----------------------------------------------------------------------------------------- De maandag-dagcolumn is een herhaling van de dagcolumn van 10 jaar geleden. Interessant om te zien in hoeverre omstandigheden, denkbeelden en zienswijzen van toen nu nog geldingskracht hebben. Onderstaande column is op 17 december 2010 op deze site geplaatst…

----------------------------------------------------------------------------------------- De maandag-dagcolumn is een herhaling van de dagcolumn van 10 jaar geleden. Interessant om te zien in hoeverre omstandigheden, denkbeelden en zienswijzen van toen nu nog geldingskracht hebben. Onderstaande column is op 21 november 2010 op deze site geplaatst…

----------------------------------------------------------------------------------------- De maandag-dagcolumn is een herhaling van de dagcolumn van 10 jaar geleden. Interessant om te zien in hoeverre omstandigheden, denkbeelden en zienswijzen van toen nu nog geldingskracht hebben. Onderstaande column is op 31 oktober 2010 op deze site geplaatst…

----------------------------------------------------------------------------------------- De maandag-dagcolumn is een herhaling van de dagcolumn van 10 jaar geleden. Interessant om te zien in hoeverre omstandigheden, denkbeelden en zienswijzen van toen nu nog geldingskracht hebben. Onderstaande column is op 26 september 2010 op deze site geplaatst…

---------------------------------------------------------------------------------------------------- De maandag-dagcolumn is een herhaling van de dagcolumn van 10 jaar geleden. Interessant om te zien in hoeverre omstandigheden, denkbeelden en zienswijzen van toen nu nog geldingskracht hebben. Onderstaande column is op 11 juli 2010 op deze site…

---------------------------------------------------------------------------------------------------- De maandag-dagcolumn is een herhaling van de dagcolumn van 10 jaar geleden. Interessant om te zien in hoeverre omstandigheden, denkbeelden en zienswijzen van toen nu nog geldingskracht hebben. Onderstaande column is op 28 juni 2010 geplaatst door…

Het is de laatste keer dat ik u schrijf. Al weet ik niet eens wie u bent. Een man, een vrouw, een kind, een grootmoeder. Ik vind geen woorden meer. Ik weet niet meer wat u wil lezen. De laatste tijd werden woorden weeën die mij niets dan zorgen baarden. Ik ben moe. Als u een grootmoeder was, kwam ik naast u in de zetel zitten en zou ik mijn hoofd in…

Elke zaterdagavond hetzelfde ritueel: mijn linkerbeen op de badrand, in mijn rechterhand een Gillette-mesje. Daarna mijn rechterbeen. En scheren maar, als een echte vrouw. Als afsluiter hydrateer ik ze met bodymilk (sensitive care) en bewonder ik ze in de spiegel. Ik laat mijn handen erover glijden. Geen haartje. De volgende morgen is het dan zo…

Ik haat angsten. Er zijn dagen dat ik mijn bed niet uit durf uit schrik voor mijn angsten. Het begint al als de wekker afloopt, om acht uur, met mijn octofobie. Angst voor het getal 8. Ik krijg geen hoogte van het getal 8. Ik weet niet waar het begint en waar het stopt. Overal en nergens. Het doet mij denken aan mijn angst voor oneindigheid. Ik mag…

En ik maar denken dat ik alles al achter de kiezen had gestoken. Dat was buiten het Hollandse vlees gerekend. Dat blijkt nu vol poep te hangen. Na het slachten worden de darmen van de koeien en de varkens doorprikt, de inhoud loopt over het karkas, en ziedaar het nieuwe vlees, met een reukje aan. Het Belgische agentschap voor de voedselveiligheid…

Zo moet het gaan als ik er niet meer ben. Eerst zal men met verstomming geslagen zijn. De voeten aan de grond genageld. Dan zal er hysterie zijn. Vrouwen zullen janken zoals ze dat alleen in verre landen doen, de armen wild om zich heen slaand, daarna naar de hemel gericht, waar ik voor altijd zal zijn. Geen rivier zal breed genoeg zijn om al hun tranen…

Door een auto-ongeval was Johan deze week niet in staat een column te schrijven...…

Je kan veel zeggen over prins Friso. Dat we weinig over hem wisten. Dat hij maar niet buiten de piste had moeten skiën. Zeker niet met het op één na hoogste lawinegevaar. Dat hij het met zo’n naam had moeten zien aankomen. Frisco. Frigo. Dat hij al anderhalf jaar dood was, maar het stilgehouden werd. Dat hij nog anderhalf jaar geleefd heeft, en deze…

Waarom kijk je zo veel achterom, vroeg W., die naast me liep. Omdat ik niet wil dat het leven me inhaalt, antwoordde ik. W. lachte me uit en zei dat je het leven zelf in handen hebt en het je dus zeker niet kan inhalen. Daar moest ik even van gaan zitten. W. liep verder omdat hij dringend naar het toilet moest en werd bij het volgende kruispunt twintig…

Eindelijk zomer. Temperaturen van dertig graden en meer zijn ons niet vreemd. Er is al veel gezegd over de opwarming van de aarde, maar eindelijk beginnen we er iets van te merken. Dat bespaart ons een lange rit naar Spanje of Italië. Dus blijven we lekker thuis. De eigen tuin in. En elk week barbecueën. Op zich staat dat al gelijk met duizend…

Het meisje dat ik net had leren kennen vroeg of ik mijn kind ooit George zou noemen. Ik mag er niet aan denken. ‘George, komen eten,’ dat is wat je veel te hard roept naar je grootvader, die op nog geen vijf meter zit, want grootvaders durven nogal eens hardhorig zijn. Bovendien eet een George niet veel, tenzij het fijn gemalen is, want er rest hem…

Sire, Uw laatste dag vandaag. Dat werd tijd. Niet dat we op uw zoon zitten te wachten. De stijve hark. Waarop we dan wel zitten te wachten, zie ik u denken met uw bedenkelijke blik, al wordt u gewoon een dagje ouder. Op ons geld, Sire. Al die jaren hebben we u rijkelijk betaald, hebt u jachten gekocht, buitenverblijven in Frankrijk en Italië,…

Mannen hebben geen tact. Denken ze. Ze voelen zichzelf stiekem bouwvakkers, allemaal, ook de bankbedienden. Ze fluiten naar kortgerokte vrouwen, zij het van op stelling van drie meter hoog, of van achter het veiligheidsglas van een loket, want met die geëmancipeerde vrouwen van tegenwoordig weet je nooit. Een Italiaanse hak kan gemakkelijk een hart…

Nu ik aan de vooravond van mijn midlife crisis sta, gebeurt het dat ik stiekem mijn naam intik in Google. Nu ja, stiekem. Niet dat er iemand over mijn schouders meekijkt. Ook dat nog. Voor mij geen Harley Davidson, reis naar Thailand of zwemvijver om mijn overgang naar deel II te verzachten. Nee, ik tik mijn naam in in Google. Het toppunt van eenzaamheid…

Of ik iets tegen sporten heb? Jazeker. Sporten is ongezond. Het enige wat je ervan wordt is moe. En alsof dat nog niet erg genoeg is, val je meer dan je wil, uitgerekend op momenten dat er iemand kijkt, kom je jezelf tegen en daarna de man met de hamer, voel je dat het allemaal minder goed gaat dan weleer, dat je kraakt op plaatsen waar vroeger alles…