Alle inzendingen

gisteren nog stalen bewoners van het hoge podium zes levensgrote schapebeesten en begonnen ogenblikkelijk in een hoek te demonteren de voorganger liet hen begaan om de lieve vrede al schudde hij zo nu en dan intens verdrietig het hoofd vandaag ontfermde hij zich over de resterende s...

Mijn hart is zich aan het sluiten ik hou het niet meer tegen Ik hoopte zo op zonneschijn maar voel alleen maar regen Mooie momenten vallen in het niet bij alle bijkomende stress Ik kom in jouw tijdsindeling niet verder dan 1 op 6 Je vrienden zijn zo belangrijk waarom woon je niet met he...

Ik ben vrij en spreid mijn armen laat de nacht mijn wil verwarmen droom me blij en streel het woord heel de wereld wonder oord.

Ik kan het niet verdelen Liefde is niet zomaar iets Overdonderd door je blonde verschijning En aanwezigheid zomaar uit het niets Verbijsterd door je zoete lippen Ondeugend in je ogen Ik waan me in de wolken Op bergen, 10.000 meter hoge Ik mag dit niet voelen Alle realiteit verbiedt Maa...

Bij de stilte van het graf Koester ik mijn hoop Op eeuwige liefde Jouw zoon, mijn prins Lijkt nu net zo ver bij mij vandaan Als jij Zal ik hem ooit kwijtraken Zoals hij jou is kwijtgeraakt? Of zal hij Ook de tweede belangrijkste vrouw in zijn leven Af moeten staan Aan het eeuwige licht?...

Hoe laat is 't aan de tijd? Het is de blanke dageraad: De diepe wei waar nog geen maaier gaat, Staat van bedauwde bloemen wit en geel; De zilvren stroom leidt als een zuivre straat Weg in het nevellicht azuur; En morgens zingend hart, de leeuwrik, slaat Uit zijn verdwaasde keel Wijsheid die...

We zaten samen op mijn lange waxcoat. Het was oktober in een bos in Drenthe, de zon warm op het gras, het leek wel lente. Zij had de picknicktas met kaas, fruit en brood. We keken naar de letters in de beuk, groot gegroeid sinds onze geboorte, we prentten ons de stilte in, de taal die niet w...

Als buren voorjaar denken hun wielenwagen wekken uit zijn winterslaap maakt hij langzaam hoge poten op een krappe parkeerplaats Hij gaapt, hebben en houden binnengedragen, schoenen uitgesloten voor de deur ‘ver weg zeker? vragen wij ‘nee hoor, een paar dagen’ Poten gelicht n...

Waar het Friese land door aderen stroomt jaagt mijn bloed van onvervuld verlangen heldere lucht heeft mij weerloos gevangen ademloos worden mijn grenzen omzoomd pure kleurenpracht heeft mij totaal verblind blote voeten in het gras voelen leven de natuur omarmt mij als haar kind, even word i...

ik vouw schaduwen tot zwarte vogels die ik oplaat zonder hoop ze zweven mijn cel hun snavels pikken gaten in mijn aderen transformeren me tot hel de horse gaat steigeren en de sneeuw verbrandt ik huiver van genot zo maakt de hemel me kapot ik schilder muren met het koppig bl...

De zinnen van een schrijver zijn al voor de geboorte dood ze worden enkel kleiner en minder devoot De zinnen van een schrijver zijn immer onbevredigd het is hoe hij vooruit kijkt en zijn schamele geest ledigt De zinnen van een schrijver zijn altijd onbeschreven het papier is witter dan w...

Je bent zo bang voor hun mening en verliest daarmee je geluk Beetje bij beetje mijn meisje maak je onze liefde stuk Al jouw twijfels deden hun werk en maakte mijn hartje verdoofd Waardoor ik nu niet echt meer in jouw liefde voor mij geloof Ik waarschuwde al menig keer voor wat er anders...

Achter de horizon verdwenen Een gouden zon, mochten we vandaag weer even lenen... De maan komt op schijnt over't donker van de aarde... Ik schat de zon en ook de maan op juiste waarde... Sterren, overdag niet te ontwaren De hemel bezaait, ik kan het niet verklaren... Dan...

Ik kan wel janken ik ben bang weet, er is iets mis het duurt me te lang. Ben moe, kan niet denken 't is raar in mijn hoofd een tweede aneurysma die m'n licht snel dooft? Ik wil niet zielig doen maar het wordt me te veel lezen, reacties, mailen ben tè involved, tè emotioneel. Ju...

