Alle inzendingen

Ik ben een Vlaardingse 'haringkop' Of, ook een Vlaardingse "vleet" Daar ben ik dus geboren een stad die ik niet licht vergeet Mijn kindervoetstappen liggen daar Ze zijn wel uitgewist De wereld heb ik rondgereist maar ben geen chauvinist Elk plekje waar ik heb gelopen brengt herinner...

Zie in mijn dromen het land waar ik geboren ben, beelden die steeds vaker komen. Heb heimwee naar de bossen hunebedden, de paarse hei. Zie kleine plaggenhutten hoe ze leefden in die tijd stapels turven op een rij, was herinnering bijna kwijt. De streek waar ik geboren ben onttrokken a...

De deur van het leven Gaat morgen voorgoed dicht Je gaat je reis beginnen Vanavond zijn we nog samen Ik streel je koude wangen De kaarsen worden aangestoken Om je lichaam heen Het afscheid is van ons samen De hele nacht blijf ik bij je Totdat het morgenlicht er is De reis gaat beginnen...

ik heb de stenen weggerold de graven gaapten dood op witte doeken zag ik jou je rug getekend in het rood de wereld maakte vuist sloeg met lange riemen doornen haakten in je huid schreven pijn in lange striemen ze hebben je gekroond tot koning van het woord gehangen aan het kruis met a...

Nooit heb ik tot op heden geld te kort, Want ik verdien al jaren geld als water. En dus zal ik nog rijker worden later Wanneer mijn loon opeens bevroren wordt. Wat water dat bevriest zet naar verluidt Toch op z'n minst zo'n tien procenten uit.

Mijn dromen zijn vervlogen als een vogel in de nacht Onze toekomst is niet meer wat ik er van had verwacht Jij verdween uit mijn leven als sneeuw voor de zon Jouw liefde voor mij was nog sneller over dan dat 't begon

reik mij de hand ik beloof jou de sterren loop jij met mij het leven tegemoet laat de wereld ontwaken om jou te beleven breek uit de nevels die harten omsluiten en de zon zal je raken elke dag meer zonder jou dooft een ster zonder jou breekt mijn hart

als de zachte wind die door mijn haren waait is je hand waarmee je lief het plakkerige stof van mijn wangen aait Nog warmer dan je vingers die langs tedere plekjes vlogen is je mond op de mijne en de liefde in je ogen

Haar naam verhaalt van Spaanse melodiën Van witte huizen rond een stoffig plein Van koele schaduw in verlaten kathedralen Van een verliefde muzikant 's Nachts bij een droogstaande fontein Van zonlicht ongenadigd op je lichaam Van kruiken vol met zoete rode wijn Die droogstaande fontein, d...

Deze wereld Wordt langzaam donker Het licht van tolerantie Gaat geleidelijk aan uit Steeds vaker neemt geweld De plek van het licht in Deze wereld Wordt langzaam besmet Met een virus dat terreur heet Het sluipt als een roofdier Dat hongerend jagende is Op zoek naar een prooi Deze wer...

Deze julimiddag voelt uitzonderlijk jong nu ik na lange en doffe maanden aarzelend je grijze graf weer durf te zoeken. Langs de zomerbeschenen granieten steen begint in een hoek witte klimop te groeien alsof je nog zou leven en volop aan het bloeien bent. Julie, mijn kind, let niet op deze...

Wuivend in de milde herfstzon schitteren de vele kleuren als op een schilderspalet strak tekenen de nerven zich af de wind speelt krijgertje met de blaadjes die zich als een vliegend tapijt aaneen gesmeed voortbewegen opgejaagd en weer uiteengerukt om met een laatste buiteling zacht dwarrel...

Zomaar, omdat jij mij neemt, zoals ik ben, nimmer verwachtingen schept, omdat je, als enige die ik ken, nooit over het verleden rept. Mij de ruimte geeft, adem te halen, mij niet vasthoudt, als ik wil gaan, die mij leidt over bergen en dalen, mij de zin in doet zien, van het bestaan. Vaa...

Er is altijd enige waanzin in liefde. Maar er is ook altijd een reden voor waanzin.

Serieuze inbreng van alle mogelijk belanghebbenden is een belangrijke voorwaarde om te komen tot breedgedragen normen die ook daadwerkelijk gebruikt worden.

