Winter. Maar toch nog niet echt koud.. Dat je dan minimaal twee ramen openzet. Eén boven en één beneden. En op het moment dat ik een slok thee neem klinken aan de overkant wat onzekere pianoklanken. Luisterend naar de klanken neem ik een slokje. Dan zet ik de thee neer. Tegen deze pianoklanken kan geen thee op. Nog steeds klinkt het pianospel onzeker…

Vanochtend ging ik al vroeg m’n rondje met het hondje maken. Maar eerst ging ik naar de garage om de koplamp te laten vervangen. De vorige keer dat het grote licht aan de kant van de accu kapot was, had ik m’n lesje wel geleerd: wat een frustratie! Het kostte me minstens een uur toen, voordat ik dat stomme ijzerdraadje weer terug kon wurmen achter…

Er zijn nog steeds porseleinkasten waar hij nog niet doorheen is gelopen. Er zijn nog steeds tenen, waar hij niet op heeft gestaan. Maar hij is goed bezig. Er is niemand die die door zoveel porseleinkasten liep en zoveel tenen tot moes stampte. Ik heb het natuurlijk over Donald. De man die beloofde Amerika weer groot te maken, de man die banen beloofde…

Talkshows. Merkwaardig fenomeen. Niet eens zozeer de talkshow zelf, als wel het publiek dat daar meestal omheen zit. Als bij een voetbalwedstrijd. Ik vraag mij dan altijd af wat zulke mensen dan denken. Mensen die daar vrijwillig gaan zitten. Dat ze dan ‘s morgens wakker worden en dat het eerste wat in ze opkomt dan is: ik ga vandaag publiek zijn bij…

Bedenk op z’n minst drie antwoorden op de volgende vragen: Waarom willen (de) politici het referendum afschaffen? Waarom worden bepaalde politici belachelijk gemaakt? Waarom is het ziekenfonds afgeschaft? Waarom is er een eigen bijdrage? Waarom moet je nog meer geld betalen als je iets niet kunt betalen? Waarom worden onze grenzen niet bewaakt…

Iedereen die te maken heeft met een kinderopvang moet vanaf 1 maart in een personenregister worden opgenomen. Het gaat daarbij niet alleen om de medewerkers, maar ook om de vrijwilligers en de klusjesman die de kraan komt maken. Dat is, vanaf 1 maart, eigenlijk al verdacht. Daarom moet, als de buurvrouw een kopje koffie komt drinken, zij een Verklaring…

De tafeltennisbondsraad laveerde ook dit keer tussen mineur en opgewektheid. Diverse betrokkenen sloegen om zich heen met gefabriceerde achteraf-argumenten. Ik vind dat ‘n organisatie dan bezwaarlijk nog aanspraak kan maken op het predicaat organisatie. Momenteel biedt de Panningen-soap veruit de ergerlijkste situatie. ‘Panningen’ is voor iedere…

Kwadijk. Een plaatsje met ongeveer duizend inwoners, schat ik. Kan ook meer zijn. Of minder. De straat waar ik loop, met mijn fiets aan de hand, slingert zich door het hele plaatsje. Rechts een sloot, rimpelloos door het windstille weer. Verder, een paar lusteloze eenden, twee reigers. Een bordje langs de weg vertelt mij dat deze straat "VERLORENEINDE…

Vrijheid Het is een hot item vandaag de dag. En misschien terecht. Dat zullen we moeten afwachten, zoals bij iedere hype. Het is voor mij, voor mijn helderheid van geest, belangrijk om het idee scherp te stellen: waar hebben we het eigenlijk over? Oké, mannen (meestal), die over de schreef gaan. Die inbreuk plegen op anderen. Die de ongeschreven…

Levenslang is te kort. Geen straf is te lang. De vrouw die langs de achtduizend witte palen loopt; palen, waaronder witte botten liggen, onder andere botten van haar twee zonen. “We hebben maar drie botten begraven,” zegt ze, “drie botten van elke zoon.” Dat was wat overbleef. Voor haar is elke straf die Mladic zou kunnen krijgen veel te kort…

