Alle inzendingen

Hoe zet ik het accent áigu op de á - è - í - ò - ú streepje links of rechts gezet heb vroeger niet goed opgelet. Allen die spreken in dialect zetten de klemtoon incorrect maar de Groninger weet weer goed wanneer hij ij of ei schrijven moet. Hij slikt woorden in en knauwt het klink...

in diepe stilte van vergeten leven huist de kille mens met gehaat lichaam zwarte bloemen als kern van ik verstenen zonden zonder naam weg van gedachten gijzeling van licht dood voor woorden met vergeest gezicht niets kan hem nog meer verteren dan tot stof te wederkeren

Als een gier bij een kadaver Zoekend naar dat gaatje Om 't voertuig te parkeren Trommel, trommel op het stuur Met verveelde blik Plots'ling verlichting! Het wordt groen op het gezicht Met slinkse bewegingen Van een haai al zoekend Zwemt taxi stromen mee en tegen Van rechts komt de ...

Je jeans zonder jouw billen waren gewoon een spijkerbroek. Ze lagen te wachten op de trap, konden zonder jou geen treden gaan. Met al mijn verbeeldingskracht dacht ik jou het denim in. Het had geen zin. Ik kon de pijpen niet laten staan. Daarna nog even nagedacht. Of ik je zou bellen. ...

Dit moest het nu zijn “ Het ziekenhuisdieet “ Goed voor de slanke lijn Afvallen voor je het weet Het koste weer een fortuin Om alle ingrediënten in te slaan Maar mijn motivatie was zo ruim Ik wilde er werkelijk voor gaan Een maaltijdsoep werd gecreëerd Waarvan ik wel wat twijfe...

Storm in mijn benen Door jouw aanwezigheid Ze schudden en trillen Stil staat de tijd Orkaan in mijn aderen Bloed blaast door mijn hart Vuur aan mijn vingers dat jou met warmte wast Vrij vlammen met me Regen op mijn ribben Hagel op mijn borst Vrij vlammen met me In de tornado Houdt...

Hij is aangeslagen, zonneklaar want het is inmiddels de zesde borrel die hij in één teug achterover slaat. 'Je zal het toch meemaken,' mort hij, onderwijl de ober wenkend. 'Ik heb gisteren mijn schoondochter ontmoet.' Zijn gezicht spreekt boekdelen. 'Ik wist niet eens dat je een zoon had,...

Daar staat nog de boom uit mijn fijne kinderjaren waarin ik naar boven klom om over de hei te staren Daar staat nog de boom uit een vervlogen tijd waaraan ik graag terugdenk een herinnering die niet slijt Daar staat nog de boom ik kijk een keer naar boven schat de afstand en denk dat...

De voornaam "Willem" oogst niet veel applaus En "Lodewijk" klinkt ook al voor geen meter Prins Alex noemt zijn kindje strakjes beter Georg, de tweede voornaam van prins Claus Al zal dat ook wel weer voor ophef zorgen Want Máxima die spreekt dat uit als Jorge

Niet op reis gaan maar terugkomen van ver het zout smaken dat in de lucht blijft hangen en het zeewier ruiken het onaangeroerde reisgoed terugbrengen en verwacht worden. ----------------------------------------------------- Uit: De bladen voor poezie, 1937.

sombere momenten het moeilijk krijgen opkomende tranen héél even ... zwijgen opgekropte emoties geuite zelfkritiek eenzame uren héél even ... melancholiek verdrietige situaties onverwachte tegenslag weer moeten vermannen héél even ... zelfbeklag verzachtende woorden een v...

ogen zien wat handen ooit tekort hebben gedaan voel met vingers waar het bloed in warmte is gestold los de greep voordat er ooit geboeid werd vastgehouden pijn verdeelt het feest is al geweest, te weinig voor het leven nu glimlach voor je later hemelt harder slaat ...

Een schamele schets Van wat had kunnen zijn Een stil portret Onzichtbaar op een muur van pijn Geen droom nog neergeschreven Raakt mijn hart Ik blijf achter, meer dan stil, Ben ik verward.

Vergeet de kwade krachten in je leven En zie jezelf als ridder beëdigd Verdedig waar jij werkelijk voor staat Zoals je nog nooit hebt verdedigd Bevecht je eigen onzekerheden Graag leen ik je mijn zwaard Je zal snel je eigen zwaard smeden Met de kracht die huist in je ware aard Als een n...

