Alle inzendingen

Slot op de deur hoor ik haar SCHREEUWEN. Gooi ik mezelf nog eens voor de leeuwen. Durf ik dit nog wel eens aan. Heb ik zoveel geduld. Weet je het wel zeker is zij de vrouw die je wilt? Angst, zweet en tranen zullen het vertrouwen laten groeien. Hierdoor kan er nog een fantastis...

Een traan op je wang, die langzaam naar beneden glijdt. Tranen op een blad, ze spatten open en worden vlekken. Grote vlekken. Dikke tranen. Veel verdriet.

Ergens op de straten loopt een klein meisje, heel verlaten. Geen geld, geen eten, en niemand wil iets van haar weten. Ze slaat haar armen om haar heen, maar niemand die omkijkt, niet één. Dan ziet ze een groep kinderen, die haar pesten en de weg verhinderen. Uiteindelijk, uitgeslote...

Gevangen in een web van gedachten zat ze in het maanlicht. Haar handen liggend in haar schoot. Haar ogen starend in het niets. Haar glanzende haren dof geworden door het vele verdriet. In haar hoofd dwaalden hersenschimmen. Gedachten waar ze niets van begreep. Haar mond voor altijd ges...

Kleuren die in het universum der tijd zweven. Onveranderlijke bewegingen die hemel en aarde verblinden. Stralend water, stromend langs bergen en vlakten. De geur van helder gras, ongenoten in een weiland. Onverklaarbare woorden, zwevend op wit papier. Gevoelens, stromend door lichaam en gedacht...

Haar laatste gedachten, onuitgesproken in de stilte van de nacht. Dwalend doorheen de sterren. Meestromend met het water van de zee. Zich neerleggend op het zachte zand. Onuitgesproken woorden, verzegeld in een afscheidsbrief.

Schemering der verdwaalde zielen, ronddolend op deze aarde, gevangen in de kleurenpracht van de hemel; hoe groot is de liefde die ons allen overheerst? Vraag het aan de bomen, aan de natuur. Zij zijn wijs genoeg om dit te weten. Doch spreken zullen ze niet. God der machtigen, gij die toch ...

je ogen, weten wat ik wil zeggen wat jij weet dat ik wil je adem fluistert en vertelt me dingen waarvan ik niet wist dat ik ze weet je raakt me aan niet zoals ik dacht maar waarvan ik niet verwachtte dat ik het hoopte als ik je zie weet ik niet meer wat ik hoop maar wat ik moet...

balancerend op een waterdruppel sprak de filosoof over eindeloze vrijheid in het zelf terwijl ik naar beneden dook, aangetrokken door de schaduw van een panter, en vluchtte in woorden zonder komma’s de zon scheen fel - te fel - de maan was mij vergeten gevangen in haar vrijheid ...

Gevlogen vogels Tussen aarde en heelal Zoek het hemels licht

Even stil. De wind, hij ligt zodat in ´t klein moment het ruisen klinkt van zand en het schuim de koppen snelt die doodslaan onder golven Daartussen, is de zon, haar warmte dat fijn moment op mijn gezicht en hoor ik grutto, wulp en tureluur hun roep ze klinkt sereen zo liggend tussen pa...

De dauw parelt, op verdorde bladeren. De bleke ochtendzon, wil je sterken. De wortels zijn verdroogd, je takken hebben, hun kracht verloren. De imposante fierheid, is verdwenen. Je hebt de nacht, niet overleefd. Keer terug naar de aarde, voedt de bodem. Leef voort, in een nieuwe, gen...

Het klaart op, de storm gaat liggen, de wind neemt af. Wolken breken, de regen, moet het opgeven. Grijs wordt blauw, De gouden zon, wordt geboren, ik voel de stralen, op mijn gezicht en sluit mijn ogen. Direkt voel ik weer kou, het betrekt, de zon vervaagt. Ik voelde me, intens geluk...

In de verte schijnt een licht hoog boven waar het blauw de hemel sticht Vol diamanten en valt in plasjes neer de grond bedrenkt aarde vult en nog veel meer Stroomt overvloedig als zoete wijn en gulzig drinken bloemen schitteren als teer satijn En dansen wiegend ...

