Alle inzendingen

hij kwam met de verschoten kleur van schemer aan de deur en droeg de geur van bleke eenzaamheid wij raakten door zijn komst verontrust in hoge mate ik dacht o kon ik bij een vader schuilen hij zou mij als een polder indijken mijn onzekerheid op een boezem uitlaten zodat er weer regen g...

Treurige bomen, kaal in de mist...opdoemend, kijk naar buiten, er doemt niets op, want ik beweeg niet. Muziek. Op TV, Stereo, De Buren, De Kroeg. Veel geluid maar de toon ontbreekt. Drilboren, vrachtwagens, containers. Het is genoeg. Hier wordt de Arbeit gepreekt. Een gedachte trekt me....

Terwijl ik een slok neem van mijn nog veel te warme koffie, kijk ik naar haar over de rand van mijn kopje. Met een frons tussen haar wenkbrauwen roert ze in gedachten de suiker door haar thee. Wat is die frons mooi! Eigenlijk is hij er altijd, alsof ze voortdurend bezig is antwoorden op Alle Grote V...

Voorzichtig laat ik mijn penseel over het doek glijden. Ik heb net ‘contact’, daar mag ik niet te lichtzinnig mee omspringen. Het is als een warme, zacht schokkende stroom, die zich heeft verspreid vanuit mijn onderbuik naar mijn aderen, is gaan nestelen in mijn spieren en hoofd. Inspiratie klin...

In het venster teken ik jouw gezicht en mijn warme adem smelt de lijnen in de ijsbloemen van de laatste dagen die bevroren nog trager verglijden stil en afwezig probeer ik een hartje te ademen in de richting van de zon die haar warmte afstraalt op mijn gedachten, ik lach even richting jij ...

Het geloof heeft aan een onzichtbaar bewijs genoeg om vast te stellen dat wat je niet kan zien, bestaat in wat je laat: genoeg liefde geven of tegen beter weten in hopen op. Geloof staat voor, ja, staat nog ergens voor. In een transparant tuinhuisje is het prettig geloven. Een man schrijf...

Opnieuw omgeven door duister, krijg ik het weer voor de kiezen, hoe is het mogelijk, dat ik zo heb kunnen verliezen, Gevallen als dat ik ben, hartzeer dat ik jou heb gegeven, sta jij toch weer voor me klaar, wil je me nog altijd in vertrouwen nemen. Wederom breng je kleur in mijn leven, ...

Alle ramen zijn open. De geluiden van binnen en buiten mengen zich; mengen zich met het licht en de gedachten. Uiterst verwonderlijk is deze lijdzaamheid. Met handen waarin geen zand en ogen onder leden wachten we lang. Het zeggen is bijkomstig. In de verste stilste hoeken is er plaats voor...

De verhoudingen zijn volstrekt zoek, nergens te vinden. Dat wil zeggen: rijk en arm zijn niet met elkaar getrouwd. Het dikke huishoudboek van de 191 bij de UN aangesloten landen laat grote verschillen zien. Arme naties betalen zich een breuk aan rente of wapens. (De vrachtboten komen imm...

waar ijzige kringen bevroren water de rust van zacht gekabbel breekt kristallentranen als deken van wit deze verkleumde aarde toedekken wil zullen spelende kinderen hun droom beleven een levenszucht in dolle pret aanschouwen zij hun magische wensen feeëriek als winters tafer...

je gaf een bloem waarvan de kleur weer warmte had ik rook de geur van toen en keek je aan maar zag geen liefde in je ogen staan je woorden klonken heel neutraal in het verhaal dat je vertelde met nieuwe vrienden was niets aan de hand alleen onze relatie was een oude band die knelde...

in de namiddag zweeft een wolk slappe muggen boven eeuwig groen

Toen Amor’s pijlen doel hadden getroffen werd in zijn hart de liefdesvlam ontstoken. Het mocht niet zijn, dus heeft hij zich gewroken door vuur te schieten uit zijn Kasjmir-sloffen. Dat heb je met die Indiase gasten, het nee-woord jaagt ze pijlsnel op de kaste.

bijholtes worden hoofdzaken, kopzorgen, clusterhoofdpijnen en migraineaanvallen angstvallige gevoelens aderen vol angst doordrenkt van weinig ruimtelijk inzicht bijholtes kunnen ineens hoofdzaken vormen en ik zie niets meer dan aanvallende gedachten wisselvallige doelen doelloos...

