Alle inzendingen

mijn gedachten vliegen vogels vluchten verder weg niet een kijkt om voorbij de horizon verzet de wet de klok en draait de wereld terug op weg en dan verdwalen en vervloeien in de wind die alle richtingen verwaait in een prisma dat het licht verdeelt, de kleuren scheidt uit geuren ...

Klare motieven scheuren mijn onzekerheid Doelen dwalen mij naar geestige ravijnen Vreugd' en spontaan gelach zullen hier snel verkwijnen Gebrek aan zonnestraal en klare helderheid Schijnt grond voor zwartgetinte somberheid Treurwilgen, vlietgezoomd, verschijnen Traag door semi-transparante ...

Leven zonder liefde, is leven met verdriet. Leven zonder liefde, is het leven niet. Waarom moet ik steeds zo knokken, en waarom steeds die pijn, alles om bij jou te zijn. Waar gaat onze liefde heen? Leven zonder liefde, is leven met verdriet. Leven zonder liefde, is het leven ni...

Oploskoffie is geen oplossing.

Nu kom ik elke nacht, Moeder, slapen bij u thuis: Geen afstand in de avond scheidt mij van uw liefdelichte huis. Voorgoed uit al Gods sterren ken ik de eigen moeder mijn: Daar is niets in de wijde heemlen als uw ogenschijn. Hoe vindt de schaamte mijner ogen, Moeder, u onveranderd schoon; Ho...

Soms probeer ik uren Het zwijgen na te bootsen Soms probeer ik dagen De stilte te zijn Soms probeer ik even Stil te zitten Soms probeer ik langer Mezelf te zijn Maar op de een of andere manier Is elke poging Een mislukking En op de een of andere manier Blijf ik toch weer Mezelf.

zoals een zonnestraal de ochtend inluidt tussen de gordijnen door en een merel zich uitleeft op een tak wanneer je wakker op de wekker tuurt en je je realiseert dat het nog vroeg is en nog een uurtje kan slapen als je hart weer eens een sprongetje maakt bij de aanblik van haar, haar...

Als je voor één mens in je leven wat betekend hebt, dan heb je niet tevergeefs geleefd.

Daar zit je dan en hoe bezorgd, je sprak afgemat je woorden vlak gingen te keur en te kust maar stelden mij niet gerust wel meer op mijn gemak Je zag er niet goed uit met het grauw al onder je huid en een magere oogopslag zo midden op de werkdag en van de weeromstuit Sprak ik in ongev...

Een kloosterlinge in Koog aan de Zaan Zou laatst in haar blootje in Playboy staan Moeder-overste zei: Hoe komt men erbij? En heeft het als non-item afgedaan

Onverwacht zonder waarschuwing heel alleen over. Het intense verdriet als woeste golven. Traag ontworstelend aan de kolken. De kust ruw en vrijwel eindeloos langzaam in zicht. Stap voor stap struikelend vallend en weer opstaand. Een weg zoekend langs smalle paden vaak onbegaanbaa...

Twee figuren lopen op het strand Het meisje heeft haar blik op hem gericht De jongen houdt wanhopig afstand Plotseling voelt hij haar koude hand Die voorzichtig zijn wang raakt De hand steekt hem in brand Met gebogen hoofd blijft hij staan Met trillende stem spreekt ze zijn naam uit En h...

De deugd is dood, dat weet ze wel Genot is krom - niet waterpas Niets geiler dan de witte bruid die exceleert in overspel Ze weet daarginds het groener gras en klauwt de letters in zijn huid "Al is de waarheid nog zo snel,…" "Al was het 'ja' tot aan het graf" Ze neemt...