Bij toeval loop ik langs een pand aan de Lindendreef. Doorzonliving, drie slaapunits, waarvan één met de gebruikelijke afmetingen van een hondenhok en bestemd voor het derde kind dat niet gepland was en waar geen rekening mee is gehouden in het bestemmingsplan. Ook nog een 'ruim bemeten' zolder die, ‘desgewenst,’ in een handomdraai als ‘study’ kan…

Toen ik eens door een Engelse vriend werd uitgedaagd om een passende en pakkende melodie te maken bij een van zijn gedichten, werd mij daarmee een stukje aangereikt van de legpuzzel waar ik tenminste mijn hele leven, en zeker ook nog lang daarna, aan blijf werken. De tekst bevatte onder andere deze zin: all life is a struggle, made harder by doubt,…

Gisteren droomde ik het weer. Alweer. Ik werd wakker, droomde ik, en keek naar mijn arm en het was weer terug. Het komt steeds weer terug, psoriasis. Het gekke is dat als ik echt wakker ben, het wel weg is. Ik heb twee keer lichttherapie gehad in het Martini Ziekenhuis in Groningen. De eerste keer kwam het redelijk snel weer terug, maar de tweede…

Tijdens de voetbalwedstrijd Schotland-Nederland heb ik echt een wekker nodig gehad om mij wakker te houden. Wat mij opvalt is dat er geen enkele poging wordt gedaan door Nederland om te winnen. Hoewel, ze willen wel maar ze kunnen het niet. Het is vrij duidelijk dat trainer Dick Advocaat, die zijn laatste wedstrijden orchestreert, alles uit de…

Op aanbeveling van een kennis fietste ik gistermorgen naar een vriendelijk café in het dorp en bestelde er een cappuccinootje. Hoewel het buiten best aangenaam van temperatuur was, liet ik me overhalen om dit schuimende Braziliaanse bonenvocht binnen te consumeren. Er lag een Volkskrant op de tafel voor me waarvan de kop me toeriep: “Keerpunt…

Als een man zo verward kan zijn, dat hij een tijdje over de rails loopt, wachtend op een trein, auto’s in de brand steekt, zomaar, in Culemborg, of met een pistool van zeep een televisiestudio inloopt en zendtijd eist dan wel vanuit een hotelraam op bezoekers van een countryfestival gaat schieten, gewoon, omdat hij verward is, dan vraag ik mij ineens…

In gedachten had ik deze column al geschreven. Het zou gaan over doorzetten. Over vallen en opstaan. Diep zitten en weer bovenkomen. Om knallend af te sluiten met een grote lauwerkrans om mijn schouders. Het loopt allemaal anders. De dag van de deadline voor dit schrijven wordt tevens de dag van de bittere waarheid. Overmand door emoties zegt iemand…

Hoewel ik een groot supporter en aanhanger van weernietman Piet Paulusma ben - posters met zijn imposante gestalte hangen kamerbreed in mijn douchecel - kijk ik ook graag naar de Belgische weervrouw. Al was het maar vanwege die geweldige taal. Die Belgische weervrouw begint al meteen anders dan bij ons: ”Goedenavond beste kijkers.” Doet mij denken…

Bijna elke ochtend en middag zit hij daar in zijn tuin. In de bocht van de weg, in zijn metalen tuinstoel. Goed ingepakt, soms scharrelend tussen de bladeren met zo'n simpele houten wandelstok met rubberen dop eronder. Meestal maken we even een praatje of wisselen een groet met blik van verstandhouding en bijpassend handgebaar. Het stelt niets…

Onlangs is een film verschenen met de titel Borg/McEnroe. Dit kan, wist ik zeker, onmogelijk een interessante film zijn, maar door een toeval kwam ik toch in een zaaltje in Dordrecht terecht, waar deze film voor een publiek van vier mensen werd vertoond. Aan het eind was er weer een vooroordeel van mij aan diggelen. Ik trilde van spanning, ik…