Alle inzendingen

Lopend in de regen zonder enig doel vraag ik me af of de zon me zou verlichten als ik haar daarom vroeg

waar handen raken ogen zoeken stil verlangen ontluiken wil schuilt in het heden de roep naar morgen verdwijnt mijn verleden waar toekomst begint in harten verstrengeld verzonken ogen waar stil verlangen ontluikt vandaag

Dromen, ze zijn de heersers van de nacht maar verdwijnen weer tegen de morgen, een waardevolle bron van kracht om te vechten tegen al je zorgen Dromen, zwevend tussen de sterren en verre planeten landen op de heldere maan, even alles mogen vergeten even weg van dit aardse bestaan Drome...

je hoeft niet in woorden te praten met mij je hoeft niets in woorden te zeggen je hoeft alleen maar en dat is genoeg je arm om mijn schouders te leggen

Soms kunnen dingen je in het diepste raken door oppervlakkig te zijn, of zich zo voor te doen...

harder en harder muziek doet zijn best mijn gevoel te overstemmen verdoven, vergeten maar ook verdoezelen deze pijn kent geen grezen net als de zee deze komt op en ebt weg maar als je deze te hoog laat komen verdrink je in je eigen weemoed onmacht alles ebt weg, kabbelend en eens na ...

strompel jij nog lijk de krakeling breek dan maar je benen niet want je pad loopt grillig langs het stenenverdriet je stemming roest in nevels zurig weer waar je stem verroest en 't braken doet zo’n zeer strompel jij maar voort mijn vriend breek dan maar je beenderen niet want jou...

Terwijl twee legers onverschrokken elkanderwaarts ten strijde trokken, gebood hun God: 'Pakt snel uw biezen; een oorlog doet u slechts verliezen!' De generaals, geïrriteerd, bevalen geenszins rechtsomkeert, doch riepen: 'God, wat denkt u wel? 't Gaat niet om 't winnen, maar om 't spe...

Twee clowns werken in omgekeerde volgorde door hun repertoire, hangen aan ringen als acrobaten, vallen nog harder als zij iemand horen brullen of stampen. Ze proberen te praten 'He,' roepen ze uit, slaan elkaar met de vlakke hand en vallen opnieuw. Een stem zegt 'Zo kan het dus ook!' - nu...

Ik ben alleen met mijn gedachten. En iedereen die mijn zo ziet hoeft van mij niets te verwachten. Ik ben alleen met mijn gedachten. Zonder geluid in mijzelf gekeerd, zodat geen enkel mens mij weer bezeert.

speel jij met mensen in de poppenkast die morgen heet en dus de tijd vergeet daar dansen creaturen ook de touwtjes zijn fictief hartenstelen in de toekomst maakt je nog geen dief tranen zat om onschuld uit te wassen blik vol arrogantie, leer maar op jezelf te passen je wist spor...

Er is een open huis een huis voor iedereen je mag er altijd binnen lopen geweerd wordt er niet één. Je mag met lege handen komen ze worden rijkelijk gevuld met zegen en met vreugde God heeft met iedereen geduld. Dat huis staat altijd open open ook voor jou. Er is niks mooiers op ...

Eerst zeuren om een vreemdelingenwet Daarna een warm en christelijk appèl - Men steunt natuurlijk de minister wel - En dan worden gevoelens uitgezet Maar als het toch nog uit de hand mocht lopen Dan doen ze straks hun lege kerk wel open

Laat me sterven in gebeden van de wind Laat me doodgaan wanneer de zon de eeuwigheid overwint Laat mijn tranen in de wortels van de bomen verzinken Mijn verdriet zal in de stilte van een rivier weerklinken Maar laat mijn leven verdampen in eeuwige fonteinen van het ...

De klimmende roos omhelst verliefde wolkjes, te hoog gegrepen.

