Herinneringen onder het stof van schoenendozen...hoe we als kinderen uren zoet waren met brandende kaarsen achter een gordijn op zolder. En wie heeft nou niet de tijd in rook zien opgaan? Strak kijkt de lucht op ons neer...ik en mijn zusje. We zochten ons rotjes naar Great balls of fire, maar dat was vroeger. Vroeger wist men nog hoe vuurwerk als een…

Terecht of niet, dat het helpt. Maar zolang rechters blijven hameren op veler verzoek, is er allang geen sprake meer van een uitzondering. Zo komt het wel heel regelmatig voor dat iemand ontsnapt, gelijk alweer vrijkomt of sowieso nooit op komen dagen. Maar hier wordt geen kritiek geduld, nog geen onvertogen woord of zij rukken nog net niet de grond…

Alles is er, op een uitweg na. Maar het mooiste geluid komt nog...zodra die oogjes open gaan heeft ze wat tegen mij. Net niet helemaal lak aan wat ik zeg, zet haar nagels precies zo, als zij over mij denkt; heb nog geen muis kunnen vangen, dus nou ben je aan de beurt en volgens haar kan ik het nu flink schudden. Met alle stekeltjes recht overeind doet…

Behept met ouder(s) die maar niet willen afleren dat je er toch niet aan moet denken en was het altijd al zo, ongekend heftig? Los van het feit dat het niet eens bij je op zou moeten komen om je dochter van twee onder een KOUDE douche te zetten, maar wat is een WARME douche nou voor 'n straf? Alsof ze het stamelen hebben uitgevonden..." wist niet…

Dubbele paspoorten en agenda's, de hele wereld kan hier terecht voor een dubbelleven mét inkomen, éénmaal thuis om te verdubbelen en wie ligt er nou niet dubbel van het lachen? Right. Daarentegen moet tegen elke prijs voorkomen zien te worden dat eigen volk niet teveel gehecht raakt, want dat kwetst maar. Hoe alles op alles wat U lief is, ingezet om…

Ze hebben het niet van een vreemde hoor. Daar zult Gij geen snoep van aannemen. Focus daar maar eens op, want dit is zo typisch Hollands weer...altijd wel iemand, als de rotte appel er bij en hoe rot ook voor de rest, maar de pest is dat een gezonde appel echt niet meer kan. Of ben ik nou in de war? Een kilometer rijden, rijden, rijden met je wagentje…

Aangezien gansch het land voortdurend van kleur verschiet op de blinde vlek van een nietsnut met zijn gevoelige huid, nu alle kinderen inmiddels wel weten dat Sinterklaas niet bestaat, is Zwarte Piet in rook opgegaan en U wordt bedankt. Stamp ik met het schuim op mijn lipjes en de voelsprietjes op mijn veulste witte tietjes, driemaal op de grond.…

Het is eerder wachten op mensen die sowieso al niet te genieten zijn, al een eeuw of wat verwend. Zulk mooi weer spelen zij het, zonde van de tijd. Om een dier zo te zien, daarom levenslang krijgt. Terug naar het circus. Raakt de mensch dan nooit uitgepraat, ben ik bang. Dat de olifant al geen poot meer over heeft om op te staan, de ogen van tijgers…

Krijgen we dát weer... moet het hoogste woord er uit en dat neemt al zoveel ruimte in beslag, maar daar vul je geen avonden mee. Laat ik het nieuws links liggen, rechtstreeks door naar de volgende ronde en waar was ik gebleven? Zin om voor te lezen dat Ge niet moet denken, dat kan ik zelf wel. Laat mij nou maar over the top in mijn knopjes zijn, daarentegen…

Er zijn er die zich niet thuis voelen in eigen lichaam en je hebt ze erbij die niets om het lijf hebben. Hoe het ook zij, even naar mijn schoenen kijken...super, ik loop er nog steeds naast. Het is dan ook een hele kunst, want mij laat je niet zomaar lopen...ik en mijn hoofd in de wolken. Een leeghoofd loop je dan ook niet zomaar op...twee over…

