De navrante echo van een pistoolschot

(voor Carlo Stuparich (1894 - 1916))

Jij bent geboren op 3 augustus 1894 in Triëst, het Oostenrijks-Hongaars Rijk. Jouw ouders waren Marco Stuparich uit Lussino en de Joodse Gisella Gentilli uit Triëst. Jouw zus Bianca was 2 jaar ouder en jouw broer Giani is geboren op 4 april 1891. Jij ging in Triëst naar de basisschool en de middelbare school. In 1913 ging jij naar het Instituut voor Hogere Studies in Florence. Giani was een schrijver en hij ging naar het Dante Alighieri Gymnasium in Triëst en de Universiteit van Florence. In Florence was jij samen met Giani en zijn vriend, de schrijver/soldaat Scipio Slataper, geboren op 14 juli 1888 in Triëst. Jij was lid van de beweging en het tijdschrift 'La Voce', in 1908 opgericht door de schrijver/uitgever Giuseppe Prezzolini, getrouwd met Dolores Faconti, met wie hij Alessandro en Giuliano kreeg. De schrijver Renato Serra publiceerde ook in 'La Voce'. Hij werd op 20 juli 1915 op de berg Podgora vermoord en hij werd 30 jaar.

In 1912 verscheen de roman/spirituele autobiografie 'Il mio Carso' van Slataper. Scipia studeerde af in de Literatuur met een proefschrift over Henrik Johan Ibsen. Hij publiceerde ook in 'La Voce', o.a. de zeer kritische 'Brieven van Triëst'. In januari 1909 ontmoette hij Anna Pulitzer, met wie hij een gekwelde, turbulente relatie had. In mei 1910 pleegde zij zelfdoding. In zijn roman heet zij Anna-Gioietta. In september 1913 trouwde hij met Luisa (Gigetta) Carniel, met wie hij op 26 december 1915 in Rome de zoon Scipio Secondo kreeg. Dat was na zijn overlijden op 3 december 1915. Scipio Senior werd ook op de berg Podgora door het Oostenrijks-Hongaarse leger vermoord. Hij was bevriend met de schrijfster Elody Oblath (1889 - 1971), een vriendin van Anna Pulitzer. In 1918 trouwde Elody met jouw broer Giani, met wie zij Giovanna, Giordana en Giancarlo kreeg. Scipio Secondo werd op 15 januari 1943 door het Russische leger vermoord.

Samen met Giani en Scipio heb jij jezelf vrijwillig aangemeld bij het leger om in de Eerste Wereldoorlog te vechten. Jij ging bij de infanteristen van het eerste Regiment 'Grenadiers van Sardinië'. Jij was er tweede luitenant van het Koninklijk Leger van Sardinië. Jij veranderde jouw achternaam in Sartori en op 2 juni 1915 ging jij met jouw eenheid van Rome naar het front in Monfalcone. Duizenden mannen hebben elkaar daar zinloos vermoord. In mei 1916 vertrokken Giani en jij met jullie eenheid naar Val Sillà op Monte Cengio, nabij Tonezza del Cimone. Jullie vochten tegen de troepen van generaal Franz Conrad von Hötzendorf, die bezig was met zijn mislukte Slag om de Hooglanden (15 mei - 27 juli 1916), waarbij zo'n 1.5 miljoen Oostenrijks-Hongaarse mannen, veelal slecht getrainde, zijn vermoord. Op 15 mei 1916 begon het offensief tegen jouw leger. Op 21 mei werd er een bevel tot de terugtocht gegeven en raakte jouw eenheid geïsoleerd nabij Fort Corbin, 1077 meter boven zeeniveau. Op 29 mei hebben de Oostenrijks-Hongaren Punta Corbin bezet en in de ochtend van 30 mei probeerde jouw peloton het te heroveren. Na 4 uur strijd was jouw peloton vermoord.

Om niet in handen van de tegenstanders te vallen, heb jij met jouw revolver zelfdoding gepleegd. Jij werd 21 jaar en jij bent in de monumentale begraafplaats van Sant'Anna in Triëst begraven. Jouw viool, gemaakt door Eugenio Weiss, bespeelde jij ook in de loopgraven. Deze viool bevindt zich nu in het Carlo Schmidl Burgerlijk Theater Museum. In 1919 verscheen 'Cose e ombre di uno', een verzameling van jouw gedichten, gedachten en brieven, gepresenteerd door Giani. Op de plek van jouw zelfdoding is een gedenkteken gemaakt. Giani overleed op 7 april 1961 in Rome en hij is naast jou begraven. Jullie kregen beiden de Gouden Medaille voor Militaire Moed. De schrijver Aron Hector Schmitz (Italo Svevo) is ook in de begraafplaats van Sant'Anna begraven.

schrijver italiaans

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 20