn, steken mijn hart en sluiten jouw ogen... Daarom doet dit leven pijn Het één of het ander, is wat ik eigenlijk voel... Maar heb ik het één, dan wordt het ander weer het doel.. Je durft geen stap te zetten, in het doolhof va...

Terug in het mooie Parijs loop ik bij Saint-Germain Plotseling sta jij naast me ik herken je aan je ogen Je pakt mijn hand vast ik heb geen wil meer En laat me meevoeren acht hoog nabij de Seine Je sluit de deur achter mij ik herken de gele sofa Het schilderij aan de muur zwijgend p...

soms beleef je zo’n alledaags moment, dat alles met elkaar vervloeit: tijd en plek, lijf en gevoel, sfeer en mensen om je heen zoals die middag in het Grand Café, waar Abba ‘I believe in angels’ zong misschien kwam het door je gulle lach, je blik en hand die sierlijk door...