De Vorst mag* geen gezel* in zijn gebied gedogen, Hij wil zijn rijk en troon beheersen ongemeen*: De Minnaar is jaloers schier* van zijn eigen ogen, Ja van zijn schaduw, die hij voor hem* uit ziet treen*. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - kan concurrent o...

Zwaar werden de dagen, en lang duurde de nacht Hoe moeilijk is het vechten bij het ontbreken van de macht? Maar ondanks het verlies, van de strijd om het leven, heb je ons een stuk geluk en liefde meegegeven...

de zon is uitgeput enkele straaltjes ontspringen de hemel de planten worden stijf en de bloemen schrompelen hun seniliteit tegemoet de bomen zijn moe en kaal de dag zwakt als maar af terwijl de nacht sterker wordt dieren kruipen weg in hun holen de vorst ontruimt het landschap ...

koortsachtige warmte omgedraaide maag koude rillingen de wereld vaag geen pillen nodig het gevoel is fijn liefde is de ziekte jij het medicijn

ze is mooi, zeg ik, die het kan weten omdat ie zielsveel, niet te stoppen, houdt van haar vermogen om met haar hart te meten waarom en hoeveel ze mij vertrouwt maar soms is ze bang is ze bang om terug te glijden in het gat waarin ze al gezeten heeft waarin ze te lang - maar praat haar niet...

De weg en de wegen de wolken passeren het oog en de vlucht van het vliegtuig en de benen lopen die stappen en luiden op andere grond en andere tijden kijken uit naar waar deze weg op uitmondt

bruisend van energie vind ik mijn weg in de donkere hemel plezier en uitdaging ver weg van verveling of een burn-out hier en daar getrokken aan mijn mouwen maar ik sleep hen mee een moment van rust die bezinning geeft laat je enkel groeien coachen, wijze woorden voelen en beschr...

Vervlogen herinneringen bewaarde graven achter elke lach bevuilde tranen Ik heb er vele met je gedeeld maskers heb ik gedragen Ik heb hardop geweend ben te moe de dagen braken glazen jaren Foto's zijn genomen ontwortelde beelden mijn ogen gesloten Machteloos verstild mijn tr...

Zij houdt mijn handen vast ik mag mij niet bewegen zij speelt dat zij Medusa is maakt mij van warme steen Twee minuten vindt zij te lang voor bewegingloos, het is maar een bedacht spel Langzaam wordt zij bang op mijn knipoog geeft zij een lel Ik hou mijn handen hard in die van ...

kleurloos en koud veegt de schemer zo staploos traag de dagtinten weg met zwarte halen die 't stervend licht aan flarden scheuren de dag bloedt dood en de luchten kleuren traag naar paars en rood de vorst klauwt de laatste dampen uit de grond rondom de uitgebloeide heide en zucht ...

ik, de bij gebrek aan beter dan maar mezelf zijnde: een soort De Slegte voor tweedehandse onverkochte emoties, ik kwam mezelf tegen, je was zo lief voor mijn melancholie, dat soort reuma van het gevoelsleven, maar als ik het warmhield, bijvoorbeeld in jouw armen, viel het best te harden. ...

ik zag je staan nog groener dan je ogen je leest was slanker dan een den je lach zong parelend wie ik was ik nam je hand je hart werd me geschonken we werden dronken van elkaar in onze wereld zijn we nu een paar

Je verdient elk woord, elk compliment, omdat je bent wie je bent. Je naam staat in de regen geschreven, even geen woorden, omdat je gevoelens worden begrepen. Ik wil zo graag slapen om je in mijn dromen nooit meer los te laten. Je hebt me vleugels gegeven, je wordt mooier met e...

Als ik je met kleuren inkleuren zou, met oker en met hemelsblauw en je omlijsten met een zweem van teder licht cyclaam, mijn god, dat lukte me niet gauw. Blijf maar gewoon een mooie vrouw in zwarte lijnen: mijn pen die jouw naam schrijft verlicht de pijnen.

Een kerkvorst noemde onlangs de condooms Als middel tegen Aids beslist niet veilig En uiteraard geloof ik dat dan heilig; Ik moet wel, want ik ben oppassend rooms. Daarom gebruik ik nu een nylonkous En zo ben ik weer roomser dan de paus.