Je kan van die gesprekken hebben waarvan je al van te voren weet hoe dat gaat. Je wordt er doodmoe en sikkeneurig van en als je naar huis gaat weet je niet eens waar het over ging. Dat gaat dan ongeveer zo: “ Meid ga lekker zitten, leuk dat je er bent, koffie?’ “Ja graag, hoe is het met je?” “O goed hoor, ik ben gisteren nog naar Hans…

Eigenlijk wist ik het wel! Dit had nog een staartje. Het was allemaal zo goed verlopen! Dat kon niet waar zijn. Daar zat een addertje onder het gras. En ja hoor, gisterenavond laat werd ik op mijn mobiel gebeld door mijn dochter. ‘Mam, ben je weggeweest? Ik kan je maar niet bereiken, ik bel je al de hele avond’. ‘Nee kind, zei ik, ik ben de hele avond…