Alle inzendingen

‘k Mis je wanneer ik grote, witte wolken streel, dromend in een lentegeur. ‘k Ruik je wanneer ik rode roosjes zie blozen, stralend in het zomerlicht. ‘k Hoor je wanneer de wind jouw engelennaam fluistert, stoeiend in het najaar. ‘k Zie je wanneer de sneeuw jouw voetstappen ac...

Ook vorig jaar ben ik weer aangekomen Vanwege ongezonde snoeperij. Dus wil ik nu geen pondje er meer bij, Zo heb ik mij tenminste voorgenomen. Niet dat ik dit jaar minder zal gaan snoepen. Ik ben alleen van plan om meer te poepen.

als de toekomst in sterren het verleden herbeleeft hunkerend verlangen zichzelf zoekt in dromen zal de tijd ooit beamen hoe gelukkig wij waren samen waar momenten ooit verloren vandaag worden herboren

God schiep de man, naar eigen evenbeeld. En, tegen tomeloze onanie, heeft Hij hem een gezellin toebedeeld. Ergo: de vrouw. (Kopie van een kopie !) Maar toen de Here hen na vele dagen nog niet op hete daden had betrapt begon er onrust aan Zijn hart te knagen. Er was alleen een appeltje gega...

Stil loop ik door de nacht over hard bevroren sneeuw de weg even kwijt de maan verlicht mijn levenspad en helpt me zoeken naar de gulden middenweg

Koortsachtige trillingen Onder gesloten oogleden Krampachtige ademhalingen Die de borstkas doen bewegen Het lichaam heeft zich neergevlijd In een zee van oneindig witte lakens Te zwaar is het hart met al zijn kilheid Voor dit lichaam gehuld in ‘t boetekleed Parelachtige zweetdruppels banen...

treurende wolken benevelen grijs de zon de dag playbackt de avond ingekerfde stenen rij aan rij uiten gedateerd het verlaten half vergane bloemen rotten boven lijken diep begraven stil knerpt het grind schuifelend de dood aanvaardend.

Je woont aan de overkant van het spoor, maar het lijkt af en toe of je zo ver weg bent. Ik kan je hier bijna horen lachen, het is toch net of ik die lach nooit heb gekend. Als ik heel stil ben, kan ik je zelfs horen zuchten. Maar zelfs dit laatste geluid sterft af... omdat ik mijn hart niet b...

Het prachtige haar van Renoir Met die zweem van rood De lichtval van van Rhijn Alles doofde en ging dood Ook Toulouse-de Lautrec Quassimodo van het penseel Die liet weinig van Parijs En van haar liefdes heel Henri Matisse ruziede met Seurat Signac’s tranen druppelden op het linnen Wie ...

In de hal leunt lui de inventaris Mannen drinken smakkend bier Dat noemen ze dan vrolijk vertier De forens vindt dat zoiets raar is Junkies ruzieën of zijn begaan Werkelozen vechten tegen de drukte Twee hoertjes die hem uit zijn haast wegrukten Laten de forens secondenlang staan Ze loer...

In zijn bed met monitor nog vast aan heel veel draadjes vertelde hij met aangedane stem over dat haast fataal moment. Het was maar goed, zei hij dat men hem snel reanimeren kon en ondertussen draaide hij voortdurend een klein en rond horloge in zijn handen om en om. Toen ons gesprek ...

Met wat ik schrijf is het precies als met het Evangelie: men dient het ernstig te nemen, maar niet al te letterlijk.

De lucht hing laag in geelgrauw vale broeiing; Het land lag stil, als voelde 't dat daarboven Wolken van strijd en onrust samenschoven, Vol weerlichtvlamverzet en toornegloeiing. En over 't land bewoog - één samenvloeiing Van wrokkende gestalten, ma...

vandaag is het de hoogste tijd ik wil die vieze stofboel kwijt waarvan ik maar moet niezen gevallen kruimels boterkoek en spinnenwebben in de hoek ik heb ze in de smiezen ik spic en span me spoedig in het zweet staat op mijn onderkin van zuigen en van kloppen ik blik en veger in het rond ...

Tussen zijn aankomst en zijn gaan ontkwam de tijd die nodig was geweest om te bestaan. Zoveel wist hij. Maar onder aan het strandhotel richtten zich de golven op en vielen neer. Soms trad in deze buldering ineens een stilte in. Het was alsof het eiland dan zichzelf vernam. Dit is de tel waar...