Mijn diepe gevoel moet weg, ik heb het verstopt, omdat ik alles wil vergeten, heb ik het heel ver weg gestopt. Toch wil het niet lukken. De verstopplek is niet goed. Het komt steeds weer tevoorschijn, zodat het van alles met me doet. Waarom kan ik het niet loslaten? Ik wil verder met mi...

Wie alles voor gemakkelijk houdt zal vele moeilijkheden hebben.

II Er is een poort - Twee kapen van koraal Zuilen omhoog: welvende bliksem spant Van top naar top zijn roodgetakte brand, Plots'ling koraal zelf, groeiend, straal na straal: Dat is de Lichtpoort Equatoriaal; Vlammende wonderboom aan elke kant En tovergroei van bliksem-slingerplant Strepe...

Ik dacht, ik doe dit wel even, ik ga mee met zijn spel. Maar hij brak me open, pijnloos en snel. Nu kolken m'n aders, verlangend en heet, lichamelijke verraders mat-glanzend liefdeszweet. Hoe moet ik me beschermen? Dwaas, droom ik nog steeds dat, wanneer hij me laat kermen na mijn ...

Wat ga ik snel, zonder slag of stoot, sloeg ik om en nam aan wat die ander me bood geen seks, glijende lichamen of fysiek ondraaglijk verlangen maar streling, warme handen en voor geen gat te vangen. Een beeld, een papiertje en een schaap, is alles wat ik nu nog heb maar meer zal het worden ...

Golven vliegen af en aan worden nooit meer wat ze waren De tijd strandt her en der ik volg het ritme van je haren Letters staan geschreven op een eindeloos mul strand Jij bent dan een lichaam en een naam in het zand

Geboren uit het schuim der golven gekust door de branding gedragen door onzichtbare handen schoonheid en kracht Aphrodites macht

In velvet roze welt parelwit een traan Elegantie op. Bloemrijk haar blos Sprankelt`t in zonnegloren Zo liefde verwoordt. Verbergend schoonheid Siert haar glans`t tranendal Door weedom gesmoord.

Uit diepe wateren kruip je over stille gronden aan land waar paarden grazen. Je richt je op, bestijgt en omklemt er één, met je armen en benen, voelt de warmte van zijn hals in je aderen stromen; je spoort aan, ontvouwt je in galop en rijdt naar het heiligdom aan de horizon. Terwi...

Stil Stilte Hoor ik om mij heen Geluiden zachter Dan de stilte Verbreken Elke rust in mijn hoofd Stil Stilte

Zwervend in gedachten Kon ik de waarheid wel ergens vinden na heel veel strijd maar die happen zijn zo snel genomen 't kwaad was dan alweer geschied voelde ik me alweer schuldig maar dat hielp me niet ik leefde in een vicieuze cirkel in de spiegel zag ik mezelf dan staan vol afkeer ke...

zouden er onder de kroon met fonkelende stenen gedachten spelen die zich omsmelten tot een vers? zou Hare Majesteit poezie hebben leren kennen om haar onvergankelijke schoonheid te kunnen beminnen...

Met een tas om mijn schouder en een bus in mijn hand trek ik de deur achter me dicht Voor jou is het te laat het helpt niet meer dat ik hier loop te collecteren Maar hopelijk zal het voor andere wel helpen zullen anderen genezen zullen anderen weer verder leven zullen ander...

De lucht was donker en grauw ik moest de kleine dragen haar lijfje bibberde van kou sneeuw viel in witte vlagen De stad sliep achter de ruiten op dit nachtelijke uur een enkeling waagde zich buiten het vroor, de wind was guur Op het marktplein, een trotse spar vol lichtjes en slingers, ...

In deze nacht meedogenloos diep en zwart en zonder troost in deze leegte waarin noch vraag noch antwoord maar kilte heerst en dood in deze ondergang moederloos en krachtenloos zonder iemand zonder iets daar stolt mijn bloed en sterf ik eindeloos naar geen bestaan... naar niets

Elke ochtend begin ik met de dag van gisteren. Ik klim over een muur van herinneringen, overwoekerd met treurend mos. Steeds glijd ik terug naar het verleden, ik ruk me er met moeite van los. Wanneer ik dan beland in de schaduw van het heden, is de dag van gisteren nog niet vergeten...