Het is minder erg iemand door de dood te verliezen dan door ontrouw. De dood vernietigt alleen de toekomst, het verraad doodt ook het verleden.

In Nederland wil ik niet leven, Men moet er steeds zijn lusten reven, Ter wille van de goede buren, Die gretig door elk gaatje gluren. 'k Ga liever leven in de steppen, Waar men geen last heeft van zijn naasten: Om ‘t krijsen van mijn lust zal zich geen reiger reppen, Geen vos zijn tred ve...

Een gedicht is veel te kort dat is wat ik zeker weet wat aan poëzie nog schort is hetgeen men weer vergeet Een gedicht is veel te lang dat is algemeen bekend woorden zijn als geldingsdrang eigen waan is inherent Zelden wordt het hart geraakt door een woord vanuit de put ook al wordt e...

Een kleiduivenschieter uit Sloten Schoot zich onlangs dwars door zijn poten “Aan de duif lag 't niet” Sprak hij vol verdriet “Maar 'k heb 't met mezelf niet geschoten”

Kerst in onzer warme samensmeltende gedachten Mijmeringen over vrede zich verspreidend als puur licht Als cupidopijlen op de voltallige mensheid gericht Soms in daden omgezet om vrede te willen verwachten Liefde niet alleen in ons aller gedachten verborgen Aan lager wal geraakte mensen als ge...

Een bankje in de zon. Ik zie de heide en ben net klaar met mijn natuurgedicht. Een schaars geklede schoonheid komt in zicht. Met gratie gaat ze zitten aan m'n zijde. Ze zwijgt. Ik hunker naar contact met haar en twijfel, doch besluit het maar te wagen om luid het nieuwe versje voor te drage...

Tranen Drukken Achter mijn ogen Zoeken een uitweg Op een doodlopende Straat De enigste manier Om te druk Te laten verdwijnen Is mijn ogen te sluiten En weg te gaan

Haast elke dag wordt aan het volk gevraagd: Wie is de kleinste, magerste of grootste, De allerbest geklede of de blootste, Wie spreekt het best en wie het meest gewaagd… Het is te zot! Ik maak mijn mening pas bekend Wanneer men vraagt naar de debielste trend.

Je wilde het niet proberen er viel niet meer te praten het dreunde in mijn hoofd toen ik je huilend heb verlaten Waarom heb je niets gezegd en liet je mij in liefde geloven in jou zag ik echt een toekomst een vlam die nooit zou doven Zomaar helemaal uit het niets deelde jij me in alle k...

Alleen op zolder, ik hoor een vreemde taal, van wie is toch die enge stem, waar komt dat geluid toch vandaan, wie ben jij, houdt me niet klem. Aan de muur hangt een erfstuk, het is een samoerai zwaard, dat is opa’s oorlogsbuit, gaat daar de stem mee gepaard? Opeens voel ik me één me...

Weerspiegeling in het water de contouren van je gezicht door rimpels vervagend vereeuwigd in een gedicht Weerspiegeling in de lucht gedragen door dwarrelende winden een droombeeld belevend van haar, die ik niet kan vinden Weerspiegeling gevormd door gedachten jij tedere, heerlijke vrouw...

Vaak ontmoet ik jou in de streling van een lentebries die mijn wang beroert mijn hart wat warmte geeft mijn gedachten die naar jou toe zweven en jouw antenne raken, keren terug met een innige verbinding die geen woorden hoeft. Een warm gevoel dringt door mijn huid kruipt in mijn ade...

Hij praat en ik luister Maar hoor niet Wat hij zegt Dan pak ik zijn hand En streel de dichte snee De vele kleine wondjes Sommige ontstoken Of met een pleister beplakt Om het bloeden te stoppen Weer een gesprek met een einde Waarom gaan we niet wandelen

Traag trekt de stoet voorbij over de ijsgladde kasseien 't is winter... omrande ogen...rode neuzen handen stijf van kou. 't is winter... klokken luiden zwaar galmen over bevroren grond 't is winter... gordijntjes bewegen even moeder wordt voorbij gereden 't i...

In de regen was Haar glimlach bij zonsopgang Een groot fiasco

in de kluwen van liefde omhels ik jouw hart onstuitbaar verlangen bezorg mij de kracht om te zijn wie ik ben wat ik wil wezen gewoon..als een lied één enkel refrein dat breekt met zichzelf bevrijd in verlangen zoekt naar het zijn het lied van jouw hart