Alle inzendingen

avondrood sluimert nacht aarzelt op de drempel zonlicht neemt afscheid

Iran zal Barbie gaan exporteren Zij wordt een toonbeeld van de Islam Ze draagt een hele Santenkraam Aan vele verschillende Moslimkleren Zo wordt het in poppenland ook al gewoon; Barbie is een Iraanse allochtoon

Iets geheims gedaan Niet gedaan in slechts een waan Het was een moment wat ik nog nooit had gekend Iets wat ik altijd had gehaat Zag het als een laffe daad Toch is het ook mij gebeurd Mijn geweten nu besmeurd? Logisch dat een ander het zo ziet Toch voelt het voor ons zo niet Het was on...

De zon besprenkelt mij met lome stralen. Terwijl de wijn mijn smaakpapillen streelt, met Bleu d’Auvergne een fraai duetje speelt, voel ik de weemoed in mij nederdalen. Drie weken, denk ik door een tranenwaas; ik mis drop, hagelslag en pindakaas.

Sterven doe je niet ineens, maar af en toe een beetje. En alle beetjes die je stierf, 't is vreemd, maar die vergeet je. Het is je dikwijls zelf ontgaan, je zegt ik ben wat moe. Maar op een keer dan ben je aan je laatste beetje toe.

Wie wacht er nog op mij? Ik zelf, ik wacht op inspiratie Hij niet, hij ligt al lang en breed weer aan mijn zij De luiste kat van onze natie Lamlendig uitgestrekt En gapend van verveling Rolt hij nog even om Hij merkt wel dat ik nog onrustig ben En nog te veel beweeg Hij is dan wel een kat...

op het middenpad van de winter vouwt zich een vrome stilte om het knisperen van een blad geen feest druist tegen dit kleine niet-gebeuren knisperen het enige woord dat mag in dit verder zo stille vers

Met kennis zwaar beladen en bezeten van het woord door mensen toch verraden geciteerd vaak woord voor woord. Mijn woord vertelt als staal ja, fluistert ook van liefde verhaalt van pracht en praal en dat ene woord, dat ‘t hart doorkliefde. Op torenhoge stapels aanbeland werd ik door he...

uit water en steen rijzen witte pilaren op zoek naar de lucht

Onder het balkon klinkt de viool van mijn kat stradivarius.

Men wil op de tram in Rotterdam Blaffende honden in gaan zetten Om geweld en agressie te beletten, Schrikt elke reiziger zich lam Maar toch doet me dat geen verdriet Want blaffende honden bijten niet!

wachtende ongeduldig dolend in het ongewisse blijvend starende ogen priemen in het niets dat een leeg beeld weergeeft op een troebel netvlies een diepe zucht zakt diep weg verloren in machteloze strijd om zekerheid eindeloze stroom gedachten verwaaieren in een onrus...

in mijn twijfels ligt verscholen een verlangen naar verloren tijd door het door lege zalen dolen op zoek naar ziel en zaligheid in mijn twijfels ligt vergeten een herinnering aan hoe het was sust mijn hart mijn eer, geweten ligt mijn gemoed niet waterpas in mijn twijfels ligt verborgen ...

De spelers komen op ten staatstonele en willen allen in des lands regering. Getiteld is het stuk 'Privatisering', waarin ze graag de hoofdrol willen spelen. Ik vrees, wat van het stuk zal overblijven: een staatsstuk zonder overheidsbedrijven.

"Ontgoocheld? Ach, na drie gewonnen Tours," Zei Armstrong toen hij op de eerste rustdag Al waterfietsend voor de Franse kust lag "Laat ik mij niet meer foppen door de koers De dollarkoers lijkt nu misschien een lage Ik rust pas als die euro's zijn verslagen!"

Vergeten in dalen schemerrood, dicht bij elkaar, verstopt onder vacht. Verdreven in jacht, als deelgenoot. Verborgen in vroege ochtenddauw, met flarden aarzelend licht. Het drijven van warmte op de kou. Verraden door een mozaïek van geurig zwakke vleugen. Haastig vlucht de leugen, ang...

De verdachte is gestopt met eten Want ’s-nachts moet het licht gedoofd Zodat dan de spoken in zijn hoofd Niet meer knagen aan het geweten De één zijn dood is de ander zijn brood Maar in dit geval slechts infrarood

verhitte gevoelens branden verwarren in gedachten verloren als dan de bui loskomt stromen tranen over een opgelucht gezicht zomerse regen verkoelt en verzacht de emoties geblust

In your midnight blue one could wander boundless to be lost among your stars until the morning dew when upon awakening to bathe in the warmth of your golden sun yellow embraced by the radiating elusive passion in your red how overwhelming your universe where I find myself drowning wh...

Misschien is het wel om problemen vragen, Wanneer je in een open auto staat, Zodat echt ied’re boze onverlaat, Je zo vanaf de zijlijn kan belagen. Al rijdt ons staatshoofd dan ook vaak stapvoets, Zij zit tenminste veilig in een koets.

Wie jong is heeft de meeste tijd van leven. Maar men gunt zich meestal amper tijd. En de toekomst lijkt een eeuwigheid. Tijd genoeg om doelen na te streven. Maar wat mij als oudere verbaast: Hoe dichter bij de dood, hoe minder haast.

In de wijze liefde raadt elk het hoge, geheime zelf van de ander en schept, weigerend in het alledaagse te geloven, een spiegel waarin de minnaar of de beminde een beeld ziet om in het leven van alledag na te volgen.

Ja, ik heb gezwegen met de woorden die je wenst want je bent mijn vloek die ik kan schrijven zolang ik gehoorzaam weet dat ik overal tot je spreek en smeek dat je eindelijk zwijgt om mij te vinden in je verhalen over de liefde en de pijn die ons voorgoed ...

Met muziek een mens vermoorden Daar was mij nog nooit iets van bekend Geen enkele solist, groep of big band Speelde ooit dodelijke akkoorden Chirac heeft dit haast voor het eerst gedaan En zong bijna het lied van de Stervende Zwaan (...Volgens ooggetuigen haalde de man het karabijn uit ...

Uw naam wordt geschonden, Uw koninkrijk betast. Wormen volgen het spoor, gieren gillen om de resten, van de volgende held. Geef ons meer! Uw wil geschiede? Amen.

Elk maal kon hem begeren Graag roerde hij zijn mond Nu mag hij hier verteren -het voer nog in zijn mond- Omringd door coniferen Daar Dood hem plots verslond.

Stormachtige wind, jaagt de strandgasten huiswaarts- de meeuwen blijven.

resten van geluk in het profiel van mijn schoen ben er ingetrapt

We weten het wel, veel drank is ongezond! Dat krijgen we vaak wat laat in de gaten Dus heren geniet, maar wél met mate Dat buikje wordt nu veel te rond! Maar al die ellende is me opeens om het even Want op een dag redt dat bier nog mijn leven! (…Een bouwvakker uit Engeland heeft een ...

Ooit vond ik het nog wel een leuke man En kon ik Gekke Gerrit wel waarderen, Maar nu gaat zijn gedrag mij irriteren En krijg ik er steeds meer de kriebels van En dus neem ik mij voor die man in acht Die telkens om zichzelf het hardste lacht.