Wat zal er toch gebeuren als ik in de hemel kom Zal mijn papa mij wel herkennen draait hij zich dan wel om Ja wat zal er toch gebeuren als ik in de hemel kom Zal ik hem wel herkennen draai ik mij dan wel om Ook al zal hij veranderd wezen Zijn ogen of zijn haar Maar in mijn hart zal ik he...

Het is over, voorbij Er valt niks meer te redden Alles ben je kwijt Waar het heen is gegaan zal je nooit weten Het is weg Weg gesleten

Ik hou van de traagheid van liggen in bed.

Het geringe verschil tussen het aantal genen van de mens en dat van de fruitvlieg bewijst niet de eenvoud maar juist de complexiteit van het systeem waaruit de mens is opgebouwd.

De droefheid komt van God de Heer, En buigt ze u neer, Zij heft ook hemelwaart! Veel erger – erger is ’t verdriet, Dat u de domme wereld baart, Dat u de mens niet spaart – ’t Verheft u niet, Het buigt alleen ter aard!

als volmaakte chaos uit de hemel vallend dwarrelen woorden als sneeuwvlokken door mijn gedachten enkelen slechts laten zich vatten en verliezen hun eigenheid door de warmte van mijn handen de rest vormt aan mijn voeten een onbeschreven blad

Daar is de boer terug na honderd jaar. Hij wil weer aan het werk, maar alles is zo raar. De stal is zo anders en hoe je melken moet? Het is niet te begrijpen wat een boer nu doet. Daar is de dokter terug na honderd jaar. Hij wil weer aan het werk, maar alles is zo raar. D...

Niet kunnen geloven in liefde Was voor mij zo bekend Het niet durven openstaan Al de woorden die je hebt gezegd, ik hoorde ze niet Je laat me ontwaken, laat me voelen Mijn oren horen de woorden van je liefde Met jou durf ik het misschien wel aan Hiervoor ben ik zoveel pijn gedaan Bevrore...

Een waarzegster in de plaats Schagen Durft veel voor haar diensten te vragen Want eens op een keer Voorzag zij slecht weer Waarna 't in haar bol is geslagen

nu zoveel zonnewijzers later had ik sterren op je bed gelegd er zeker zacht iets bij gezegd uit handen van een maangedicht beetje voor beetje geborgen uit je verborgenheid gelicht waarin ik duister toen snel mijn angst verbond met zwarte zwachtels zwakte om, ja wat waarom om, om en om ...

Wat een beheersing Kan een ik hebben En hoe bewust Kan een ik zijn Wat kan een ik toch lachen Om een opmerking Zo klein Wat een controle Heeft haar zij En wat een mens Is haar zij ook Een zij om van te houden In haar wezen Gehuld in rook Hoeveel idealen Laat haar ik voelen En h...

wolken kruipen door de straten delen de wereld in twee mijn benen zijn plotseling kwijt en de hond, die was ook mee vreemde dingen onder die deken ik zie ze niet maar voel ze wel hoor het kraken en breken krijg zomaar een ander onderstel laat dit onheil snel vervagen dan ga ik vragen ...

Ik vind de weg niet meer En toch Elke keer weer Ga ik door Door met leven De weg naar jou loopt dood De afstand is te groot Toch ga ik door Ik geef niet op En ga op zoek Naar de top Doorgaan met leven En mijn liefde geven Aan anderen Zullen mijn gevoelens voor jou Niet veranderen ...

Weggedragen in het wit zwijgt hij voorgoed want op de bergen heeft hij gewonnen en triomfen gevonden. Maar de pijn in de afdaling naar het einde heeft hem gestopt en laten liggen in een tragedie die begint met zijn lijkwade waar we nu naar kijken en weten...

Toen de zon nog scheen op het duister van mijn leven, was de stilte nog oorverdovend. Maar nu, nu de maan als een lichtbaken aan de hemel staat, nu pas begrijp ik wat jij al die tijd probeerde te zeggen.