Alle inzendingen van Valentijn+Eamon+van+Estrik

Mackie zit allang in het moeras half gebroken door de schreeuw ik wil leven een mandela, een mascotte en Tsjechov's meeuw lokken Murphy tevreden het drijfzand in alleen ze stikken verderop bijna van het lachen.…

komt u maar verder in een rij ja goed zo veel plastic bloemen zag ik alles geregeld? ja mooi kon niet beter nee da’s de extra heffing voor atheïsten ja komt U maar ja dat ‘Kutorgel’ is vals ja…

nooit gedacht dat die poort zo barok was en dat ik alle belletjestrekkers niet verlink als ik hoor bulderen 'hij is open!'…

voor een gevierendeelde ziet die toffe peer er nog puik uit zei ik te hardop en na het verschil gevoeld te hebben mocht ik weer voor eeuwig inrukken…

oog in oog en zonder woorden zeggen al we jaren ja zonder kerk, zonder huis geven we al bijna ons leven voor elkaar ik hoor je zweven en beven je drinkt weemoed ad fundum totdat ook mijn tong trilt maar ik buig nog liever voor ‘t stil gezoem achter mijn schild oog in oog in verkrampte lach voor ik 't wist was ik een naam en een…

het is nu zover dat er vast wel iets op keuken rijmt: ik dacht dat ìk vroeger aan het jagen was maar nu doen zij de boodschappen en zetten mijn bord triomfantelijk voor mij neer.…

dat dorre weeë spelen als een god door de zandbak Hooggeëerd publiek! ik sta deftig op het houten randje en zie plots de woestijn om mij heen en laat alle tijd gaan.…

Zie: een oude stad omringd door water, mist en morgenrood, zij is zo grauw, zo bleek dat 't wringt, haar stemmen verstomd, de muren lang dood. de brug niet op, de poort half open meeuwen nemen 't laatste maal, nu is het plaatje doorgelopen: een grijze vlek in 't groen ovaal. waar bomen eens rijke bloesems bloeiden, herneemt de moeder…

op mijn laatste dood na is het einde altijd weer eindeloos daarom wil ik op sterk water met mijn middelvinger omhoog…

Ik immiteer de blik van de kale man of vrouw linksonder een zacht dekentje sneeuw houdt mooi warm lijkt het toch voor die vreemd uitgestoken armen draai ik mijn hoofd om te zien waar ze vandaan kunnen komen het lijkt wel een spelletje; de gerafelde kledingstukken maken het moeilijk en het shot is al bijna voorbij.…

haastig haal ik het laatste lover van het gras, verdorde bla'aren maken 't groen onrustig door zo bedaard mij aan te liggen staren erger echter is hun dwarr'len 't ongerept en haast blijmoedig rustplaats vinden in mijn vochtig gras waar, weggeharkt, ze blijven staren 't steekt met doffe vlagen en later jaren door mijn veel te dunne…

dromen verdampen meteen dus die slappe klok zal ook niet zo belangrijk zijn…

nu Adolf het zwanenmeer danst op I did it my way lijkt er niets veranderd dus pak ik een dikke Havanna laat me even op het bordes zien staar de sluipschutter diep in de ogen en wacht…

Waar waarheid weer waarachtig wordt lokken eilanden met hun trots vanuit hun klamme ballingsoord de schrijvertjes plots op zee dobb’rend in gedachten al verzonken na het hele schip al bijna uitgemoord met de piraten de glazen geklonken want het water nam onverstoord de inkt toch mee kijk, de schrijvertjes lachen voor het laatst nu zonder…

Zerk I Hier niet staan Hier ligt Valentijn te vergaan Uitzendbureau Uitzendbureaus laten me vanaf nu echt koud Is er dan helemaal geen vraag naar een astronaut? Zerk II Deze man was tuk op een buitenkansje Want deze zerk is een tweedehandsje. Artsen zonder grenzen 'Sorry dokter, vanwege mijn buikpijn moet u wat van mijn…

hij houdt de vlam bij het kruid een wereld brandt hem op telkens van schrik bij het gonzende geluid diep trillend door zijn kop houdt hij de aansteker omhoog als bij een misplaatst liefdeslied druipend van het zweet van jou…

O, jij dwaze Pretentie Jij dwaze Pretentie! Jij kleine vijand Met een veel te groot pistool Zingend als een sirene En dansend als een orientaalse schoonheid Masker jij je Over het slachtveld van de kunst O, jij dwaze Pretentie Jij dwaze Pretentie! Jij stilt hun dorst Naar de geruststelling van macht Maar zo waterig, zo leeg Als een macht…

Op mijn kamer op mijn bureau heb ik nu al een stapeltje anonieme dreigbrieven liggen; ik moet ze nog wel versturen.…

Roze kledij Boekverkoper Zegt altijd jij Voor je voeten-loper Altijd blij: Heb jij het licht al gezien? Ja, staat op groen! Kan ik doorlopen misschien!?…

Violen Zo lieflijk als een klein muizenliedje Zo verlangend als een Ramses Shaffy Ik luister De saxofoon In een sensuele zelfhypnose Als een kameleon door alles heen Ik luister De piano De oude russische verhalenverteller Kijkt naar het vuur alsof hij visioenen heeft Ik luister Ha, de piccolo! Gaat daar de jonge zwerfhond tevree…