Alle inzendingen

waar in geschreven afscheidswoorden dauwdruppels hervormen tot een traan huilt hij zacht het eeuwig verlangen ijskoude ogen op zoek naar haar blik ontwaart niet langer haar troostend gefluister eenzaamheid dauwt in de vorm van een traan

Liefde is een bos rode rozen En druppeltjes ochtend dauw. Liefde is glinsterende sterretjes En luchten hemelsblauw. Liefde is jouw glimlach Jouw armen om mij heen En tedere momenten geheel voor ons alleen.

Een feestje is niet compleet zonder genode gasten daarom vraag ik je concreet om toe te tasten Er is een stoel voor je vrij de deur staat voor je open in mijn boek ben jij een onmisbare bladzij... Je hoeft de deur niet plat te lopen

Soms komt de huiver De zucht van vingertoppen Die aarzelend mijn haar vinden Dan verbeeld ik hoe uit een onbekende hoek Een lied van lust en vreemde kusten breekt Soms komt de dorst Met schilferende lippen van haar pupil nippen Waarin kalm en frivool mijn blik weerkaatst Dan droom ik hoe w...

Jouw ogen laten mij weer stralen De aandacht zo lief en exclusief Je volle lippen die me teder kussen Strelingen passievol jij hartendief Jij verrast me met je lieve woorden Geen dag voorbij dat je niet belt Lispelt dat je me zo vreselijk mist En je door de liefde bent geveld Je bindt ca...

ik doop het brood in de melk brokkel een beschuitje, wijn van gisteravond draagt vandaag mee gevuld met ongeduld lees ik met stenen lippen, een dag in Uitgeest, geen sinecure er lag een zee - egel op mijn schoot ik telde alle naalden

wolken langs de hemel zwevend lijkend op datgene wat ik in mijn verbeelding levend voorbij zag komen. Hopend op datgene Wat niet voorbij kwam. Starend over de daken Bang voor enge beesten Kroop ik onder het laken Al die sterren, Wonen daar mensen? Dromend over m’n toekomst Zag ik d...

doodse stilte lange rijen uren wachten langs stille grachten lopen, huilen kaarsen branden gebalde vuisten bedroefd om datgene wat is gebeurt de tijd staat niet stil kan niet worden terug gedraaid geweld zinloos geweld geen helpende hand en toch bedroefd waarvoor? De daders? Het ...

stil in een kist bleek en wit gedachten overal maar nooit uit m’n geheugen gewist stil in huis en kist in de hoek hier was ze thuis moeder en dochter allebei dood te fanatiek om zo stil te liggen in een kist netjes opgepoetst een raampje erin bleek en wit vredig in een kist me...

Soms gebeuren er dingen, onverklaarbaar, niet verwacht, zomaar plotseling ,uit het niets, waar je nooit aan hebt gedacht. Misschien moet je dan berusten, en genieten van het feit, dat het is ,zoals het is, wat het wordt bepaalt de tijd Moet je alles analyseren, hoe het komt en waardoor,...

Menig traan laat ik weer gaan nu kinderen walvisburgers gaan serveren zullen ze het nu nooit leren dat is toch niet normaal straks eten we met z´n allen bloedkoraal.

een seminarist daalt met amos af naar de rust van eeuwenoude doden hij toont terloops wat brosse beenderen waarboven bloemen groeien naar het licht hij haalt een vogel naar voren een tak een christusmonogram een kandelaar met zeven armen zij zullen de ogen zegt de jongen van achtt...

I laat mij aan u ontstaan, wezen van zestien jaar. Ik heb nog niet geleefd dan enkel maar om dood te gaan, als ik mijn naam niet heb gegrift onder het vers, dat in u ligt. Het vangt met deze strofe aan. II Wezen buiten de wet. Afspraken met sterren en eigen leden voor eeuwig en zon...

behoefte aan buitenlucht dwingt me de deur uit de dichte mist in die mij snel omringt ontelbaar vele druppeltjes nemen letterlijk bezit van mij mijn jas indringend bedekt met een grijze laag vocht die een aanval doet met speren bewapende micromisten doorboren mijn hoofdhuid het spierweef...

