Alle inzendingen

Als de zon en maan tezamen zijn, En de sterren zachtjes zingen, En op aard alle mooie dingen, Samenvallen in een rijm. Dan zal ik dansen, Dansen, walsen, zingen, springen, Springen dwars door het heelal, Alleen maar om dat ene te vinden, Vinden wat ik toch nooit vinden zal.

Zo kent ieder leven groter leed en alle pijn kan zich verzachten mits op tijd gedeeld Wrakhout deinend op het water dat éénmaal gestrand voorgoed een eiland wordt uit wind en zand

ik ben verliefd ik weet niet waarom, ze heeft iets. ik kan haar niet weerstaan als ze tegen mij praat voel ik mezelf niet meer ik begin te vliegen zo hoog ze heeft iets nooit zal ik haar verlaten ik zie haar graag

dat het kan dat je denkt dit kan niet in het echt geen nakomeling van het spraakgezegende mensenras kan zo zijn zo zijn een vrouw kan aantrekkelijk zijn, mooi maar niet zo niet zo Niets is zo onwerkelijk als het besef der onwerkelijkheid Parmenides gelijke, geloof je ogen n...

Zomaar een kind, die weet wat ze wil. Haar achtste verjaardag, het wordt stil... Daar is het lijstje waarop haar wensen staan Hij pakt het papiertje voorzichtig aan... Betraande oogjes, kijken hoopvol naar hem. Ik huiver van zijn trillende stem als hij zachtjes zegt : "Lieve schat, l...

De twijgen in het slijk verteren. Een hemel van kristal en het rimpelloze water. Zacht rust de aarde waar nooit het graan vergaan zal. Dan nader ik de kaars als een verdwaalde vlieg. Soms duik ik in de verlaten kelders. Als voor de ratten strooien ze er hun aas Maar ik ontwijk de val. ...

Tussen distels en varens draven de volbloeden. Hun dooraderde halzen Hun glimmende flanken Kunnen wij in hen een voorteken vermoeden dat de liezen jeuken van verveling? De hoeren zwaaien hun vlezige heupen Trippelpasjes De zedige juf dwingt mij in de hoek en de tralies trillen De biecht e...

Goudgele aren Golvend als stille baren Onze oceaan Oneindige grens Overschreden door jaren De toekomst verstaan Azuurblauwe lucht laat mijn gemoed bedaren zie de fletse maan Het pijnlijke licht zal ik moeten ervaren net als jouw heengaan

Ik ging naar Bommel om de brug te zien. Ik zag de nieuwe brug. Twee overzijden die elkaar vroeger schenen te vermijden, worden weer buren. Een minuut of tien dat ik daar lag, in 't gras, mijn thee gedronken, mijn hoofd vol van het landschap wijd en zijd - laat mij daar midden uit de oneindigh...

Zomaar een vage kennis uit het niets opgedoken toen ik gebroken was, haar handen uitgestoken... Mijn wereld ingestort, het leven voorbij, was daar een vrouw die zich zomaar bekommerde om mij. De wereld ging weer draaien Mijn bestaan kreeg weer zin toen ze fluisterend zei: "Je hebt nu een...

stil lig ik op mijn rug in het gras boven me ontvouwt zich een panorama waarin ik met een beetje fantasie de besneeuwde toppen van bekende alpenreuzen kan ontdekken achter me doet roodborstman zijn uiterste best om zijn buurman te overtuigen dat het pas verschenen vrouwtje toch echt voor he...

Ik kan niet stoppen stoppen kan ik niet met met het denken met het denken aan jou ... Mijn gedachten gaan mijn gedachten gaan verder naar het onbekende.. het onbekende wat ik niet ken het voelt zo goed het voelt zo fijn.. ja fijn voelt het met jou...

wil haar kleuren tussen de regels door ongeschreven woorden vullen het mijne tegen het hare aan

Een wirwar kluwen draden spuwen uit spinnenrag wiegt en hangt aan grauwe daken de uitgedroogde hulzen die jij nog wil bewaken zijn grijs gekleed in 't fijnste zilverstof dat jij ooit weefde jij hebt hun ziel in slaap gewiegd om nooit meer te ontwaken je hebt jezelf ook ingepa...

Mijn poes die is bevriend met de vogels uit de buurt het zal mij echt benieuwen hoelang of dat dit duurt. Dit is toch heel uitzonderlijk en tegen zijn natuur misschien is het maar even en niet van lange duur. Ik zal maar eens kijken hoelang of hij dat heeft dat hij daar zit te spinnen ...