Va, je laatste adem Het valt me zwaar Va, je hebt gestreden Je had het té zwaar Va, ik zal je missen Kan het nog niet geloven Va, ik zal niet huilen Maar kan het niet beloven

Niet iedereen kan het uurwerk zijn waar een klok op loopt Niet iedereen kan het vuurwerk zijn waar hij misschien op hoopt Maar meer dan een tik van een klok of een vonkje van het vuur Is voor mij al heel wat op dit moment maar niet voldoende op den duur Liever ben ik de rinkel van de klo...

Mama, je haren worden grijs ze krullen golvend in een dans bekronen met hun zilv’ren krans je lief gezicht als een ereprijs Je ogen kijken door beslagen ijs doch het staren krijgt geen kans het vuur te doven in hun glans dus schitteren ze zichtbaar wijs je vele rimpels worden oud ze ...

Of Eric Bana wel of geen James Bond wordt... Dat item komt geregeld in mijn zicht Hij wordt het níet, luidt nu weer het bericht Dat als het meest recentelijke rondsnort Komkommernieuws dat wel iets weg heeft van Het vraagstuk rond ons leger naar Sudan

ondersteboven maar niet op z'n kop ik ga verder en geef nooit op ondersteboven maar ertegenaan gewoon even draaien en weer verder gaan ondersteboven het krijgt me niet klein de wereld gedraaid ook hier wil ik zijn

en in het midden daar sta ik tussen mijn toekomst en jou maar ik kies voor mezelf omdat ik teveel van je hou je moet weg uit mijn dromen je moet weg uit mijn geluk want met jou in mijn hoofd is mijn toekomst stuk ik ga verder zonder zorgen en later leven met hem de man van mijn dr...

De tand des tijds is duidelijk te zien. De buitenkant is verweerd door afwisselend zon en regen en veel meer nog misschien. Het dak is bijna kaal. Er is niet veel meer over van het rijke dak van weleer. Ook dat heeft zijn eigen verhaal. Scheef hangen twee luiken, maar de ramen zijn nog ...

jouw aanblik geeft mij een warm gevoel prachtig rood heerlijk zwoel je willen aanraken maar jij beschermt jouw lichaam een steek in mijn huid laat blijken dat je prikkelbaar bent handen van je afgooien is wat jou voedt zo doortastend dat mijn vinger gelijk bloedt maar toch blijf ik...

onmacht in de strijd het gevecht met jezelf verwoest wordt een leven verscheurt door pijn waar angst sluipt in nachtelijk dwalen het zoeken naar waarom de vraag, nog hoelang en jij luistert naar stilte het snikken gesmoord angstvallig wakend dat niemand het hoort

Een ware dagtaak, word er aan besteed, om mij te vertellen, wat ik allang weet Maar ik ben sterk, en geloof in wat ik zie, ik heb vertrouwen, in wat je bent en wie Ik ben vrij om te kiezen, waar ik voor ga, ik ben wie ik ben, en dat is waar ik voor sta Wat er ook gebeurd, wat men ...

de nacht onlangs vertrokken de engel des doods de stilte betoverend. de onzichtbare zeis een hemel zwak lichtend blauw de eerste nabestaande. de nevelachtige ochtend bijeengekomen mensen wenende harten. doch hoe menselijk ons mens-zijn.

met carnaval in 't mooie Veere zag ik een WC-pot flaneren gevraagd naar 't waarom antwoordde hij dom: voor brildrager wil ik gaan leren

Hoe kán dat nou? Ik ken je al een poos, maar niet zo erg goed dat bleek, toen ik je vandaag zag en wat béter bekeek... We namen er de tijd voor en spraken een een héle poos, jij vooral, ik luisterde alleen en dat was voldoende. Stómverwonderd, met recht, ik had geen idee, je b...

weer breekt een zomer aan zonder ons praten van weleer in de tuin blik ik over de krant aan m'n tequila nippend naar m'n vrouw mijn blik glijdt naar de glanzend- blauwe pot met witte roos die jij haar schonk met een stamelende brief - met z'n drieën was toch wennen eigenlijk was he...

met beheerste spoed snelt hij daar voort glijdt doelgericht over stroom en vliet prevelt alvast een toepas'lijk woord de tocht is fraai - hij merkt het niet hij peinst over liefde, haast ontspoord, en de rol die men voor hem ziet een geschil kan in de kiem gesmoord als hij de juiste woord...

Op de peul* mijns herten rust uw hoofdeke van goud... 't Is of ik uw frêle zielke tussen bei mijn handen houd: Lijk albasten bloeme licht uw teer gezichteke en uit elk' azuren kijker blikt een blauw gedichteke Kon ik vatten, kindje, van die dichtjes rythme en rijm; mocht ik van uw ...