Sterren versieren de hemel vannacht En zij zit weer buiten in de koude nacht In haar hoofd maalt hetzelfde liefdesspel ...zijn belofte...zijn kus...zijn vaarwel... Ze hoort een uil, ziet nachtvlinders En een sigaret ontglipt aan haar trillende vingers In haar vermoeide ogen speelt dezelfde f...

nu sta je hier als een schim naast mijn ooghoek en je lijkt te wachten ontkurkt kurkdroog is mijn mond en mijn armen zijn mijn benen zijn verdraaid zo verlamd en als verdoofd in mijn hoofd geef ik toe aan je hals die ik smachtend aan mijn lippen zet

Op mijn kamer op mijn bureau heb ik nu al een stapeltje anonieme dreigbrieven liggen; ik moet ze nog wel versturen.

Roze kledij Boekverkoper Zegt altijd jij Voor je voeten-loper Altijd blij: Heb jij het licht al gezien? Ja, staat op groen! Kan ik doorlopen misschien!?

ik hâld fan dy, sa asto bist..

Iedere dag de meimaand door Moest ik 's avonds binnenblijven Dan baden wij de Rozenkrans Met geknielde lijven Moeder bad gedragen voor De vele 'Wees Gegroeten' En 'Onze Vaders' tussendoor Alsof we moesten boeten Menige zucht is door mijn kinderziel geslaakt Terwijl dit alles me sti...

Mijn denken strekt niet verder dan woordlengtes, woorden lijken vast te zitten aan m'n gedachten. Mijn denkwereld is niet groter dan mijn kleine teen en m'n toekomstvisie heeft slechts de omvang van m'n pink. Ik probeer mijn hand uit te strekken naar verruimende gedachten, maar kom niet ...

Het vuur in hem Staat op punt van doven Sintels her en der Liggen triestig na te stoven Vonken onder as verborgen Wachten op zijn levenslucht Om opnieuw te kunnen branden In torenhoge vlucht Anderen vaak gekoesterd In de hitte van zijn haard Het eigen vuur nooit opgerakeld Is het sch...

Jij kust mijn hand in de nek alsof ik zou kunnen ontsnappen aan de pijl van de liefdesgod die jou en mij diep verwondt in breekbaarheid verbond tot een kwetsbaar geheel een terracotta beeld uit twee gelijke stukken dat scherven splinterend in onze lijven slaat en opgenomen wordt

hoelang zal het nog morgen zijn als vandaag de hunkering naar toekomst niet te dragen is als ik je mis omdat de tijd jou buiten zet en mij belet je lief te hebben de dag te eten uit Gods hand gedachten kiezen grond om op te groeien woorden boeien en ze kleuren kale ste...

Zachte wervelingen in hemellicht, engelenzang in zuivere tonen, in samenspel met harpen en fluiten, introduceren het kerstfeest, verkondigen een tijd van verlossing, in blijdschap, een geboorte, van het kind van liefde en vrede, een eeuwenoude traditie, welke in wederkerige tegenstelling, i...

Schrale winden, snerpende kou, oostenwind schuurt het vlakke land, rijping op koestige wilgen, glazige lagen op waterschap, landschap in sneeuwjacht, wazige contouren van huizen en kerken, in het vierde jaargetijde, van een echte winter in holland...

Eenzaam om mij, allentwegen, is ‘t; geen mense en hore ik meer; helder blinkt mijn ogen tegen, hemelvast, het sterrenheer. Alles rust en niets en roert er, in ‘t vereende van de nacht: wat ontwekt of wat ontvoert er dan zoo schielijk mijn gedacht? ‘k Hore een ...

Die vage schim, verblindde een kort moment, het zicht op realiteit, in kortstondig oogkontakt. Heel even, enkele seconden, keek ik in de diepte van je ziel, door ogen van oprechtheid, die mijn hart deed overslaan. Onbereikbaar en verloren, bleef ik achter met een schaduw, gegrift in mi...

Aangeraakt door de liefde wordt iedereen een dichter.

Nee, van niets, nee, ik heb nergens spijt van, niet van het goede, dat mij is overkomen, niet van het slechte, alles is voor mij nu gelijk. Nee, van niets, nee, ik heb nergens spijt van, ik heb betaald, weggeveegd en vergeten, ik heb maling aan het verleden. Ik heb al mijn souveniers,...

Overal bereikbaar zijn is gelijk aan altijd gestoord kunnen worden.