Alle inzendingen

De jonkvrouwe Adelaide was zindelijk tot in het morbide Zij poetste haar lorgnet en waste haar bidet Met waterstofsuperoxide

Een fel papenvreter uit Leiden die alles wat rooms is wou mijden Heeft ook consequent tot het bittere end het kruis uit zijn broek laten snijden

Liefde ziet ze in het spiegelbeeld dat ze nooit wenst te delen met wie haar niet zoekt in de kamers waar dromen en spiegels altijd de leugens vertellen die ze net als de schreven van haar eenzaamheid met iedereen wil delen

Gelijk een schaduw grauw, schiet de forel, En schielijk, uit de zwarte nacht der stenen, En ijlt de bergstroom ver vooruit, verdwenen In 't rimplend zonlicht, dat daar flikkert schel. En zie! ginds springt zij uit de klare wel, En glanst van zilver, door de dag beschenen, Doch plonst, dat ...

Nee, voetbal is geen oorlog. Voetbal is opera.

Lanen lopen dezelfde Weg langs wegen Aan de straatkant, Dichter bij Banen gelegen Zijn dan jij De paden krult, Met vlechten die Ronde routes vult.

Als de dood voor het lijden Slapen gaat, Laat je leven dan voor mij Een weg van straten vermijden. Verfilm mij met ernst En beloop mij, een weg, Weg van lijden

Mijn dagen weken Mijn maanden in jaren Mijn weken vermaanden Mijn jaren van dagen Mijn maanden verjaren Mijn wekende dagen Mijn jaren vermaanden Mijn weken en dagen

Lieve oma, u bent nu alweer 13 jaar dood ik voel me rot, maar hou me groot Nooit vergeet ik hoe fijn ik het met u had 's Zaterdags samen winkelen in de stad Jarenlang was u mijn heldin samen snoepjes halen bij Jamin Ineens was u ziek, daarna plotseling overleden Waarom u? er was geen e...

Zij kent de onderkant van kast en ledikant, ruwhouten planken en vergeten kieren, want zij behoort al kruipend tot de dieren, die voortbewegen op hun voet en hand. Zij heeft zichzelve aan de vloer verpand om deze voor de voeten te versieren van dichters, predikanten, kruidenieren, want er i...

Lanen lopen dezelfde Weg als wegen Aan de straatkant Dichter bij Paden gelegen Zijn dan jij Bij mij

Een Deense Euro werd nog nooit gesmeed, dat muntstuk stak hun Kroon niet naar de kroon. Wij maken er nog bij, als eerbetoon aan Vincent, die zichzelf een oor afsneed. Hetgeen de Deense weerzin mooi verklaart: één Euro is niet eens twee Øre waard.

Jij, mijn verhaal, nog altijd niet af. Het plot ongerijmd mist een slot. Jij, mijn sonnet, nog steeds onvoltooid: acht regels vraag en zes regels antwoord verwaaid. Het is niet zo erg, als ik je maar schrijf om je handen, je haren, je ogen, je lijf. Het is niet zo ...

Ik heb nog wel gelachen maar gister had ik pijn Moet ik vanavond huilen hoe zal het morgen zijn Ik leef met heel veel vragen veel leugens en verdriet Ik ben te laf om iets te zeggen nee echt dat durf ik niet Vaak ben ik bang en eenzaam en voel ik me alleen Toch gek, want ik h...

Als ze haar ogen sluit ziet ze de zee. Ze kan er niets aan doen, het lijkt of de golven in haar gerold zijn en de zilte lucht haar neus verstopt. Ze proeft zout, ze hoort de meeuwen en het ruisen van het water. Het maakt haar gelukkig, maar ook verdrietig. Het doet haar denken aan toen. Het doe...

Ik kan niet langer blijven Ik ga aan mijzelf twijfelen Want ik kan er niet meer tegen Maar wie dwingt mij zo te leven? Ik ben het meer dan zat, En heb het compleet gehad Ik wil weg van al je leugens en bedrog Het is tijd om te gaan, maar toch Nu dat ik moet kiezen, Al heb ik niets te ...

In mijn tijd was alles beter In deze tijd ben ik een beterweter

laat ogen blind handen vrij vingers teder strelen laat oren doof wangen rood lippen kussen stelen laat haren los zinnen gaan armen zachtjes sluiten laat liefde zijn adem in angsten altijd buiten

Een mysterie dat onopgelost blijft een leegte die gevuld zou moeten worden door jouw herinnering die steeds bovendrijft Ik schud mijn kaarten maar alleen de boer valt te beklagen en de ouden der dagen kunnen mij verklaren waarom hij verdween En het licht dat hierbij verscheen verlaat...

"Photo" beeld moment levenstijd fractie licht In archief voor eeuwigheid vastgelegde sluitertijd door en in herinnering subjectief vergroot naar oneindigheid.

Tussen alle visjes in de zee vond ik jou Onbekend maar bemind. En eindelijk begint de heropbouw, iets heel nieuws waar ik me bevind, is aan jou om te ontdekken. Want het enige waar ik het nu over wil hebben zijn die ogen die me nog niet hebben bedrogen.

Wat gaat toch die formatie vreselijk traag! Maar, Bos wil nu een eind aan al het sollen: de formatiezaak moet maar eens rollen, 'week van waarheid' komt er in Den Haag. Zo'n week zal alle kiezers heel lang heugen, want na die tijd regeert toch weer de leugen!

Liefde is soms ver weg, Vaak mijlen afleggen om dat geluk te ontdekken, Het geluk om samen een leven te beginnen, Een leven te beginnen van voorspoed, Voorspoed in geluk en in eeuwige trouw, maar liefde is soms nog ver weg. Liefde is soms ver weg, Een ander vind je leuk, maar niet leuk geno...

Ik vind er niets meer aan Het gaat niet meer zo goed Ik wil van je af, ik wil je kwijt Maar weet niet hoe 'k dat zeggen moet Ik wil je geen pijn doen Je niet al te hard laten huilen Maar hoe kan ik het je nu vertellen Dat je niemand meer hebt om bij te schuilen?

Samen aan het water hecht ik mij aan 't wonder van je kus bemin ik de streling van je ogen en verzink in de tere boezem van je hart je spreekt woordeloze liefde en voegt de tempel van je lichaam naar de mijne Ik wist niet beter dan dat 't altijd zo geweest is

Arisen from nothing, Awoken by something. Me not knowing, Just overcoming. It's hidden inside, Slitting my mind. Sometimes it comes out, A part of me dies.

Binding feelings, Chasm and thoughts, Surrounding my head, Like a body a heart. A thorough thread, Dashing me, Choking me, Charitably.

ik weet dat ik denk wat ik wellicht begrepen heb niets meer is of minder oh dwaze wijsheid je ledigt mijn leegte tot vervulde overdaad ik spring omhoog opdat ik neer zal dalen in de put van mijn hoogste zijn wek me in de avond zodat ik in de ochtend slapen zal

daar waar de bomen tot in de hemel rijken zie ik haar in het blauw de zon omringt haar gestalte haar hand in de lucht ze wuift me vrede toe haar schoonheid is oogverblindend mijn ogen tranen van het felle licht toch blijven kijken totdat haar schaduw sterft en zij voor eeuwig is

Jouw tred is driftig en licht. Ik hoor een wild geschater, zie een minzaam gezicht. Maar de schijn tart het lichaam, elk zintuig, zelfs jouw handen die mij bijna strelen. Soms buig je het hoofd over een taak. Eerder vaak. Zoals een trefwoord onderstrepen in schreeuwerig g...