Alle inzendingen

De grafsteen is gekuist Magere Hein mag komen zich verbazen over de geur van wierook en gebeden Zien hoe de plantjes op het graf gesnoeid netheid uitstralen Ja Pa, ons ras sterft uit tot we weer samenkomen

ik ben neergestreken lendenlam op een open veld met in m'n hand een herfstbokje vertwijfeld werp ik een blik op de schrijfmachine glanzend in de nazomerzon het is zo'n dag die van mij afglijdt als wit satijn van zachte huid.

Ik ben van mening dat alle geweld verwerpelijk is.

Niets dwazer dan klagen om een dode. Niets dwazer dan om levenden één klacht. Voor korte tijd zijn wij genoden, Dan wordt het nacht.

als je echt modder, een donzig vogeltje in handen hebt gehouden, los en toch vast natuurlijkerwijs verbondenheid voelt, als mantel zorgzaam actief in het veld een bijzondere lepelaar met gesloten beurs, als een kostbaar moment durft te ervaren, aan de barst van de boom vol knoes...

Avonden lang zat hij dan in gedachten verzonken. November brokkelde af in winterse buien, waarbij een straf soort duisternis zich ophoopte tot nachten van slapeloosheid en eindeloos wachten op het onontkoombare oordeel: Laf! Zijn leven vervalsend tot aan het graf zo was het, niet langer zou...

Draag deze dag als rouwnagels krap gezichten open uit die ogen van de platvloerse haat. Schieten ze niet alleen uit monden maar met opnieuw echte kogels onbegrijpelijk... Weerloos staat een kind verdorie wezenloos op straat gewoon op weg naar school ... Geen stiller leven ...

Gesnoerd is de mond Die sprak Durft U nog Na Theo van Gogh Ik brak Héél even Nu Sta ik weer recht Vecht Voor het leven

in de tuin van mijn herinneringen is alles in bloemen vertaald ik wandel tussen duizend kleuren naar de bloem die over jou verhaalt het is jouw stem die tot mij spreekt die mij even bij jou laat zijn ik sluit mijn ogen nat van tranen alles in mij doet nog zo'n pijn jij was de zon in mij...

de niet gegeven schop voor straf verhitte de roodwitte gemoederen je zag de trainersstaf verloederen en ook de spelersgroep stond paf daardoor liep de thuisclub uit naar 4-1 en Rotterdams gefluit ----------------------------------------------------------------- Opm.: Op zondag 31/10/2004 ...

Een grote website vergt veel onderhoud Ook deze website is daar veel mee bezig Dus dezer dagen zijn wij vaak afwezig Fijn dat u ons nog dagelijks vertrouwt Want niets dan meldingen die u aanschouwde Niets onderhoudends aan dat onderhouden!

De zon kust de berg goedenacht en fluistert de maan toe: wees waakzaam!

tranen staan te wachten ritsen harten in een lijf het komen sterft een stille pijn een paraplu drupt liefde het hoofd dat het recht heeft gemist breekt in het kind het laatste is het sterkste blad voor altijd eenzaam in de mast een tijger vijlt zijn nagels wakker de woudreus weet de ...

Ik trek al krom, zo broos worden mijn nerven De strohalm zal mij niet lang kunnen dragen Ik hunker naar het zijn in aardes lagen En velen zullen- weet ik- met mij sterven Wat was de lente fris, de zomer drukkend Velen van ons zijn daardoor vroeg bezweken De wolken hielden zware donderpreken ...

Een oude hengst had lang geflirt met ene ram z'n jonge ooi, die snakte naar een flinke beurt. De ram dacht: 'Dat is niet zo mooi.' Hij wilde vechten met de knol. De hengst vroeg: 'Wil je 'n hengst of ram?' Hij sloeg 'm eerst en toen op hol, waarna de ram om 't leven kwam. De ooi, die toe...

Vrijheid... Kennen wij dat nog in Nederland? Vandaag weer op het nieuws, Theo van Gogh vermoord, Reden: hij gaf zijn eigen mening, Wat is hier aan de hand? Kennen we hier niet meer de vrijheid van het eigen woord? Is het normaal dat als je anders denkt je wordt vermoord? Waar gaat het heen ...

