Alle inzendingen

vol trots kijk ik van laag naar hoger gelegen water jij opent je voor mij en binnen gesloten deuren weet ik me veilig tot op grote hoogte een spiegelend...meer!

blinkend goud kroontje boven op je hoofd liefde en lusten verdriet in ruste door ijs verdoofd koningskroon balancerend op mijn hand licht en bevet lastig parket schoppend in het zand nu hier graag voor even of altijd oppervlakkig en diep statig schiep de tijd vermijd scherpend m...

Vrijdag de dertiende, een ongeluksgetal, nou bij mij niet, in elk geval. Ben welliswaar niet echt gezond, maar loop nog op beide benen rond. Je kunt 't slechter treffen in 't leven, daar kwam ik vorige maand weer achter. Een jonge vrouw werd aangereden, ze overleefde de klap niet en ...

Water spiegelt de wereld, spelend in zijn glans En vraagt haar met z'n zachte golven; mee te stromen in een Kabbeldans.

De trein, rekt het landschap uit Bomen strijken langs het glas Een flits, legt de tijd voor even stil Vormt de wereld, hoe ze was

Kort geleden hoorde ik de schrijver Springer (die ik overigens niet ken en van wie ik nog nooit wat gelezen heb) op de radio zeggen dat een schrijver er altijd aan moet denken dat hij de lezer niet mag vervelen en dat hij of zij daarom zo kort en bondig mogelijk moet schrijven. Nu ben ik geen schr...

handen zijn open vingers smal toelopend in hun lengte artistiek het haar is uitgeplozen gespeelde nonchalance flirt met stukjes dramatiek tragisch is haar oogopslag als zij de wereld vat in een ultieme kus met armgebaar het glaasje port waardoor zij na een uur of twee haar hart u...

vlammen dansen in jouw ogen verlichten donker bruine diepten waarin ik een lome tederheid ontwaar ik stap in jou tongen omstrengelen elkaar tedere warmte omarmt vingers strelen jouw gedachten lippen spreken zonder woorden een onvertaalbaar verhaal jij vlindert in mijn buik jij tintelt i...

tranen maken dat ik ben, tot een ander dan ik was, tranen smelten wat ik ken, tot een spiegelende tranenplas... ik zie mezelf en wil niet kijken, want het doet zeer als ik het zie ik zie mezelf ooit met een ander, maar door m'n tranen niet met wie...

Titel gehuld in mist laat zich door sluier kuizen nog voor ik je diepste wist besefte ik mijn eigen gevoel verward heb ik gezeten kon met die maag niets eten vol van nis verstopte muizen veel te warm of plots heel koel Woorden wervelen in kolken missen betekenis en klank mijn h...

De overschrijdingsregeling voor het onderwijs, waarbij extra uitgaven ten behoeve van het openbaar onderwijs in gelijke mate ten goede dienen te komen aan het onderwijs op bijzondere grondslag, mist elke christelijke basis.

Of de aarde een sterrenhemel schijnen wou, Sidderen zonnestelsels, fijn gesteeld: En ied're graspluim is een sterrebeeld, En als een Melkweg hangt die streep van dauw; 'K zie, als ik 't hoofd eerst zo, dan anders hou, Hoe rode Mars oranje Sirius speelt, En hoe, knipogend, 't groen zijn gun...

De naam van een gereedschap vertelt vaak Op welke wijze men het moet hanteren Van "vuistbijl" en van "handboog" kan men leren: 't Gebruik ervan is echt een klare zaak Doch hoe verwarrend is in dit geheel Dan toch 't bestaan van het woord "pikhouweel"

Soms lijkt het leven op het boek van illusie waar vrienden echte vrienden blijven en geliefden elkaar een mooie wereld schrijven en waar nooit gesproken wordt over roddel en ruzie Terwijl een van je vrienden half dood wordt geslagen door zijn beste vriend ga je je toch af vragen waar...

De waarde van een cultuur wordt gemeten naar haar idolen.

