Alle inzendingen

Het zweet parelt op mijn voorhoofd....Hoeveel waren er nu ook alweer over? Ik verberg me achter een vuile container...even rust... Denk na!! Je hebt er twee neergeschoten buiten de snackbar en nog eens drie in het metrostation. Ik weet het verdomme niet meer! Wat zal ik doen? Mijn partner heeft h...

In vredestijd begraven de zonen hun vaders, in oorlogstijd de vaders hun zonen.

Vaarwel, triest verleden, ik verwelkom de nieuwe tijd. Vaarwel, donkere steden, ik raak de weg niet meer kwijt. Alleen, voel ik het web, mijn herinneringen gevangen. Ik ben blij dat ik jou heb, ...mag ik nog méér verlangen?...

Men pleit nu voor een generaal pardon Voor uitgeprocedeerde vluchtelingen. De noodopvang in christelijke kringen Is eigenlijk niets nieuws onder de zon. Misschien wordt er bij u ook aangeklopt Omdat u onderduikers hebt verstopt.

Zie je dat lichtpuntje in de lucht...? De helderste ster.. Het geeft het heelal een prachtige uitstraling Ik vergelijk het met jou Jij bent mijn lichtpuntje Alleen verlicht jij niet het heelal maar heel mijn leven!

Wat jij me wenst zal ik delen zonder de koude woede en de stenen woorden die je werpt waar ik nooit kijk als ik zwijgend vraag aan de tijd waarom jouw woorden onze stiltes altijd zo onoverwinnelijk maken

Nooit meer voorjaar Nooit meer de regen Nooit meer naar een tuintje op de fiets Nooit kom ik je meer tegen Nooit meer zomer Nooit meer de zon Nooit meer die stralende lach Nooit meer naar de ‘Spar’ met een boodschappenbon Nooit meer herfst Nooit meer de wind Nooit meer ‘Opa’ no...

een viool kerft in de winterstilte de woestenij door vogelvorkjes geprakt een glazen rag van bevroren dromen in de zucht van duizend naalden je kinderhand die met brutale warmte het ijs van mijn herinnering likt een bedwongen traan tot dooien brengt mijn gekloven lippen danken ...

Een zware dreun. De appelboom begraaft zichzelf. De zon blijft schijnen maar de vlammende trompetten buigen zich neer, resten verhullend met een groen gewelf, lijken daarmee het zicht op rotting te beletten. De jonge klimster hielp hem ’t leven wat te rekken, gaf hem een jeugdig aanzien, ma...

Er was zwaar weer op komst. De conservatief liberalen dreigden in de regering te komen. Een storm van proteststemmers liet in de opiniepeilingen van zich horen. Een groot deel stemde strategisch. Velen zweefden. De kiezers waren op hol geslagen. Onvrede heerste in geheel het land. Zwijnenberg ba...

Ik was een kind onder de kinderen Hield van mensen met een blije lach Dus huil niet om mij, maar lach tranen Ieder uur en elke dag Verzamel blijde herinneringen Als je aan me denken moet En stop ze in een kussen Dat me in eeuwigheid Glimlachend rusten doet Ik dank je voor de schone mome...

mijn dagen lijken stiller dan stil, ondanks de innerlijke verslagenheid en het gevoel van leegte en de innerlijke pijn van het gemis wil het besef slechts amper tot mij doordringen dat mijn vader zonder koffer noch toilettas van ons is heengegaan.

Slenterend over het kerkhof, kijkend naar de namen op al die stenen, te bedenken wat zij allemaal hebben betekend, en hoe ze allemaal weer zijn verwenen.. Stilletjes stoppen bij juist die ene steen, waarbij het 't moeilijkst te verkroppen is dat juist ook hij verdween.. Pratend tegen zij...

Zij schrijft de dingen op en vangt ze in woorden die niet hoeven rijmen of volmaakt in klank en betekenis horen. Zij laat ze vallen in een glas en voegt ijsblokjes toe herschept de tijd en geheugen. Zo is het niet geweest, zo zal het ook nooit zijn het lied van verloren woorden verd...

Aan U in de tram die het hier presteert Zo vroeg al te stinken naar vette patat Mag ik U erop attent maken dat Mijn ontbijt nog niet helemaal is verteerd? Het zal U dus weldra letterlijk bezuren Omdat U zich niet even wast na ’t frituren!