Wat staat er de volgende dagen zoal op het menu in een doorsnee Belgisch gezin. In ieder geval de eerstkomende tijd steevast pompoensoep, al was het maar om door de overstock te geraken. want geef toe, je kan er gewoonweg niet naast kijken, de pompoen is «in», deze dagen. Mijn bescheiden mening ...

onder vluchtige wolken en meeuwen dwalen zijn trouwe juttersogen over golvende duinen zee en strand ademt zijn roestige huid het zilte water als een vurig baken voor wie hem zoeken zo tijdloos verbeeld en verzonken in pure klei en ruisend avondland

je stopte want hij raakte je, de steen je kon er niet langsheen zijn oppervlak weerkaatste heden, in groeven nestelde verleden kruimels tijd die windlicht zijn vergaard humus die weer aarde maakt je hand volgt sporen van de dood en weer herboren worden, de opdracht onvoltooid gee...

Bij inburgering lees je ook de Bijbel Daarop zijn Neerlands normen gebaseerd Want de Koran is volgens ons verkeerd Wat daarin staat geeft altijd een hoop heibel Opnieuw vertaald werd er weer neergepoot Wie homo is is zondig en moet dood

in tegenstelling tot vele mensen vieren bladeren hun levenseinde uitbundig een feest van kleuren waardoor het afscheid licht schijnt de zomer heeft maar net zijn biezen gepakt of de groenkorrels trekken zich terug een festijn van rood geel en bruin eindeloos zich uitstrekkend in bos en t...

De perfecte wereld, het perfecte gezin, huisje, tuintje, boompje moeder, vader, kroost. Maar zonder vader? Wie deelt er dan de lakens uit en wat moet er met de broek gebeuren? Wel, dan draagt moeder de broek, moeder de vrouw met de broek. 't Is geen zicht zou je denken, welja, dat han...

Oktober sombert aan mijn deur met windstille mistige dagen herinnert me met heftige vlagen dat alles van nu af verandert van kleur. Steeds troostelozer biedt de dag - terwijl ik mij met knusheid wapen maar me toch langzaam in voel slapen - een uitweg naar het zelfbeklag. Hoe loopt dit af...

Gevleugeld verlangen. Een keuze heb je niet als het licht dooft. Nevelen trekken voorbij. Sterren flonkeren aan het gewelf. De Liefde Tiert Welig in de uitgaansgelegenheden; Verheven, verbonden Verdraagzaam, verward Gekust, gestreeld Gevreeën Zacht als boter Spijkerhard Eén Twee Drie...

Een naaktslak die onlangs in Vlijmen Zo graag zijn relatie wou lijmen Sprak: o liefste slak En gaf haar een smak Maar zij vond dat hij zat te slijmen

Biologisch bezien is een man een zak vol zaad op pootjes.

Bloemen en bomen blijven voorstelling reële dromen bronnen voor vertelling Want we zien een beeld het zicht blokkeren door een waan bespeeld in het funderen Zijn slot conclusie is nog niet weerlegd het is illusie wat een zintuig zegt

Gezegend is de dood der kinderkens genettet* In Christi* bloed en Geest van 't aangeboren kwaad. Zij sterven onbelast van wrevelige* daad, Des werelds ijdelheid en heeft ze niet besmettet. Haar lichaam in de rust wel vroege werd gezettet, De ziel van waar ze kwam terstond weer he...

Men zegt dat het in strijd is met het recht Als onze taal aan al die allochtonen Die in ons landje willen komen wonen Eerst als verplichte kost wordt opgelegd. Maar Bredero zei al: het kan verkeren: Ooit worden wij verplicht om Turks te leren.

vannacht zag ik je zwaaien onder de kale bomen bij het kruis vannacht hoorde ik je roepen tegen alle stormen in ver van huis vannacht proefde ik jouw angst op de versgevallen sneeuw zacht geruis vannacht voelde ik mijn tranen in donker land de pijn van nooit meer thuis