Trump versus Clinton
Het debat tussen Donald en Hillary gaat er heftig aan toe. Donald Duck blaaskaakt er op los en gelooft bijna als enige in zichzelf en zijn geldobsessie. Hij wil hoe dan ook op de hoogste plek van de macht komen, hij koopt zelfs al een bedrijf naast het Witte Huis om zijn banale droom uit te laten komen.
'Bijna alle politiegroepen steunen mij!', zegt Donald, zichzelf alsmaar op zijn gorillaborst kloppend. Hij pocht volop over zijn geweldige geldinvesteringen her en der, alsof welzijn en voorspoed te koop zou zijn.
IJskonijn Hillary betichtte Donald van een gespreid bedje, omdat hij miljarden dollars van zijn vader erfde. Ineens komt Donald wel op voor Afro-Amerikanen en Latino's, omdat hij zijn negatieve imagokanten wil opvijzelen. Hillary wijst hem meteen op zijn anti-Afrikaanse uitlatingen. Ze schermt ook met het feit, dat haar vader uit de middenklasse kwam en dat die keihard heeft moeten werken voor weinig resultaat. Hij was een behangverver of zoiets. Donald heeft ook iets aandoenlijks, zo met zijn beperkte IQ en zijn stalen oogkleppen.
Opeens is Donald heel begaan met de zwarte gemeenschap en zegt hij dat hij wel op pad is geweest om die lieve mensen te ontmoeten en dat Hillary thuis bleef. De Democraten krijgen al heel lang de stemmen van de Afro's en dat zint de demagoog Donald niet, want hij wil die stemmen hebben. Hij is wel heel erg zelfingenomen en narcistisch-gestoord blij met zichzelf.
'In 1973 wilde Donald niet aan Afrikaanse mensen verhuren', zegt Hillary, 'hij is dus al heel lang een racist, die discrimineert.'
'Ik heb nooit schuld hoeven te bekennen!', antwoordt Donald. Hij was zelfs een van de eersten, die een club openden, waar zwarten en moslims ook welkom waren. Donald is stinkend jaloers op China en Mexico, die leidinggevend in de handel zijn. Amerika heeft dikke schulden. Donald belooft vele, nieuwe banen. Donald refereert eraan dat internet een Amerikaanse uitvinding is, maar dat mensenhaters als IS dat medium nu op walgelijk sublieme wijze misbruiken. Donald zegt terecht, dat we de oliebronnen in het Midden-Oosten hadden moeten veroveren, want dat is de voornaamste inkomstenbron van IS. Er had een grote, Amerikaanse troepenmacht in Irak moeten blijven. Maar ja, dat is achterafgebral en makkelijk nakaarten.
Trump verwijt Obama en Clinton de opkomst van IS. Hij wil IS zo snel mogelijk de grond in boren. Hij vindt zijn temperament beter dan dat van Hillary. Toch zit IS al in dertig landen en zal dat geen makkelijke klus worden.
'Zijn nonchalance over kernwapens is zeer zorgelijk!', zegt Hillary terecht. Donald wil landen als Japan, Duitsland en Zuid-Korea niet meer op nucleair gebied verdedigen, omdat het Amerika veel teveel geld kost en die landen te weinig bijdragen in de kosten. Ze zoeken het maar uit.
Hillary zegt dat het kernwapenprobleem met Iran is opgelost, maar Donald gelooft daar niets van. 'Ik wil dat mensen hier en in de wereld op ons kunnen vertrouwen!', zegt Hillary zeer geloofwaardig en geruststellend. Donald ontkracht dat, omdat Amerika niet voldoen betaald wordt voor zijn veiligheidsacties. Saoedi-Arabië betaalt Amerika namelijk niets voor zijn bescherming, terwijl de Saoudies schatrijk zijn.
Donald gaat prat op zijn handelsinstinct, wat Hillary volgens hem volkomen ontbeert. Hillary probeert Donald te beschadigen, door hem een vrouwenhater te noemen, maar dat lukt maar matig. Donald heeft immers een andere opvatting over vrouwen en er zijn genoeg vrouwen, die hem een toffe peer vinden, met name de sexy etalagepoppen rondom hem.
Het debat was ineens voorbij en Donald zei nog: 'Als ik niet de volgende president word, dan zal ik Hillary blijven steunen!', wat ik wel heel fideel en charmant van hem vind. Alsof hij de nederlaag al voelt aankomen?...
Het laatste beeld dat ik zag, was de schouderklop van de witharige man van Hillary, die als een schuldbewuste page zijn koningin alsnog probeerde te paaien.
Schrijver: Joanan Rutgers, 27 september 2016
Geplaatst in de categorie: politiek
4.7 met 3 stemmen
570