Alle inzendingen

Een geharnaste Spaanse officier vroeg niet netjes om goud, maar ging veelal voor de snelle oplossing. Met een lachend gezicht boorde hij zijn glanzende sabel in een mals en gewillig Incalijfje. Hollandse piraten, op hun beurt, pakte brutaal het goud en zilver van de Spanjaarden af. Daarbij waren z...

Ik denk bij mezelf, ik ga "even " dichten, maar soms is dat zo simpel niet. Moet je je op een bepaald onderwerp richten, of schrijf je "gewoon" wat je op dat moment ziet? Wat er dan op papier komt te staan, doet er eigenlijk niet zoveel toe. 't Mag overal over gaan nee, ik word het sch...

Wat kom je hier doen? Wat kom je hier verdorie doen? Afgaan, onderuit getrapt worden, sterven in een hoekje zonder dat ook maar iemand naar je kijkt? Wie denk je dat je bent? Wie denk je verdorie dat je bent? Ik? Ik weet het niet. De held op sokken, de dichter, de dromer en de fantast. Ik w...

Morgen gezien. Avond geworden. Jij ontbrak. Morgen dan. Misschien?

we waren samen toen hij vertrok kwart voor zeven vrijdagavond ik weet het nog precies op de gang zag ik een klok de klok zag mijn verlies buiten was het nacht het noorderlicht gedoofd ik had mijn taak volbracht zoals het licht dat schijnt totdat het duister het berooft de duisternis dook ...

als straks het groen gaat kleuren de lucht wordt grijs en grauw bossen sterk gaan geuren 's morgens is er dauw de dagen worden korter nachten zwart en lang het hout dat ligt, verdort er zo mooi, toch word ik bang een wonderlijke tijd bomen die zich ontkleden er ontstaat een bladtapijt ...

Zij nipte van de kraag op het abdijbier. Haar lila bloes lag open, onthulde roomblank vel en de aanzet van een boezem. Iedereen kon de tepels raden, die het katoen doorboorden. Het lillend vlees om haar bekken gulpte over de riem. De late ploeg bij de verffabriek was een half uur uitgelopen. ...

1 Zij, half beneveld na het feest, zwierig op glad parket waar een schoentip een scheen raakt. Fijne vlechten worden de sluier voor haar iris, gebroken door de rook. Dansers liggen in hun overvloed, een half legioen dat de roes uitblaast in een lichte slaap, een haastig hart. Het hoof...

Je was als een vogel, als een vogel in de lucht, luchtig achterna gezeten, nog net niet op de vlucht. Wind speelde met je veren, maakte het vliegen zwaar, het spoor volledig bijster, en je zag nooit gevaar. Ja…als een vogel heb je gevlogen, ging naar de hemel en heelal, zag de sterre...

kleintje, met je blauwe ogen nooit voel je jezelf bedrogen hou je liefdes gescheiden probeer het mixen te mijden uit is uit, thuis is thuis werk is werk en kroeg is kroeg mijn vraagteken vroeg zwijgend naast hem naar huis Praat niet met vreemden

ik streelde bergwanden en mijn handen voelden weer jouw ziel je gebeente was versteend, alleen de graven kenden nog je tekening het was de rekening die je ons schreef toen jij hier in de rots verbleef ze hadden alles uitgemoord je dagelijkse bede voor bestaan werd door de goden ni...

Zeker, het zaligst is te blijven wiegen in de wellust der herinneringen. Maar zo leeft men niet voort, zo dommelt men gedachteloos in.

De liefde van de man gaat door de maag. Wiens maag zou ik in dit verband niet weten, maar Duitsers vind ik echt om óp te vreten, hoewel ik een Berliner slecht verdraag. Zelf heb ik, dat beken ik onomwonden, vanochtend nog een Hamburger verslonden.