De muren kijken vaalgrauw om zich heen uit fronsende stenen valt een argwanende blik een bedompte lucht maakt dat ik bijna stik ik schreeuw om hulp maar blijf meer dan alleen een stoel kraakt onder mijn schokkende lijf mijn pen geeft haar laatste leven aan papier ik strooi er woorden als '...

Deux points toi et moi tu es B, je suis A. Dans l'espace nous trouvons nos enfants et nos parents. Ces sont les lignes que nous cherchons. Tous les points ont des relations. Pour arriver chez toi je bouge mes mains. Pour arriver je dis les mots qui produisent le son d'une bis...

Everything is new and familiar while you're entering the room Eyes dark and skin of cinnamon in the first evening light Your lips taste like strawberries in Spring Your hands carrying the fragrance of dinner prepared in the kitchen celery, parsley and thyme There is no more tha...

Het is eenvoudigweg monsterachtig hoe de mensen tegenwoordig allerlei dingen achter iemands rug zeggen die volkomen waar zijn.

De grond is wit, de nevel wit, De wolken, waar nog sneeuw in zit, Zijn wit, dat zacht vergrijzelt. Het fijngetakt geboomte zit Met witte rijp beijzeld. De wind houdt zich behoedzaam stil, Dat niet het minste takgetril 't Kristallen kunstwerk breke, De klank zelfs van mijn schreden wil Zi...

Hemels staan op mijn hand gebogen; ik zing mijn lied - zon en maan draag 'k op mijn ogen, ik sluit ze niet. Zeën kome' aan mijn voeten breken: zij missen kracht; zwart maakt hij alle hemelstreken, mijn vriend de nacht. Dieren springen op tot mijn schouder, mijn hoofd blijft stil; ik...

Anneke voelt zich mentaal verkracht. Ze eist nu in een bodemprocedure een kwart miljoen voor Paul de Leeuw z’n kuren. Dat is veel meer dan ieder had verwacht. Paul de Leeuw heeft dus zijn gat verbrand aan Grönlohs lang vergeten brandend zand.

In Nederland wordt de stijging van de zeespiegel sterk onderschat

Een kleine vlinder op een tak, vertelde een verhaaltje. Een rupsje die zat op een blad, en zei: "huur toch een zaaltje" De vlinder keek verbaasd opzij, en zag het rupsje zitten. Mondje dicht en oogjes toe, jij hoort allang te pitten. Het rupsje had nog lang geen zin, en zeurde om wat wate...

De muur is de dag die niet verandert en de tijd verandert in iets dat niet verdwijnt of vervalt want er is iemand die niets anders meer wenst.

Zal ze ooit nog ontwaken uit deze slaap? Zal ze ooit nog tegen je zeggen dat ze van je houdt? Zal ze ooit nog een normaal leven kunnen leiden? Zal ze ooit nog samen zijn met al haar vrieden? Zal ze ooit nog bij je zijn?

Een zieke dame in Ibbenbueren Kon laatst geen Kurort meer verduren Ze zag geen heil in gymnastiek En kreeg van die baden reumatiek Doch haar dokter zei: 't zijn enkel kuren

angst ongevreesd woorden ongesproken en zij, niet onbedeesd het diepe ingedoken gevoelens ongevoeld dingen ongedaan en zij is onbedoeld langzaam weggegaan zijn liefde ongeliefd zal in haar blijven woelen haar pijn ingegriefd zal hij toch ooit voelen

Wacht met gieren wind op betere lucht bij duister licht zodat je zo de kracht hervindt die menig boom doet buigen onder zijn gewicht Wacht met bulderen wind opdat je de vele kreten hoort die je bij bange mensen vindt wanneer zij naar jou luisteren in hun gedachten reeds vermoord Wacht...

Jouw armen om mij heen, je stem in mijn oren, Je gefluister blijft in mijn hoofd, ik wou dat je mijn hart kon horen. het zegt dat dit altijd zo wil blijven, wij samen liggend aan de zee, tussen al dat zand. Maar dit is gewoon een illusie, gedwongen van jou, aan mij, om dit te schrijven...

ik mis de onbezorgde dagen van weleer en de nachten die veel langer leken ik mis de zorgeloze vragen telkens weer en de antwoorden die zo simpel bleken ik mis het tweedehands matras (ons eerste bed) waarop wij ons zo vaak hebben verloren ik mis de “koude” plas (buiten toilet) wa...