Alle inzendingen

Rode strepen Over haar lichaam Ze ligt huilend op de grond Met de rode strepen Over haar lichaam... Ze heeft spijt Spijt van de rode strepen Waarom kan ze het nou niet laten? Altijd maar die rode strepen... De pijn... Ze vindt het fijn Ze voelt zich er machtig door Tranen Glijde...

God is zwart Dat weet ik half zeker En draagt een bril met Spiegelende glazen God valt plots Ongeroepen vanuit niets Bij kleine kreun van pijn In betonnen nergensland God is hand Slanke vinger die verwijst Raakt de wond geschoond Verwaait het kwade vuil God is glimlach Verdwijnend...

Domweg gestruikeld Een miniscuul ding Languit op mijn weg. -------------------------------------------------------------------- Wat is een "Bontje" Een door Jan Bontje bedachte variant op de van oorsprong Japanse haiku. Twee essentiële verschillen met de Japanse haiku zijn dat een "bontje...

Het is inmiddels iedereen al genoegzaam bekend dat de werkelijkheid de fictie overtreft. Wellicht horen Sinterklaas, de kabouters, de elfjes en andere legendarische sprookjesfiguren dan ook juist tot de werkelijkheid. In welke droomwereld leeft ieder van ons? We hebben allen een verschillende, nie...

we vrijden tegen beter weten met passie die ons alles deed vergeten maar in bewegen voelde ik het hoekige de klanken in je stem verspraken zich in weten je handen zijn nog zacht de warmte is verdwenen je streelt een koude huid en praat zonder geluid ik zie je strakke lijf het hu...

hopelijk is haar vader koning en zij dan prinses maar....... ze moet Liesje heten

Voel het trillen in de lucht, een berichtje met vogelvlucht, onder de vleugels van goed bereik, strijkt de mobilus telefoonmus neer op een oude eik. Trring, trring, hallo en waar ben jij? In de boom, ik houd je nestje vrij. Van die telefoon krijg ik nog...

Wien Neêrlands bloed in d'ad'ren vloeit Van vreemde smetten vrij Wiens hart voor land en koning gloeit Verheff' de zang als wij! Hij zett' met ons, vereend van zin, Met onbeklemde borst, Het godgevallig feestlied in Voor Vaderland en Vorst, Voor Vaderland en Vorst. De Godheid, op ...

Zo´n Zondichtmiddag in Den Haag waaraan een einde was gekomen Jouw zwarte jas hield ik omhoog waarin jij lang onhandig wurmde Jij was er niet aangewend Gelukkig had ik wat ervaring Ik kuste jou twee keer en samen kwamen we er weifelend uit dat ik het gevoel heb langzaam maar zeker vas...

Zoals je tegen een ziek dochtertje zegt: mijn miniatuurmensje, mijn zelfgemaakt verdrietje, en het helpt niet; zoals je een hand op haar hete voorhoofdje legt, zo dun als sneeuw gaat liggen, en het helpt niet: zo helpt poëzie.

De dame voelt zich niet bijzonder thuis. De ramen zijn er stijlvol en de gang met vele deuren is behoorlijk lang, zodat ze in een kast is van een huis. De uitgebreide zitgelegenheid en omvang van het huis vereisen veel aan onderhoud. Bedienend personeel bezorgt er al het eten steeds op tijd...

de wind jaagt woorden aan die de gebaren ondersteunen ik voel de lijven gaan in het incasseren van de dreunen ogen delen slagen uit als blikken niet trotseren de pijn zal voor diegene zijn die zich als eerste laat bezeren het is geen spel meer als de wonden open rijten die in een lang...

Wat ik je wil zeggen Kan ik niet Wat ik wil doen Kan ik niet Wat ik wil proeven Kan ik niet Dat ben jij Als ik niet oppas Word ik verliefd op je Maar dat kan niet Dat mag niet Als ik jou zie lopen Ontploft mijn hele lichaam En vooral mijn buik Als je tegen me lacht Doet mijn mond Wat...

Iedereen wordt geboren, niemand is een held De tijd raast voorbij, de tijd voelt als geld Er zijn kwartjes die vallen, de waarheid besteld De RTL-geldman op 4 mag er zijn Ze vertellen te volgen maar ik had iets anders gezocht Ik ademde verlangen maar bleef steken in de tocht Als ee...

Wanneer licht je tuin verlaat schaduw je huis omsingelt wind tegen je voordeur slaat waar lang niet werd geklingeld Wanneer mist je raam beslaat je aarde is bevroren hagelsteen je pad bestraat waar lang geen weg van sporen Wanneer vorst je gang opgaat...