Ik ben het slagveld waarop het duivelse en het goddelijke een schijnbaar bespottelijke kamp uitvechten. Geen knop voor tijdelijke onderbreking geen echo op mijn smeking. Ik ben het oerbos en de woestijn met onverwachte mijnenvelden het strijdtoneel zonder helden een slachtblok voor de kas...

Ik heb twee grote vleugels aan de zijkant van mijn lijf waarmee ik als ik fladder niet in de hoogte blijf. Als ik dan de anderen zie die vliegen met gemak eerst een lekker rondje en dan nog over het dak. Dan moet ik wel wat treuren en voel ik mijzelf wat sip ik heb wel grote vleugels ...

je keek haar aan het gedogen in haar ogen kon je niet velen haar woorden streelden langs je huid, voelden als een vals geluid je kreeg waardering als je klaar stond zonder vragen dat kon je niet verdragen haar mond vol beterweten praatte door, voor jouw ideeën was geen oor je moest...

De winter is gul Ze schenkt stilte in mijn hart Gewoon genieten

Lichtjes worden gedoofd, bomen worden herinnerd aan geborgenheid en vrede. Nieuwjaarsbrieven duiken in kistjes, met dromen voor een volgend jaar. Dagen worden gevuld met naweeën van een zalige warmte, uitgestrooid in zoete wensen. Glanzende sterren bieden weer hoop, stralend over...

Sinds gisteren is Nederland rookvrij, tenminste in het openbaar gebied. Dus als u iemand buiten roken ziet: bel de politie en hij is erbij. Roken mag alleen nog in de kroeg Vandaaruit gaat u naar de ziekenboeg.

Een meisje als jij daar kan een man enkel van dromen Maar die droom lijkt voor mij nu echt uitgekomen Ik mis je gezicht voor het mijne Een beeld dat nooit en nimmer zal verdwijnen Iets wat jij nooit zal begrijpen Is hoezeer jouw liefde aan mijn hart zit te knijpen Geen pen of toetsenbord d...

met gebroken stem gestokt verdriet een laatste blik tedere kus hartverscheurend waarom nu samen dromen is niet meer heengegaan in een traan hoop verloren laat mij gaan

De warmte die zij straalt Een zegen is het voor mij gebleken Langzaam over me heen gedaald Als een warme beschermende deken Ik voel me veilig als ze praat Ik voel me dan normaal Ik hoef niet bang te zijn dat ik mezelf haat Met haar erbij is dat een ander verhaal Ik lach, spring, zing en ...

Ben niet van steen maar vlees, en bloed stroomt door mijn aderen Als jij me wilt benaderen, alsof ik slechts een ding ben Ken ik jou niet want 'k ben geen steen waar je tegen schopt Ik ben een mens, van vlees en bloed

Mantasca saliber stille vallei verstoken van water gapende kloven adem je stof in longen, die smachten overheersend een rots zuchtend onder genadeloze zon Nisolgar paflar tintelende oase kameleonachtig groen vertedert in hunkering naar beroering, die rimpeling veroorzaakt dorst...

het lijkt wel chemie het mengsel van angst en hoop dat ons hier omwolkt

De bril van mijn vader zorgde voor een mooi kader. Gemaakt van hoorn en glas bezagen zijn ogen hoe de wereld was. Vader zag het licht op 7 maart 1931, in hartje Wehl, in de geuren van hout. Al vrij snel moest hij meewerken in vaders timmerbedrijf. Zijn toekomst lag daardoor al vrij vroeg vast...

Wat voor iedereen vanzelfsprekend is Heb jij jarenlang bezeten in je dromen Zeepbellen met een immense betekenis Hebben jou de jaren helpen doorkomen Met onschuldige jongensogen kijk jij… Kijk jij nog altijd vol verlangen rond En ondertussen wordt er nog een bladzij… Een bladzij omges...

Onder een vonkenregen loop ik door Achter mij een hoog hellevuur latend Een allerlaatste krijs bereikt het gehoor Mijn terugkomst met opgeheven armen Gebroken glasstukjes kerven in voeten Maar het hart huppelt in een vaart voort Het heeft immers genoeg moeten boeten Terugkomst naar de were...