Alle inzendingen

Het scheepsvolk lichtte de ankers En hief een kreet van heil; Het schip schoot door de golven; De zeewind zong in 't zeil. Hoog, in de top der masten, Stak ene kleine hand Vooruit, door vlag en zeilen, Naar 't verre vaderland. Daar zat de jonge scheepsknaap; Een lach zweefde om zijn mon...

Hoe had ik ooit kunnen weten dat ik me zo aan je zou hechten. Ik ben gewoon door jou bezeten daarom blijf ik voor je vechten. Ik weet dat jij nog van me houdt ook al zeg je steeds van niet. De woorden die je sprak, zo koud voordat je m'n hart en leven verliet. Ik blijf hier wachten op d...

Een kaars daar lijkt het leven op Vanaf het moment dat de kaars uit gaat is er weer iemand die de aarde verlaat Een nieuwe kaars wordt neergezet en begint weer aan de top De kaars brandt uren lang Maar eens zal het afgelopen zijn Dan is de kaars nog maar heel klein Dus we genieten van het l...

Grote ogen, Mooie mond, Kleine oortjes, Tonnetje rond. Poep luier, Spuug lap, Lekkende fles, Wat een grap. Hard lachen, Rollen van buik naar rug, Met je tenen spelen, Je wordt al vliegensvlug. Een huil, En soms een harde gil, Af en toe diep zuchten, Als je weer niet niet slapen ...

Langzaam geraakt veroverd in m'n hart voor altijd Samen doen zijn mijn liefde bevrijd Zo mooi oprecht daar Jij warm speciaal ongrijpbaar

geschreeuw in het duister verdreven stilte verward zijn dromen waar harten geraakt leven aanvaarden in hoop en verlangen reiken naar morgen waar liefde ontwaakt in de glans van jouw ogen mijn wereld in dromen geschreeuw door de nacht gefluister overdag waar liefde gebleven n...

Als je echt van iemand houdt Iemand alles toevertrouwt Eén die echt weet wie je bent Ook je zwakke plekken kent Die je bijstaat en vergeeft Eén die naast en in je leeft Dan voel je pas wat leven is En dat liefde geven is...

Mijn hart bereikt verlangens, maar ik kom er niet bij, het vervaagt in zoete liefde, maar blijft onbereikbaar, zo ver weg.. Ik kan het verdriet voelen, dat zich langzaam mengt met de leegte van mijn ziel, en de liefde uit mijn hart, maar zo ver weg.. Dan zie ik een puntje licht, dat v...

Rode kinderhoofdjes dragen stralende ogen in blozende wangen. Sliertjes haar wapperend onder een natte wollen muts Koude handen met rode vingertjes besturen houten sleeën Opgewonden geschater golft haar echo’s langs besneeuwde bomen. Een weelde daar nog van te kunnen ...

De garnalen bewogen in 't vet en ze hadden al lopend ons met deze versheid verrast. Ja, een wandelgang was 't, want we hadden een lopend buffet.

Hadden ze jou maar bloemen gegeven Eerder in je bewogen leven En niet hier bij het koude graf Kon je dat nog maar even zeggen Met je bleke scherpe bekkie Voel jij je ook zo bedrogen Door al die woorden Die zijn uitgesproken Over hoe goed je was Ik spreek je straks nog wel Dan hebben w...

Van alles geprobeerd, alles gedaan liet zelfs mijn salade staan In het cafe langs het water stamelde eigenlijk niets terwijl ik wilde praten kon mij niet verheffen de juist toon niet treffen viel niet bij je op dat deed me het meeste pijn tot ineens aan tafel dat heerlijk ogenbl...

Als we ons dan toch moeten kleden, tegen kou bijvoorbeeld, of in naam van iets, in resten van dit of dat verleden, verhalen en geheugensteuntjes die niets vertellen dan dat we er al waren in de tijd die bestond voor dit heden - als wij onszelf alleen in het nu kunnen bewaren door onszelf v...

