Alle inzendingen

Poëzie is proza met veel te korte alineaatjes.

De opkomst van het handsfree mobiel bellen in het openbaar heeft een aanzienlijke bijdrage geleverd aan de maatschappelijke acceptatie van de in zichzelf pratende psychiatrische patiënt.

I'm Brahman. But we are without a maid. Around the house there's one thing I can do: I fill the waterjug and have no clue hence always spill and have the cloth mislaid. She says this work is to a man taboo. And I feel helpless and to myself tirade when she has my own clumsiness repaid by ...

Braaf staan de stewardessen aangetreden. De personeelschef (hoezo, bulderbaan?) spreekt tot de dames, kondigt bondig aan de dienstverlenings-tak flink uit te kleden. En wie dat wil, wordt stijlvol en discreet door Playboy zelfs nog verder uitgekleed.

Ik denk zoveel na over de werkelijkheid, dat ik er niet genoeg aan deelneem.

Terwijl je ligt te slapen arriveer je in het land der dromen Ik ben overal geweest Waar ik gewoonlijk niet zou komen Onvoorstelbaar wat je meemaakt Terwijl mijn lichaam ter ruste ligt Ren ik me rot, in sloppen en wijken en vlieg van hot naar her in een bliksemschicht Ik wilde eens vliege...

(She got ev'rything she needs she's an artist, she don't look back) Dichten is net als koken: je pleurt maar wat in de pan als je koken kan. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - uit 'Verzamelde gedichten' van Riekus Waskowsky (1932-1977)

Haar hoofd een stad te vol om er weer kind te kunnen zijn. Maar in dat labyrint stond nog gegrift een vaderhuis met vele woningen; toen raakte zij op drift. Alle dimensies werden in haar wit, getallen cijferden zich weg uit reeksen en elke volzin weigerde te zijn. Zij werd een in...

Op een dag lag Je laatst bij ons in de straat Zomaar op de stoep Iets voorbij de hoek: Een pop met gele haren En een rode broek Die omhoog kijkt naar de blauwe lucht Kind waar ben je En kom toch tot bedaren Je mammie troost je wel En je vindt die pop weer snel Als je thuiskomt Bij de voo...

Zoemen en knorren en een kloppend hart dat mijn aderen doet ruisen Ondertussen loopt de PC voor mij te dromen en sus ik met woorden mijn ego tot rust Gedachten vervallen tot nullen en enen De poten van mijn stoel verstrengelen mijn benen De muis bedient mijn arm en sluit mij af

Telkens weer moe van het strijden zoekend naar een stimulans Telkens weer proberen te begrijpen waarom is hier de grens Telkens weer de spiegel blinkend zonlicht door de wolken heen Telkens weer opstaan na het vallen gáán voor een volgende kans Telkens weer luisteren naar eige...

Een man uit Capelle wilde een nieuw kabinet samenstellen. Hij stoeide met Wouter Bos en vergaderde er stevig op los. Nu moet hij Zalm weer bellen.

in het prille lentegroen en felle gele velden lagen jij en ik als naakten voor de schilder poserend voor elkaar onder de blauwe hemel met wolken, als maar wilder verzopen in het geel en groen tijdloos ons verlangen kroop de tijd door ons bestaan totdat de lucht nu rood behangen ons weer ...

Wat is er zoal niet gezegd Wat is er zoal wel geschreven.. De woorden lopend onderweg en zinnetjes zo stil geweven.. in sutra, spreukje, of een draadje als een verdicht fijn exemplaartje. Op vele wijzen Al in Een en het zelfde fenomeen... Uit de schatki...

Zij zit aan de bar overduidelijk verveeld Nog een sigaret blindevrouwtje gespeeld Overweegt haar kansen jurk stout boven de knie Zij koert: 'Wil jij dansen' Hij kraait : 'Ja, maar met wie ?' Zij kirt : 'Dans jij nou maar met...' Sexy-Slaapkamer-Stemmen Sophie Oorverdovend zacht...

Het holst van de nacht Kan het daglicht niet verdragen Lege hoofden, allen dwazen Het donker voelt zo zacht Op straat is het stil In het café gebeuren dingen Mensen dansen, vrijen, zingen De warmte voelt zo kil De gordijnen zijn open Een hoer begint te lonken Ze spuwt vuur...

