Alle inzendingen

Opgesloten in een geïsoleerde ivoren kamer. Probeer de berg niet te beklimmen, je zult je bezeren aan prikkeldraad èn naar beneden storten. Je reactie doet de muren aandikken. De eeuwige J-curve, missende oogkleppen.

…..met haar lippen om het filter vragen haar ogen hem om vuur en hij beleeft - in alle stilte - zo zijn eigen avontuur….. …..met zijn lippen op de hare zien haar ogen zijn gezicht en zij denkt - is dit het ware? - als hij weer op haar ligt…… …..met zijn handen op ha...

hersens kraken in machteloos gevecht beslissingen dringen op en verdwijnen met een zucht het hoofd stroomt vol gedachten zweven eenzaam verloren zonder lichaam negerend het gevoel dat klopt van ongeduld het hart roept luister en in de stilte die valt glijd een t...

honderd jaar is hij geworden zonder bril en goed ter been en van alle zeven op het rijtje miste hij er nog geen één honderd jaar is hij geworden zonder stok of kunstgebit en genietend van een glaasje “als er maar mijn merk in zit” honderd jaar is hij geworden zonder staar of kunst...

Er bestaat niets; moest er wel iets bestaan wij zouden het niet weten; moesten wij het wel weten we zouden het niet kunnen meedelen...

Het nieuwe kabinet wil nieuwe wegen. Bestaande wegen worden straks verbreed. Capaciteitsvergroting is de kreet. Aan het milieu laat men zich niets gelegen. Alternatieven? Daar komt men niet mee. Misschien is “niet van huis gaan” een idee.

Met je tanden bijt je op de lippen die ik nooit kus omdat ik nog steeds niet weet waarom je liever bijt dan kust

Als ik des zomers, duffe stadswal, u ontweken, Mijn jonge jeugd geniet in zachte hemelstreken, En baad in morgenkoelte en dweep in maneschijn Aan ’t blauwe Sparen of de dichterlijke Rijn, Waar lieve mensen langs de groene heuvlen wonen, Waar ’t hoge woud weerklinkt van blijde hemelton...

Je bent interessant op elke leeftijd, of je bent het niet.

Morgenvroeg zal ik als een pop Mij ontdoen van al het oude Alles wat ik zo vertrouwde Keurslijf en juk, ik geef het op Ik ga stad en taal verlaten Laat vijand en vriend in de steek Zomaar ergens in deze week Niemand heeft iets in de gaten De feniks ontwaakt nu beslist Zoek mij niet meer...

zelfs met beide voeten op de aarde sta je in wankel evenwicht zelfs met voldoende eigenwaarde schrik je van een vreemd gezicht zelfs met vertrouwen in elkander weeg je ieder woord weer af zelfs met respect voor die ander schend je telkens weer zijn graf zelfs dat moet je hi...

In het spoor der zwaluwen luwen schaduwen in het morgenlicht licht verblindend licht dat licht verbonden in de lucht als zwaluwen zweven en schaduwen geven hun licht in het morgenlicht

(Wie blijft die schrijft) De één schrijft puzzels in raadselvorm De ander geeft les over een onontdekte worm Sommigen doen deftig met Latijnse taal Anderen schrijven alledaags en verwoorden dood normaal De één gebruikt vier regels een enkele keer iets meer Een enkeling plaat...

‘t Knikkerspel gaf schoolbezoeken zin Je mikte in de pauzes menig schot En piekte je chineesje in de pot Gewonnen! En dan zette je weer in Met chips als voorgerecht voor sjieke dinners Is knikkeren nu golfen voor beginners

Gij deed van alle mensen mij De zwaarste pijn, Van alle mensen zult ge mij De liefste zijn.

(Netring@nederlands plaatst met enige regelmaat een column van Henk van Dorp uit zijn bijdragen destijds in Meteorologica, die nog niet aan actaliteit hebben ingeboet.) Toen in Valkenburg en IJmuiden binnen 5 minuten de wind omging van hard zuid naar stormachtig west was de tijd gekomen om alar...