Neem mij mee aan je hand Sleur mij weg uit het geweld Ver van ongewenst verdriet Doe het nu, verlaat mij niet Neem mij mee aan je hand Laat mij jouw warmte voelen Ver van onzinnig verdriet Doe het nu, verlaat mij niet Neem mij mee aan je hand Samen genieten van elkaar Ver van wreed ver...

kom met me mee of zal ik je dragen het land is zo leeg zonder leven en vragen overal steen de wind zingt zijn lied langs ravijnen en neuriet refreinen alleen, alleen ik heb muren gebroken voegen gewrikt liet eenzaamheid komen uit leegte in dromen nog zijn we gebonden de wereld ve...

Ik heb weer meer te kiezen in mijn leven Dankzij mijn multifunctionele bril: Als ik de wereld scherp beschouwen wil Draai ik de beide glazen op min zeven En als ik even niemand meer wil zien Stel ik mijn bril gewoon in op plus tien.

Dwingend en dreigend, de ander smekend en wanhopig. Hij staat aan de top van een alles overwoekerende geestelijke macht. Zij ligt op de bodem van een eindeloze, onmenselijke en machteloze uitputting. Hij put zijn kracht uit haar tranen en verspreidt die met een gewetenloze veelvuldighei...

Winterse koude bedekt herfstige harten met een ijstapijt. Een ijskoude sneeuw Verwarmt bevroren harten gloeiend in het rood. Doorwinterde sneeuw verkilt gebroken harten eeuwig in de tijd.

Wanneer ik op mijn leven terugblik zie ik louter onenigheid, een kille, onbegonnen strijd om des keizers baard, die ik besloten heb maar mee te strijden. Van de vrienden die ik heb begraven wier geluk weigerde af te glijden, verbaas ik, gezeten bij hun graven, mij over hun aller angst te...

Men vraagt mij wel eens welke inslag, welk onverzadigbaar talent of wat het dan ook wezen mag dat maakt dat je een dichter bent. Omdat ik op zulk naïeve vragen geen zinnig antwoord geven kan, wend ik me dan af en met een vage glimlach antwoord ik ze dan: “Er is meer nodig dan papier, ...

Nostalgie die ons belaagt en, wat me van het najaar beklijft, het dorre loof uit takken jaagt. En als het dan daadwerkelijk dreigt dat de herfst zijn intrede doet, de dag weer korter wordt in tijd, maar aan luchtigheid inboet, zie ik ons beider sterfelijkheid. En het is ook de herfst die...

weerlicht bliksemflits gedonder in de glazen toekomst voorspellen

Als je nergens kijk op hebt, kan je nog altijd in de toekomst kijken.

Indien je minnen wilt, en dat met korte zwieren, En stelt u zinnen nooit op al te jonge dieren; Te licht, helaas, te licht, en dikmaal op een sprong, Wordt iemand daar gezeid: mijn dochter is te jong. Een rijper dient u best, daar vrij je veel geruster, Doch meest indien u lief nu krijgt een vl...

regelrechte ramp wanneer de skater struikelt hondenpoep alom

Een man zonder benen in Rome Wou graag twee protheses bekomen Maar toen ie eens las Hoe duur zoiets was Heeft ie heel snel de benen genomen

in dansen verglijden zweven om elkaar eindeloos in ritme ons eeuwig lied refrein der harten herhaald verlangen gevoelens versmelten harmonieus in de tango der dromen de dans van ons hart met passie doorweven eindeloos zacht

Gouden haar geborsteld door wind en water gewassen door bruisend schuim dansend in de storm koesterend in de zon lonkend met je gele lokken bemind door kinderen blauwe golven verlangen strelen je glanzende vacht plukken aan je pronkende pruik dwingen je door donkere diepten door paar...

Sonnetvorm, sonnetvorm, alweer een sonnetvorm kwam ik daar maar vaker een goeie van tegen helaas is dat een genoegen zeer zelden aangelegen ‘t zijn zandtaartjes, windhaantjes, glazen zonder storm Sonnetvorm, oh net vorm, ik kan er niet meer tegen te vaak blijk je bagger, da`s modder zonder ...

ik ben dichter dichter bij de kern verder van antiek en dichter bij modern modern past beter veel beter bij mij en ook veel beter bij deze maatschappij meegaan op de golven meezwemmen in de stroom maar niet afwijken van je eigen droom antiek is mooi mooi in je gedachten maar op a...