Vergeten met een wetende blik is schuld mijn geroofde gedachte en weet ik dat jouw wegende blik mij weer zal veranderen in de dief die alleen zichzelf beroven kan

heb ik al gezegd dat ik je mooi vind veel mooier dan het mooiste schilderij en dat ik elke dag opnieuw weer blij ben dat jij destijds gekozen hebt voor mij heb ik al gezegd dat ik je leuk vind en blij ben met je liefde en trouw en dat ik nu nog steeds na al die jaren nog meer dan hon...

ik ben blij dat jij er bent en dat je naast me staat dat je naar me luistert ook wanneer het minder gaat dank je wel voor al je steun je warmte en je trouw dat jij voor mij de vriend wil zijn die ik wil zijn voor jou

Het verleden Waarin je blijft Met je gedachten Geen toekomst te verwachten Het verleden Koester de pijn Het verdriet van binnen Geen plekje voor te vinden Of het verleden Afgesloten als een boek Dat uitgelezen werd Afscheid van het verleden Waarbij herinnering blijft Als een foto...

We mogen blij zijn dat we somber kunnen worden.

Bij het denken aan de liefde Heb ik de liefde lief, En 't is de liefde tot u, Geliefde, Die mij tot die liefde hief.

Blijf af van de vruchten van de walnotenboom, schud niet aan zijn takken en zijn stam, wie zich de vruchten toeëigent, wie beslag legt, liefdeloos, die zal het niet goed gaan. Wie de walnotenboom pijnigt, zal omvallen. Lang leve de walnotenboom, moge hij leven in vreugde. Hij is de eenhuizige...

Vriendschap geeft een stem aan de stilte en een lach aan de afstand.

ik zag die vrouw die ik ontliep, in alle ruiten gaan. en keek haar s`avonds voor ik sliep... recht in de spiegel aan!

Alles is zo mooi Hoe de wolf verslindt zijn prooi De sneeuw net voor de dooi Een broek perfect in de plooi Schoonheid is wat ik droom De warmte van een grote oude boom De trein die rijdt op stoom De lente en mijn benen voelen loom Gaat alles gewoon weer rond Jij was het die daa...

De hemel staat in vol ornaat te schit'ren in de ochtendgloren Het einde van de nacht trekt op ergens wordt een kind geboren De winternacht bracht sterren mee dat brengt (zegt men ) geluk Dus als het straks nog sneeuwen gaat kan mijn dag niet meer stuk. De meeste mensen slapen nog vert...

De drukte van allerdag ik probeer het nu even te ontwijken met mijn ogen dicht probeer ik in een rustige wereld te kijken even helemaal van niks weten gewoon even niet leven geen geweld of liefde en al helemaal geen streven de tijd, nu niet meer van belang ik zet het gewoon eve...

Letters tekenen Achtergrond, voorgrond zelden gegrond Van vandaag en vroeger maar nooit van straks Waarom schrijven? Angst verdrijven Rijmen omdat het hoort Woorden kneden tot ze pijn doen Bijna zoals de vragen Wat op de maag ligt wordt uitgekotst als tekst op witte vellen Niets verte...

je ogen, waarin ik ben aangeland zie ik voortdurend branden vuur dat ik niet doven kan ik voel de warmte in je handen mijn lijf staat nu in vuur en vlam geen water om mij heen ik blijf je maar beloven en laat je niet alleen dit vuur kan ik niet doven

Zwak wordt ik van de gedachten, Ik raak in mijn eigen gevoelens verdwaald En steeds blijf ik weer wachten, Tot iemand anders het voor mij bepaald Af en toe word ik gek in mijn hoofd Hoe raak ik al die twijfels kwijt? En steeds wordt door iemand beloofd "er een eind aan jouw onzekerheid" ...

zo nu ga ik maar weer eens het zal er toch van moeten komen daar komt nog koffie, je zit maar net laat ons nog eventjes gezellig bomen nog een kopje? Nou vooruit een paar minuten zal wel gaan laat me vertellen over vroeger dag die liefde is zo kort bij me vandaan heeft u vanmorgen ...

ik liet los keer op keer het kwam terug net als de lente die de koude winter opvolgt en je verwarmt met haar eerste zonnestralen