Een ondoordringbare andere wereld te bevatten door niemand er omheen. Het eeuwig duistere doolhof waar de caroussel draait, zwevend in de lege leemte om hem heen. De adelaar vliegt door de onvatbare wolken en ziet haar prooi alsof het altijd op haar iris heeft gezeten. Zij stort als een rak...

Kijkend naar je bloedloze lippen ben ik die vraagt waarom je ogen hun kleur verliezen en je woorden weer de vluchtweg kiezen waar liefde en woorden elkaar steeds vragen wat je gelooft als ik spreek en je weer ongelovig naar mijn bloedende lippen kijkt.

Geen enkele zaak is zo technisch of ingewikkeld dat de verantwoordelijkheid ervoor niet gedeeld kan worden met niet-ingewijden.

De enige manier om een vriend te krijgen is er een te zijn.

Grijze polder in de mist je aanzicht licht beneveld de landerijen zijn in rust de oude boer die prevelt De zwarte aarde, vette klei zo uitgekleed en naakt rust uit van drukke tijden de oude boer die waakt De natte sneeuw striemt op de dijk de zwaluwen vertrokken een ijskristal en warme...

half Holland aanbidt de voetbalgod en kleurt zich fel oranje verplaatst zich uitgelaten lallend in wagonnen zonder franje men juicht en joelt hup Holland hup terwijl de stad leeg wordt geplunderd een regen scheldwoorden daalt neder als Holland voetbalblundert talloos ook de ware...

de stille nacht omgort mijn mantel van eenzaamheid en pijn van afgesneden zijn de stille nacht neemt op mijn tranen en kleine Beer kijkt teder op mijn huilen neer de stille nacht luistert geduldig de nieuwe Maan is zelfs zichtbaar aangedaan de stille nacht kalmeert mijn twijfe...

De stad in mij is vermoeid door een oeroud verdriet. Zware woorden klinken tegen de gevels die scherp omlijnd zijn in de eerste dagen. De bruggen overbruggen diepe sombere waters Geen lach weerspiegelt. Hoe schoon en mooi het klonk en was Het verbond is verbroken. De stad breek...

gisteren harkte ik mijn gevoelens bij elkaar ‘t was wel even zweten maar tegen zessen was ik klaar ben gaan zitten krantje lezen muziekje opgezet nog wat eten en wat drinken daarna moe voldaan naar bed vandaag ligt alles weer geweldig door elkaar kan gerust opnieuw beginnen ...

Inslaand als een onverwachte bliksemschicht begint de ratelslang zijn sessie. Steeds verder verwijderd van mijn doel tot het oneindig vraagteken is bereikt. Maar dan is er licht Licht van de zuiverste vorm. In mijn poging de herkomst van dit licht te bevatten word ik tegengewerkt door e...

Helderblauw verdronken water mag ik met je mee in het diepste van mijn zinnen over de zwoele zwijgende zee stromen wij samen door kolken verborgen geheimen die ons meenemen in gedachten stromen uit donkere nachten de weg die wij banen, weg uit droomloze paden uit de bodem van de diepte...

"Rieporting..." riep van Aartsen uit, "...for djoetie!" toen hij destijds door Powell werd gebeld. Maar nu hij zich met onze wensen meldt wacht hem het onwelwillende: "Wat moet'ie?" Wij mogen tegen oorlogsmisdaad strijden maar dan alleen aan een bepaalde zijde.

'K weet nog, hoe 'k vaak tegen mijn liefde zei: Toe, kindje, wees eens stil! Je bent zo druk: Jouw zonn'ge woorden vlind'ren 't spinsel stuk, Dat Yâjnawalkya's mijm'ren om me lei. Jij bent mijn jeugd, mijn levend sprookje, jij Mijn morgenster, mijn enig aards geluk; Maar kromgeboeid ...

Je hand is mijn geluk dichtbij de angst die mij vertelt wat je niet meer voelt