Kleine meisjes, grote ogen en dat is wel het laatste, moet je toch zien...glinsterend, bijna poëtisch duidelijk draait de wereld om harentwil. Het is dan ook een mooie dag om te verknallen, wat jij...dieharde tante die haar mannetje naar het leven staat. Ze is zus, dan weer zo bijdehand en met 20 jaar al door en door rot genoeg voor haar, nog net geen…

Dan mag mijn Nederlands niet perfect naar ieders zin zijn, valt mijn leeftijd nu tegen en droom ik liever dan krampachtig leven... zo modder ik maar wat van naam. Zal nooit de wereld bereiken of een hobby om werk van te maken. Maar dit is míjn week en dan heb ik het niet over woorden, lieve kippige liplezer. Wanneer U met vakantie bent, is de mijne…

En als er niets meer te redden valt, dan hebben we het nergens over...wat niet te filmen is, krijgt het publiek dan ook niet te zien. Want niets is ons te vreemd of te dol voor wat aandacht. En het toeval wil, zoveel. Zeggen als het uitkomt ja. Je hebt er alleen zo weinig aan om net te doen alsof je het snoepje van de week bent, maar ondertussen het…

Zomaar even een greep uit de werkelijkheid...terwijl zij een waslijst aan voorschriften moet slikken, mag hij door het sleutelgat loeren of het vlees in zijn aanstaande badkuip hot or not is. En zij heeft nergens om gevraagd, maar als hij haar verkracht, is een bruiloft wel het laatste wat U verwacht. Hoe het ook zij, is ondergeschikt aan hij die hoe…

Even aan mijn moeder vragen...nee, dat kan echt niet meer. En serieus, daar hád zij ook niets mee. Dan mag zij niet goed geweten hebben wat ze in Godsnaam met mij aan moest, er is niemand met wie je zo kon lachen als met haar. Niemand die zo haar best deed, op haar manier dan. De tijd die ze voor mij nam, dat zie je tegenwoordig niet meer. Overstelpt…

Hier langs en scheuren maar, ik geef geen krimp. Zo ben je nog niet van het ene plot afgestapt of je raakt al vlot verzeild in het vervolg, kijk wel uit. So what men ook beweert, moet je toch nagaan... en ik weet wel zeker dat we als van ouds het moeten hebben van de fabeltjeskrant. Zo wil het verhaal; wat vandaag wordt uitgebroed, is morgen opgepikt…

Met afstand hangt de hele wereld ons al mijlenver de keel uit en het komt naar je toe deze zomer! Maar wie helpt nou wie...dan zal ik U uit een natte droom van een kalifata morgana helpen. Dan is religie gewoon te hoog gegrepen voor mensen die zo slaafs aan zichzelf gehecht zijn geraakt, dat het nog een hele eer moet wezen ook. Ja, van je familie moet…

´t Is toch wat. Als de wereld bol staat, dan knap ik af. Omdat je nog geen zwarte bladzij kan omslaan of U bent erbij...schande, je kan niet zomaar verder gaan en nog één lach of je schiet wel in het verkeerde keelgat. Serieus, want dit zijn geen grappen meer. Zo staat het mijn spamfilter allerminst aan, ware het niet dat ik geen enkele behoefte voel…

Wat een dag, wat een avontuur en wat was het weer fántástísch! En wat is nou mooier dan thuiskomen op Facebook, kijk en like mij dan toch...want we willen het allemaal. Op een enkele door zijn hoeven gezakte ezel na, op de hoogte zijn. Door ons op te trekken aan het gevoel, dat het maar om dieren gaat. Weten zij veel...nee, wij wel zeker? En wie…

Als ik dan net zo kritisch naar eigen woorden kijk, was mijn vorige column, mede door tijdgebrek, de slechtste die ik tot nu toe geschreven had. Achteraf gelukkig maar, laat op de avond geplaatst. En zo wilde ik het verwoorden: In de ban van Salsa. Verstrengeld geraakt met de verademing van een wereld die nou eens niet van woorden af hangt, gaat…