Zwart, was het wat ik zag, de nacht overschaduwde de dag, als een donkere nevel... Kleur, zag ik niet, de zwarte gloed overschreeuwde, haar schriele wezen in 't niets... Even, gloeide haar ogen op, bij het zien van haar huid, zwart... Toen, zei ze de blanke gedag, die h...

ze trekt de dekens tot aan haar gezichtje, legt haar hoofdje rustig neer. weet al wat hier vandaag nog speelde, dat is er morgen ook wel weer. ze blijft nu maar stilletjes liggen, duikt zo diep in de onbezorgde nacht. beleeft dan zoete dromen, wetend dat de ochtend wacht. ze sluit h...

het mes vlijmt in jouw hand daar waar mijn vingers in jou mijn ogen zijn niets is er tussen ons dan enkel dit zachte wit en de kruimels in het bed

Helder, bruisend water beukt de storm op de rotsen onzichtbaar verlangend naar mogelijkheden gedachten waaien in mijn hoofd stuitend op de rotsen keerpunt bij de waterval waar de zwaartekracht telt eindigend in een regenboog op veilige afstand ligt het geluk ...

Het lijkt voorbij; een droom te licht bevonden, de ogen staan weer flets, het leven draait voorbij. Het vlees geneest soms snel van alle diepe wonden, maar de geest loopt er nog rompverloren bij. Het is zo anders, zonder je te kussen. Ik ruik je lichaam, maar ik mis je ziel. Diep in mijn bin...

Ik ben 42 jaar, getrouwd en incontinent. Ik kan mijn plas niet ophouden. De uroloog heeft al diverse pogingen gedaan om dit probleem op te lossen. Cateteriseren, medicijnen, incontinentiematerialen ..... Ik ben incontinent. Er is een oorzaak aan te wijzen, jazeker, door de M.S. ben ik de besturing...

het was een groot probleem drie nachten heftig copuleren voordat de maan op een bevruchting scheen in stilte werd geluid geboren de stemmen zijn geschoren voor de bevalling van het woord persen met een rood gezicht het ingehouden schreeuwen vraagt om verlossing van gewicht hier is dan...

De waarheid haalt de leugen binnen geeft glanzend leven een zwarte gloed wanneer de avond de nacht begroet hoor ik weer die oprechte zinnen nu razen letters door mijn bloed onze taal wil ik blindelings beminnen weten van warm gevoel laten winnen het verkracht mijn laatste restje moed...

ik schrijf met wit en kleur het donker licht wimpel met het blad een waaier als levenskoord omspannen weeft het web een toverwoord en huilt meerstemmig in de nacht waar haar tranen samenkomen in een kinderlach gebundeld

morsen lang en kort drie honderd jaar op en neer wolken van babies fietsmaker´s lente gerepareerde fiets nooit gerepatrieerd lente in het zuiden met doorgestoken kaarten de waterlinie hongerwinter en de hoop op herstelbetaling zeg maar vlagjes dag we gaan op en neer zoals rood ...

Als ik denk aan een doemscenario, dat er tegelijkertijd twee aanslagen worden gepleegd in Amsterdam op plekken A en B, acht ik de kans groot dat ik dan op plek C ben. Ik vind het niet te gevaarlijk om de straat op te gaan.

Als gevolg van de discussies tussen West-Europese overheden en West-Europese producenten van personenauto's wordt verwacht dat 50 % van de voorziene brandstofbesparing gerealiseerd wordt door gewichtsbesparing. Hierbij wordt de keuzevrijheid tussen kleine-, middelgrote- en grote auto's niet aanget...

In de verkiezing rond de mooiste woorden Is het nu 'desalniettemin' dat leidt En dat vóór 'liefde' en 'geborgenheid' Terwijl ook 'naastenliefde' lager scoorde Naar ik mij wijs maak komt dit uiteraard Door ons gehoor en niet door onze aard

Alleen -in de schaduw van je ziel- weerspiegelen de vrijende bittere tranen die geluidloos mijn hersens spoelen tot op heden de tranen zijn klaargekomen mijn ribben verbrijzeld mijn hersens leeg

ik kan niet anders dan mijn armen om je heen slaan je wangen kussen je aankijken strelen over je lijf fluisterend woorden spreken ik kan niet anders dan er voor je zijn ik kan niet anders wanneer je even huilt

De wereld bloeit op het tapijt; bloemen bij thuiskomst vòòr Uw tijd. Uw voet naast mij is nauw gelicht, of de pool heeft zich weer opgericht. Het bloesemspoor is nochtans feit: heeft geur van Uw aanwezigheid. Dood heeft U een kamer ingericht binnen de breedte van dit gedicht.