Iemand zal het wel grappig gevonden hebben. Dat de leerkrachten in spe Morgan Freeman antwoordden toen hen in het kader van een onderzoek naar hun algemene kennis een foto van Nelson Mandela werd voorgehouden. Dat ze denken dat de Tweede Wereldoorlog zich ergens in de jaren 1800 afspeelde en dat de Waalse socialisten in de Vlaamse regering zitten.…

Je zag er niet goed uit bij Oprah. Er kon niet eens een lachje af. Je keek alsof je laatste uur geslagen had. En dat je net bij het sensatiebeest Oprah ten onder wou gaan, ik kan er met mijn gedachten niet bij. Het had ook in een donker achterkamertje gekund, gevolgd door een kort persbericht. Je zei niet veel in het begin. Meer dan ‘yes’ kwam er…

Ik heb een zwak voor bejaarde vrouwen van boven de tachtig. Zo weerloos ze zijn tegen het griepvirus en handtasdieven, zo aandoenlijk zijn ze. Heel hun leven hebben ze zich te pletter gewerkt, hun kinderen met vallen en opstaan grootgebracht, ziektes overwonnen en geliefden begraven, en toen ze eindelijk met pensioen konden, begon het afzien opnieuw…

Ik denk veel aan de verkrachte studente uit India. Hoe ze mijn leven veranderd heeft. Hoe ze mijn naïviteit heeft weggemaaid. Tot ze verkracht werd, wist ik niet veel over India en haar inwoners, die ik sinds het voorval Indianen noem, zoals ik wel meer doe met mensen die geen manieren hebben. Ik wist dat ze met meer dan 1 miljard zijn en dat ze altijd…

Er was eens een land met een koning. Het was een klein land, met aan het ene uiteinde een zee en aan het andere dennen, maar ook met kleine bergen en grote problemen. De koning leefde in een groot paleis, drie buitenverblijven en een jacht en kreeg elk jaar miljoenen euro’s van zijn inwoners om zich afwisselend de koning te rijk en God in Frankrijk…

We leven nog. Niets is er veranderd. Het regent dan wel meer dan vóór 21 december, maar dat kan ook toeval zijn. Ik had in de nasleep van het voorspelde einde van de wereld graag geweten wat die doemdenkers nu met hun bunkers en gehamsterd voedsel gaan doen. Een ondergronds hotel beginnen voor depressievelingen die graag eens op verplaatsing in de put…

Nog vijf dagen. Meer niet. Dan is het gedaan, met alles, met iedereen. Dan is alles voor niets geweest. De bomen, de liefde, de zomeravonden, de uren studeren voor een diploma dat nergens toe leidde. De Maya’s zitten er niet vaak naast. Ook niet toen ze hun kalender lieten eindigen op 21 december 2012. Die van ons eindigt ook, maar dan tien dagen…

Verpleegster Jacintha is nog de slimste van allemaal. Maar laat ons beginnen bij het begin. Bij de twee Australische dj’s die er deze week in geslaagd zijn om via die verpleegster met een andere verpleegster te bellen en haar uit te vragen over de ochtendmisselijkheid van Kate. In de hoedanigheid van Queen Elizabeth en prins Charles. Een kotsmisselijke…

Op dagen als deze kan ik er zeker niet tegen. Ik kijk naar het junior eurosongfestival, waar kinderen tussen tien en vijftien op een podium voor miljoenen kijkers elkaar de loef staan af te steken. Ze willen winnen, allemaal, dat zie je in hun ogen, ook al hoor je het niet altijd in hun stem. Ik zie geen kinderen. Ik zie miniversies van competitieve…

Ook u kent er ongetwijfeld enkele, want ze zijn met almaar meer: de vegetariërs. Ik moet er niet van weten. Die extreme afzweerders van een sappig stuk vlees, die ons maar al te graag een schuldgevoel aansmeren als we een subtiel lachje niet kunnen onderdrukken bij het zien van een steak béarnaise. Ik noem die slavreters ook wel eens de wansmakelijke…

