Alle inzendingen

Mensen die als kind alleen de taal van de macht hebben geleerd, accepteren die als enig normaal taalgebruik, ongeacht of ze later daders of slachtoffers van zo'n systeem worden.

O land van mest en mist, van vuile, koude regen, Doorsijperd stukske grond, vol kille dauw en damp, Vol vuns, onpeilbaar slijk en ondoorwaadbre wegen, Vol jicht en paraplu's, vol kiespijn en vol kramp! O saaie brij-moeras, o erf van overschoenen, Van kikkers, baggerlui, ...

Er zijn meer ouders die een pak op hun billen moeten hebben dan kinderen.

Nu Astrid Lindgren pas is overleden, en Willem Duijs krijgt niemand meer beroemd, nu Arafat zijn opvolgers benoemt, en Duisenberg bekend maakt af te treden verzucht ik: Wat een oudje word ik toch... Maar godzijdank, Hans Wiegel is er nog!

De hoeveelheid energie die in het bedenken van stellingen gestoken wordt, weegt zelden op tegen het rendement.

O Gij, die kommrend sterven moest, en Váder waart, en míj liet leven, en me teder léerde leven met uw zacht spreken, en met uw strelend hande-beven, en, toen ge stierft, wat late zon op uwen baard; - ik, die thans ben als een, die in den avond vaart, en moe de riemen ru...

Je kunt op internet de BontBitch kiezen uit al het koninklijke trouwbezoek dat ondanks Beatrix' beleefd verzoek de kleding nog met bont af wilde biezen. Al laat de winnares straks toch geen traan: Wie bont aantrekt, trekt zich kritiek niet aan.

Het is typisch dat onze maatschappij geen uitgebreid dossier over de machtsverhouding ten opzichte van de mammoet-concerns ter diskussie weet te brengen.

Zelfs de naam die wij dragen, waarvan we het op prijs stellen dat die correct wordt geschreven en bij het gebruik waarvan we ons toch direct voelen aangesproken, zegt niets van onze individualiteit.

Toen ik even Van de verzen, die ik las, De ogen peinzend hield geheven Tot de vreugd, die buiten was... Jaap, Jaap! Wie zag ik daar komen Onder mijn raam door de eikenlaan? Jaap, mijn jongen, De vogeltjes zongen Hoog in de bomen En alle vinken begonnen te slaan... Ook in mijn hart ging ...

Helder ochtendlicht geabsorbeerd door de middellandse zee Het zachte blauw verkoelt de ogen van haar trouwe minnaars De geur van teer gedragen door lauwe wind Déjà vu ontvouwt zich in sfeer van nostalgie De baai van Agay rustend in de armen van haar roze gebergte Een koele sancerre in de ...

Slechts hij die de dingen weergeeft waarvan hij bezeten is, kan waardevol werk maken.

Rechtsbeginselen mogen slechts wijken voor andere rechtsbeginselen, niet voor doelmatigheidsoverwegingen.

De felle Dood, die nu geen wit* mag zien, Verschoont* de grijze liên. Zij zit omhoog, en mikt met hare schicht Op het onnozel wicht, En lacht, wanneer in ’t scheien De droeve moeders schreien. Zij zag er een, dat, wuft* en onbestuurd, De vreugd was van de buurt, En, vlug te voet, in ’t ...

Welja, voor de Nobelprijs voor de Vrede hebben ze Bush en Blair genomineerd. Een Noors partijtje wenst dat men hen eert om wat zij tegen terrorisme deden. Ik nomineer daarom Regilio Tuur voor de Nobelprijs voor Literatuur.

Letters v a l l e n woorden vormen zinnen ontstaan p u z z e l s t u k j e s komen bij elkaar vormen een eenheid een gedachte wordt werkelijkheid

Het plan van Hannah Belliot is machtig: Dat je verslaafden op een 'eiland' zet. De Bijlmer krijgt daartoe één junkenflat (op dit moment zijn het er pakweg tachtig). Straks komt ze met een premie op de proppen voor wie zich van de dakrand af laat schoppen.

Het ministerie van Economische Zaken kan beter worden opgeheven.

De komst van het reisbureau en het verzekeringskantoor in het moderne bankgebouw vormt een belangrijke bijdrage tot de handel in illusies.

Hoe minzaam heeft uw kozend woord geklonken, Uw zilvren woord, maar àl te goed verstaan! 'k Zag in uw oog een glimlach en een traan, Blauw bloempje, waarin morgenparels blonken; Gij wijst mij naar de Moedermaagd, ik waan Mij in aanbidding voor haar weg - gezonken.... Daar voel ik me eindel...

Kunst is het mooiste van alles. Daarom zijn kunstbloemen mooier dan zogenaamde "echte" bloemen.

Soms loop ik wel een heel kwartier te kijken: Waar staat nou in dit rek mijn fiets verscholen? Da's niet omdat mijn rijwiel is gestolen maar omdat fietsen zo op fietsen lijken. Je grijpt in zo'n geval al gauw verkeerd, heeft ook de Consumentenbond geleerd.

De maan glijdt langs de ruiten En blikt mij vragend aan. 'Wat moet dat, bleke zanger, - In uw ooghoek glinstert een traan?' Zo gij de maan zelf niet waart 'k Zou zeggen: loop naar de maan. - Wat mij het oog doet glinsteren, Dat gaat er geen schepsel aan.

“Maar dan kan ik al eindexamen Nederlands doen.” Verbluft kijkt mijn Letse vrouw op van haar boek als ik vertel dat Nederlandse jongeren van het hoogste scholingsniveau niet meer dan twaalf boeken hoeven te lezen. Zo zijn de bepalingen van het tegenwoordige eindexamen VWO in het studiehuis. Voor...

De houding van goedzienden tegenover slechtzienden getuigt vaak van ernstige kortzichtigheid.

Tussen de hoge seringen Hoor ik haar klaterend zingen Met de voorjaarszon die haar begroet Verzoen ik mijn gemoed Verliefde zonnestralen Laat mij haar durven halen En kon ik mijn mond maar dwingen De tweede stem te zingen

Ik hoor nu eenmaal niet tot de genieën Van onze jaargroep van het HBO En dus zijn mijn prestaties maar zozo: Ik haal alleen maar vieren en zelfs drieën. Gelukkig sta ik dubbel ingeschreven En vier plus drie wordt bij elkaar een zeven.

Een vrouw die, een heideheuvel afdalend, kleine, paarse heidebloemen strooit over het hoofd van de welbeminde en lacht, zó zijt gij tot mij gekomen zomerlik reëel, sterke ziel van buiten, geworden tot mijn ziel; kracht, die weer buitenwaarts gaat.

Beweeglijk bloemperk op stil blauw kanaal, Flikkeren, fel, hupp'lende zonnestippen, Soms plotselinge lisch met gouden slippen, Soms gouden pijlkruid, plots'ling vertikaal: Magisch onzichtbaar zijn ze, als ze overwippen Van top naar rimpeltop; een enk'le maal Zie je, als een slangetje, e...

Het openbaar vervoer is bij uitstek geschikt voor diegenen die er geen gebruik van hoeven te maken.