Vanuit mijn vertrouwde omgeving word ik naar buiten gedreven... Het lukt ze niet, het duurt al uren Niet alleen zij, maar ook ik heb wat te verduren... Ik word inelkaar geperst en,..Auw, ik zit vast Mijn hoofd en mijn oren, mijn hele bast Ik kan niet roepen, niet schreeuwen... maar als ik k...

ik zocht je op een weg van wilde bloemen je kleurde aan de lucht in blauw dat kou laat groeien ik vond je in het groen dat geen seizoenen kende je leefde zonder tijd met liefde die je niet verwende we ruimden onkruid uit ontkend verleden je schoot op en groeide naar de zon van heden...

Door het zo sterk veranderde klimaat, Zeg ik: ‘De zondvloed komt, maar wel na mij! Ik vlucht voor zwaar weer weg’, waarna ik blij En met een goede bui het land verlaat. Wie nu asiel zoekt en hoopt op een wonder, Die weet al: dat geeft straks nooit meer gedonder.

Helder is iets willen schrijven wat is en dat is iets willen schrijven over wat is dat dat is dat of wat is wat en intussen nog veel meer onna- volgbare volgzinnen die geen volzinnen zijn of wilen zijn of misschien wel kunnen zijn Helder is dus zeer diffuus maar toch duidelijk onte...

Koninginnendag in Amsterdam Daar verwacht je toch iets van Mensen vrolijk, mensen blij Een biertje drinken... dat hoort er bij Hij ging met vrienden en een neef Droeg op die dag een lekkere after-shave nieuwe schoenen,jas en broek, een oranje sjaal als omslagdoek... Zijn vrienden liepen...

Hoe verdrietig was jouw leven, veel verlies, weinig geluk. Je wilde heel veel geven, maar maakte ook veel stuk. Het was vaak niet zo bedoeld, een ieder weet wel hoe dat voelt. Ik begreep je vaak wel goed, praten over verdriet,je wist niet hoe dat moest. Je kinderen begrepen je niet ...

Geen naam. Geen woord. Ik weet slechts, dat hij lachte, Hij lachte, toen hij haastig langs mij ging. Nu door de dagen en de nachten Martelt herinnering.

De hond ligt zachtjes snikkend in zijn mand; droef peinst zijn baasje bij een glas genever. Er hangen duizend boeken aan de wand: ’t Geluk was hier bepaald geen gulle gever. Op straat waaien geluiden van een feest: een schrille lach; er valt een glas aan scherven. Maar binnen zingt het wen...

kabouter weg heel het bos verdrietig klein verlies maar toch grote pijn in de harten van iedereen die de kabouter liefhad.

Je gaat met sprongen achteruit, een week, soms zelfs wel twee, daar waar je vroeger altijd kletste, druk bezig was met, ja, waarmee, kun je het nu voor elkaar krijgen helemaal niets te doen, gewoon stil om je heen kijken, wel even wat anders, dan vroeger, dan toen. Dit grote verschil is w...

toekomst onzichtbaar soms zelfs voorspelbaar. eindeloze verlangens vragen om bevrediging. opgehoopte vragen vragen om antwoorden. leven lijkt eindeloos verlangen naar zekerheid.

leven is vaak twijfelen dood de enige zekerheid leven is vaak vechten in een ongelijke strijd soms wil je hard rennen ver weg van wie je bent omdat je na al die jaren niet eens jezelf echt kent je bent thuis, maar je voelt je vreemd je verdwaalt, in de leegte van jezelf maar niemand zal ...

In de zwoele nacht Wil ik van jou zijn Met mijn ogen Verleid ik je Streel ik je Mooie lijf In de zwoele nacht Wil ik van jou zijn Met mijn handen Omarm ik je Leer ik je Het spel der liefde In de zwoele nacht Mag jij van mij zijn Met mijn lichaam Verover ik je Bemin ik je In het ...

Karin… Ik weet niet meer wat ik voel, Ik voel vreugde maar meer verdriet, Ik schreeuw van binnen… Maar van buiten zie je het niet. Het is een schommeling, Een schommeling van pijn en blijdschap, Wat jij voelt is anders, Jij voelt liefde maar op een lagere trap. Het verschilt...

Tu est partie, sans rien dire, sans prévenir. Tu est partie, dans la nuit, cette nuit, d'ou on ne reviens jamais. Peut-être cela n'aurait pas fait aussi mal, si j'avais su, que tu partais, si j'avais pu, te dire au revoir, une dernière fois, te serrer dans mes bras.