Zijn ogen een zee, Om in te verdrinken. Een zandwoestijn, Om in te verdwalen. Een eindeloze verte, Om mezelf in te verliezen.

Hiep hiep hoera voor onze eigen Jos! Voor slechts een paar miljoentjes krijgt Verstappen De kans weer op het gaspedaal te trappen En gaan bij hem weer alle remmen los. Dan wordt hij weer de raceheld voor ons allen, Want geen coureur die zo goed uit kan vallen.

Venus is weer avondster, de helderste aan het firmament. Zij verstrooit het licht, waardoor anderen niet worden herkend. Vaag ontwaar ik onze ster, de wisselende kleuren. Zonder jou, zonder ons Waarom, moest dit gebeuren...

De slaaf met uitgesneden tong, die niets te zeggen heeft. De leider van het verloren land, die niets om mensen geeft. De stroman met zijn grote bek, die geen antwoord mag geven. De gemartelde eerlijkheid, die geen besef heeft van leven.

Zoals ze lijken zijn ze wijze mensen. Weten is hun woord. Want denken is hun brood als ze spreken en beloven wat we weer voor de volgende vier jaar mogen geloven.

Als je een masker op moet zetten om je gevoelens te verbergen dan is het in mijn leven iedere dag carnaval

Wakker word ik van de kou Al zittend voor de kachel Die haar warmte geeft Verbaast kijk ik op Ik stook het hier kapot Maar de kou slokt me op De kou komt in me op Die arme kachel kan mij niet verwarmen Met zijn 1000 calorieën Ik ga maar naar bed Daar kan ik me warmen Dag kachel ik...

De man reed op een hoofdweg. Hij zag 't obstakel niet en crashte toen subiet. Vervolgens bleek z'n hoofd weg. De hoofdweg was een testbaan, maar kennelijk had hij z'n hoofd er niet goed bij. Hij kreeg er flink de pest aan. Hij stapte uit. De kop, waarnaar hij naarstig zocht, lag ver...

De machtigen en de rijken zullen niet ras bezwijken, maar velen onderdrukken. Zal dat uit-EINDE-lijk lukken? De planeet wordt beroofd en ze vergeten wat is beloofd, want wijsheid in hun hoofd is al eeuwen uitgedoofd door hebberige nukken, men ziet nu belastende stukken. Wat zal blijken: men...

Wachten op iemand die aan zal bellen. De avond rond beloven. Blijven geloven, ook als er niemand komt. Luisteren naar geluiden die vervagen, de wind, de verten diep in huis. Eenzaam zijn en traag, wanneer het donker komt, de schaduwen ervaren. Namen noemen en tegen muren praten, ure...

Jou zie ik niet met je pyjama in een bedje op de bank. Jou zie ik geen pillen slikken, of zo'n vieze doktersdrank. Nee, jou zie ik bloemen plukken. Buiten, in de zonneschijn. Hele armen voorjaarsbloemen. Nee, jij hoort niet ziek te zijn. Ik, de zon en alle bloemen wachten rustig op e...

ik zie je in het lichten van de morgen het eerste wolkje adem van de dag bloemen staan bevroren op de ruiten je glimlach in de spiegel verrast me dadelijk pas je lichaam is nog zacht van warme dromen gedachten wat verward het licht is gefluister stoeit met het duister van de nacht ...

Een dame in Oostende Die laatst haar man verwende Bekende onomwonden Dat zij hem opgewonden Haast echt niet meer herkende

Wij gingen op zoek naar een haven, maar die vonden wij niet. Dus restte ons niets dan de golven, die wij maar amper zagen. Soms een wazig eiland aan de einder, een albatros of twee, een vis die zich verhief, de drift en het kompas, was alles wat er was. En soms misschien Cythère, een ...

Op een kikkercongres sprak een kikker vol stress Nu de mensen de pil gebruiken kunnen de ooievaars binnen de korste keren zich volledig op ons concentreren