Zuinigheid met vlijt, bouwt huizen als kástelen, wie kent het spreekwoord niet en met mij, denk ik vélen. Té zuinig wordt men nu, gepákt worden de 'minder' bedeelden, afspraken worden gemaakt, om niét te hoeven nagevolgd? Hoe kunnen wij nu nog vertrouwen hebben, als 'gemaakte' ...

ik heb vandaag de hemel aangeklaagd de zee gesproken en het land gevraagd me te begraven het blauw wees me terecht koude straalde wolkeloos haar leegte naar me toe ze maakte me weer klein alleen en hulpeloos ik gebaarde stilte in het schreeuwen tegen golven Ze deinden kilte in het e...

Er wordt natuurlijk rood-wit-blauw gevlagd En honderdeenkeer klonken luide knallen, Want Maxima is nu dus al bevallen; De dochter kwam veel eerder dan verwacht. Het uitzicht op de Nederlandse troon Is kennelijk het beste groeihormoon.

Wie kansarm is en plaats zoekt in ons land Dient Neerlands grootste havenstad te mijden, Want rijk en arm wil men nu beter spreiden En deze stad heeft al zo'n achterstand. Dus onze Bloemendaalse autochtonen Verplicht men straks in Rotterdam te wonen.

Bij Yab Yum werd in spanning gewacht wat Sint Nicolaas had meegebracht tien Pietermannen om te ontspannen maar het werd een wilde zwarte nacht.

Die zomer was het niet de zon die schroeide Ik pelde het hemd van mijn schouders Als een smeltend vlies Een gedrocht boog over de modderpoel Waar een hert haar keel smeerde En wij baadden tegen de jeuk. In een breed lichtvlak Langs schimmige dreven Als uitlopers van een web die de stad ...

Laatst iemand ontmoet Het goede gevoel gaf mij moed Om open proberen te zijn Delen en praten over pijn Voorzichtig verkennen En aan van alles wennen En van knuffelen op z'n tijd Heb ik geen enkele spijt Jouw warmte was een feest Zoals nog nooit is geweest Slechts van korte duur Want ...

je hoorde ooit de rattenvanger fluiten en liep toen joelend met de meute mee het oproerkraaien werd zowat metier het leven was een onvermoeibaar muiten je ging je aan protest en strijd te buiten was 't wilde rund temidden van het vee bestorven op de lippen lag het 'nee!' je had een menin...

Ik loop zonder vooruit te komen Ik roei zonder water Ik fiets kilometers naar nergens Ik step mijn longen uit het lijf Ik zweet en puf me suf Ik vraag me af “ misschien een pondje” Ik zie de wijzer van de waarheid Ik denk volgende week blijf ik thuis

Als mijn schildpad bij mij door mijn huis heen gaat dan loopt hij door de gang heen waar hij dan even staat. En als ik dan niet oplet dan struikel ik zowat omdat hij voor mijn voeten staat daar midden op dat pad. Maar als ik dan weer struikel dan geef ik hem een schop dan zeilt hij doo...

'Dit is het einde van de weg' zeiden ze. Er stond een bordje: DIT IS HET EINDE VAN DE WEG 'Hier, dit punt,' zeiden ze. Ze hurkten erbij neer en raakten het voorzichtig even aan. 'Is dit het?' 'Dit is het.' Het was herfst, het regende, het stormde. Ze stonden op, draaiden zich om. ...

Als alle neuzen dezelfde richting uitwijzen, kijkt niemand elkaar meer recht in de ogen.

in een halve maan en een handvol sterren zie ik jouw gezicht sluierend in het licht van de lantaarnpalen mijn adem wolkt verlangen in de koude lucht, je ogen lachen als je even zucht en naar mij kijkt je lijkt zo warm vibrerend echt in het nachtelijk geluid het zwart van donker ...

In Kassel staat een kannibaal terecht, die pond voor pond zijn vriend heeft opgegeten. Daarbij had hij geen last van zijn geweten: “Hij vroeg er zelf om”, heeft hij uitgelegd. Misschien is hij wel misdienaar geweest en dacht hij vaak aan zijn communiefeest.

Ik houd me doof en blind, vergeet het zingen en vrees mijn stem , gedwongen in een kind Ik open mijn vuist, laat woorden ontsnappen, open en dicht, de betekenis ontwricht Mijn mond breekt af wat mijn lippen verzwijgen, zo veel, zo weinig, mijn tong blijft drijven Een zin klimt ...