Zo kwam het dat iedereen geëvacueerd werd uit het winkelcentrum en in de grootste verwarring samentroepte op de parking. Sommige ouders bedekten met trillende handen de ogen van hun jongste kinderen. Net daarvoor waren twee mannen van middelbare leeftijd met elkaar op de vuist gegaan. Het was onschuldig begonnen, met enkele verwijten over en weer, gevolgd…

We moeten maar eens ophouden met elkaar bij de voornaam te noemen. Jan, Willem, Henk, het zegt weinig. Beter is het als wij elkaar bij ons ergste uiterlijke kenmerk noemen. Puistenkop, Bultrug, Dikzak. Dan komt er aan dat pesten eindelijk eens een einde, want als iedereen elkaar pest, dan zijn er geen winnaars en verliezers meer. Dan moeten er geen…

Ik denk er begin november altijd meer aan dan anders. De bruine bladeren op de grond, de mistige morgens, de nevel over de velden: lang zal ik niet meer leven. In deze herfstige tijden zijn er ook meer sterfgevallen dan in andere jaargetijden. Dat klein beetje neerslachtigheid is soms genoeg om het draadje waarmee je nog aan het leven hing te breken…

We zijn een volk van klagers. Over ons loon, het lawaai van de buren, de zomer die niet blijft duren. Nooit zijn we tevreden, nooit gaan we languit liggen in het gras en roepen we: ik kan niet gelukkiger zijn. Altijd is er wel ergens een zwarte vlek die ons leven verziekt. Het meest klagen wij over ons werk. Want als we zouden mogen kiezen: we zouden…

Vrouwen die make-up gebruiken zijn geen haar beter dan Lance Armstrong. Ook zij willen zich beter voordoen dan ze zijn, in hun drang om de beste te zijn. Wat ze van de natuur niet gekregen hebben, smeren ze er in de badkamer wel op. Uren zijn ze bezig met hun poedertjes, eyeliners, hun blush en hun lippenstift. Als ze dan eindelijk de deur opendoen…

Ik zou niet graag een kind zijn. Vroeger konden wij ongestoord fietsen op straat, zelfs tot ’s avonds laat, zonder dat wij ons ergens zorgen hoefden om te maken. Wij moesten niet bidden om behoed te worden voor pedofielen, al gingen wij wel naar de kerk, zij het niet om te bidden en evenmin van harte. Daarom werden we misdienaar, zodat we aan de hosties…

Karashoet marai kai leri goderi asdol fagorda. Molas kerwi daas elfo lopif biaderi. Es foleti krapoek? No gei dush. Biado dialopa govadimio! Aidoek derabied koleri dopli mae. Madoek lopes rafdo poli marka vonda. Nasda diarud stassam naga du kolas. Topal raski mashut gadarei miol krapuk mad? Dova malopeo fraudo rapoel sarka zo kiala punasartiva.…

Die haartjes in mijn oren die ik vroeger niet had en nu op tijd niet kan uittrekken met een pincet, zijn ze een buffer, een gordijn, om minder goed te horen zodat ik mij andermans leed niet meer hoef aan te trekken? Die opkomende rimpels rond mijn ogen als ik lach, is dat het begin van een olifantenhuid, het kunnen relativeren waar ik al zo lang op…

Er was eens een meisje uit Haren dat veel vrienden had. Dertigduizend om precies te zijn. Dat waren niet allemaal echte vrienden natuurlijk, want dat zouden er wel veel zijn, maar toch waren ze allemaal op haar verjaardagsfeestje. De vrienden lieten zich niet van hun mooiste kant zien. Niet alleen hadden ze geen cadeautje mee voor het meisje, ze…

Ik haat vrienden. Zeker zogenaamde goede vrienden. Ik vertrouw ze niet. Ze zeggen wel dat ze het beste met u voor hebben en dat ze er altijd zullen zijn als er iets is. Dat ze maar een telefoontje verwijderd zijn en dat je hen dag en nacht mag bellen. Ik moet ervan kotsen. Er zijn te veel verplichtingen aan vrienden. Je moet er mee gaan eten, tennissen…