Nooit heb ik gedacht aan de dood, zo ver en zo onwezenlijk. Maar nu het einde haast geweven is aan de tijd die ging en ik hier sta met lege handen, met grijzend haar en zonder het beminnen van toen het jeugdig zong in eindeloze weiden: leg ik mij neer en kan alleen nog teder zijn, en a...

Wie zegt dat er geen wonderen gebeuren, die heeft nog nooit een boom in bloei zien staan Wie zegt dat er geen wonderen gebeuren , die heeft nog nooit de zon zien ondergaan Wie zegt dat er geen wonderen gebeuren , die heeft nooit de schoonheid van een roos herkend Wie zegt dat er geen won...

Domme mensen pesten ook al zijn ze pas dertien jaar Het zijn gewoon een stelletje sukkels Alléén krijgen ze het niet voorelkaar Laat je niet in de luren leggen door zo,n lafbek, durft ie wel Niet reageren is het beste Maar trek wel ergens aan de bel Ga niet in op domme kreten zij zijn...

Vrolijke mensen, Lachende mensen, Zingende mensen, De mensen zijn blij. Dan word ik wakker en kijk naar buiten. Nog steeds oorlog bij mij...

Beesten kunnen niet praten, ja, hun eigen taal. Er leggen nogal wat dieren 't loodje, door of de MKZ crisis of door de vogelpest. Nou is alleen de vraag in dit verhaal, waarom lukt dat nu niet in de regering verbaal?

Omhels me met je armen Druk me stevig tegen je aan Geef me kracht met je liefde en beloof me dat je me nooit zal laten gaan Sluit mijn blik op in je gedachten en weet dat ik zielsveel van je hou Zoveel eenzame koude nachten jij was alles wat ik wou En jij bent alles wat ik wil een d...

hij draait langzaam naar het licht de zon op zijn gezicht het water aan zijn voeten zijn vingers in het zand hij streelt zachtjes krullend haar het hart loopt hier gevaar en later dan zou moeten verlaten zij het strand hij brengt haar tot haar deur bewaart haar frisse geur fluistert...

Zal het ooit zoveel regenen, dat het de wereld doet overlopen? Zal de sneeuw eens zo dik zijn, dat het de hele aarde zal bedekken? Of is het de zon die zo fel zal schijnen, dat het ieder mens zal doen verblinden? En misschien zijn 't wel de wolken die op een dag, naar beneden komen val...

Ik ben moe, moe van het leven. Is er dan niemand, die mij dat ene kan geven. Dat ene is vreugde, vreugde en liefde om mijn leven door te zetten. Zodat ik niet meer moe ben, en alles even op een rij kan zetten. Ik ben moe, moe van het leven. Ik wacht tot diegene komt, die mij dat ene k...

Als ik terug kijk op hoe het vroeger was, toen we alles nog moesten bereiken, we met zijn allen nog zaten in de 1e klas, als ik daar nu op terug durf te kijken, dan zie ik tot mijn grote spijt, dat ik nu niet meer durf te dromen, of te denken aan een mooie tijd, want die van vroeger zijn oo...

Wanneer ik mij eindelijk iets heb vermand Plaats ik heel voorzichtig mijn hand Angstig voor mijn bemoeienis Daar waar alles nog zo veilig is Het is volgens mij een gewoon gebruik Je handen te laten rusten op haar buik Het is niet eng zegt ze en ik sluit mijn ogen Maar bijna direct merk ik d...

Dat een stad warm kan zijn een vriendin in de koude nacht gelijkertijd als een hoer haar benen spreidt voor elke soldaat met en zonder verlof. Dat een non een vrouw kan zijn beschermd door de ziekte van haar geslacht aan wie de geile strijder natuurlijk geen geloof schenkt belust op ver...

Lange staken grijs en grauw groen mos hier en daar de kilte van de dood straalt er af en toch: het leeft van binnen het stroomt naar alle vezels het groeit er zijn weer knopjes nog een wijle: teer groen jeugdige overmoed snelt naar volwassenheid maakt plaats voor nieu...

Raar, het gevoel wat ik krijg als zij naar mij kijkt , dat gevoel is verliefdheid is mij ooit geleerd. Als ik met haar vrij heb ik wat mijn hartje begeerd, ze is dan mijn minnares, van iemand anders wordt zij niet. Terwijl ik na de daad het plafond bekijk voel ik me raar, ik voel me machtig ...