Een stoere zeebonk uit Koog aan de Zaan Hield in zee vaak zijn onderbroek aan Maar dat ging goed fout Want zee bevat zout Koraal is tussen bal en slip ontstaan

gedachten en een droom beleef ik in wit-zwart en worden door verbeelding naar believen ingekleurd zilver blijkt soms chroom een einde soms een start en blijdschap wordt -maar al te vaak- door anderen betreurd het veel te groene gras bestaat meestal uit mos in welke tuin dan oo...

in de lakens nog de bekende plooien gestempeld in mijn hoofd, dwalend en bang omdat ik probeer te vergeten een handvol gekruiste vingers, als stof licht en doorschijnend zwak verliet vandaag en in een zucht en niemand sprak wat gisteren nog was gedacht

Sy kyk net, nie vir ure lank nie, maar vir ‘n lang tyd, na haar beeld in die spieel. Haar oe lyk leeg en moeg, dink ander ook so? Sy dink nie sy is lelik nie, met die regte grimering het sy nog altyd ‘n paar koppe laat draai… Hier is dit nou wel nie nodig nie, niemand om te beindruk nie. ...

ik droom en rijg mijn uren ongeduld tot avond weef tijd tot muren, raam de tralies als mijn zicht mijn toetsen storten nu betonnen zinnen in de tekst ik wil je gaan beminnen tot je goud mij weer verblindt mijn koper zal niet groenen als ik me vaker in je vind gun mij h...

De Heineken-ontvoerder blijft verrassen Na jaren in de bak in Paraguay Maakte hij ineens een ommezwaai En wil nu snel naar Holland terugverkassen Wat mensen al niet overhaast beslissen Om de Idols-uitslag niet te hoeven missen

De naam op de enveloppe zegt me niets. Wie is Bob West? Een broer van Albert? Maar waarom zou die mij een brief sturen? Al gauw wordt het me echter duidelijk. BoB is een afkorting. Van 'Bevolkingsonderzoek Borstkanker'. Ik schrik niet eens zozeer van dat woord. Wel van het feit dat ik word opger...

De meeste dagen van je leven ben je nog niet jarig.

Het is stil, verlaten aan het strand ongestoord rollen m'n tranen in het zand in de verte, schepen op de ruwe zee snijdende wind, neemt de gedachte aan je mee voor even hoef ik niet stoer te zijn mag ik beleven: het leven is niet fijn het ergste is gebeurd dat ik kon vrezen er zal nooit een ...

ik ben een spinnetje, dat spint zo werd ik geboren als kind rapjes zak ik van een takje en land dan op mijn linkerhakje ik spin in klokkende liedjes mijn hogetonenmelodietjes o, het is zo een prettig bestaan was ik maar eerder op pad gegaan ach, en als jullie dit liedje horen hebben...

je auto kwijt je teddybeer je bedje en je boeken en vluchten altijd verder weer we moeten blijven zoeken je bompa en je lieve ma die blijven in de oorlog de school moet terug opgebouwd en ik eet snoep en koeken OORLOG om DE VREDE WE LEREN NIET VLUG BIJ gebrom en dreunen heel de nach...

Uit het bewegenloze, stomme, zware, omhoog gedoken. En daar stromen blaren zo bijna woordelijk, onverantwoordelijk. Er loopt een kind met lange ruige haren, Waar de herfstzon hees op wordt en dol. Het water van de vaart stroomt uit de horizon en woelt en wentelt om zichzelf en draait, Zoals ee...

De wereld glipt uit mijn greep, glijdt uit mijn hand. Als water sijpelt zij door mijn vingers, achterlatend een leegte. Het zand wordt verspreid door de kille wind die over mijn vingertoppen speelt. Vloeibaar leven krijgt vorm, verdwijnt. Water wordt vuur, wordt aarde, wordt lucht, wordt w...

de aarde in zijn waarde het leven niet gegeven niet bedoeld om op te geven nooit te vroeg nooit te laat niet veilig in een hoekje maar open en bloot op straat wel bestaan en vergaan niet om het even om te leven om te zijn en te doen niet om de voordelen niet om de poen...

waar is het einde waar is het einde van de tijd is er een klok met teruglopende kracht ver opgewonden of van korte duur waar begint en eindigt dit avontuur is de tijd een tijdbom die af moet gaan kun je hem stilzetten de draden doorknippen of moet je het gewoon laten gaan heb je lang...