Inloggen
voeg je dagcolumn toe

Dagcolumns van Pauline van Munster

65 resultaten.

Achterna gezeten door een spook.

dagcolumn
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 915
Ik heb me jarenlang opgejaagd gevoeld. Van jongs af aan heb ik het idee dat ik word achterna gezeten door een spook. En als ik niet opschiet, doorloop, verderga, doorzet, haalde het me in en zou ik te laat komen. Waarvoor ik te laat zou komen wist ik niet, maar het ging duidelijk niet om het halen van een trein. Het was iets belangrijks. Iets van…

Leven als een kind in vredestijd

dagcolumn
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 912
Vandaag is de eerste dag van de rest van mijn leven. Iedere dag is een nieuw begin. Maar het zou zo gloednieuw moeten zijn dat ik alle dingen hiervoor ben vergeten. Dan is het pas echt nieuw. Voor het eerst verwondering meemaken, als een kind voor het eerst de wereld zien, de aarde waarop wij leven ieder dag als een nieuwe aarde beleven. De helder…

Het verlangen naar verbinding.

dagcolumn
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 833
Enkele keren per maand onderneem ik met een vriendin een lange wandeling door de natuur. Het liefst aan zee, daar waar de lucht open is en the sky the limit. Mijn vriendin is beeldend kunstenaar, en het duurt niet lang of wij bevinden ons midden in een vaak filosofisch getint gesprek. Nu was het voor de Grieken al een gegeven feit dat wandelen de…

Het verhaal van de Veer.

dagcolumn
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 898
De zon stond hoog aan de hemel, de warmte straalde van de struiken af en het stof van het pad kringelde bij iedere stap om mijn voeten. De wind kwam uit het oosten, wat bestendig weer betekende. Zo anders voelde ik mij van binnen. Mijn auto staat al maanden te koop. Ik zit te wachten tot mijn lessen aan een instituut mogen beginnen. Ik wacht op…

Kadoe, de vredestichter.

dagcolumn
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 868
We hadden een beetje mot met de bovenburen. Of als je het optimistisch benoemt, er was een discussie gaande over wel of geen bakfiets voor de deur. De bovenburen hebben namelijk twee kleine kinderen. En wij wonen beneden, met de ramen op straat, een bankje en de scooter voor het raam waar we zelf op uitkijken. Zo'n bakfiets is een mormel. Handig…

kunstenaar van het leven

dagcolumn
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 933
Het lot van een schrijver wordt bepaald door zijn invallen. Het lot van elke kunstenaar hangt wellicht af van de mate van inspiratie en de kunst zich over te geven aan het wachten hierop, om zich daarbij volledig op het scheppen te richten. Iets maken wat er niet eerder was. De kunst is daarbij ook om het accent te leggen op het proces van het scheppen…

Het drama van het begaafde kind.

dagcolumn
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.077
We hadden afgesproken op de boulevard. Bij het grote schip voor kinderen, zodat hij er eerst zijn energie kwijt kon. Voor vliegeren is geduld en doorzettingsvermogen nodig, en dat heeft een kind van vijf doorgaans niet. Mijn neefje mocht zich dus eerst uitleven op het piratendek. Dat deed hij dan ook met volle overgave. Roodharig als hij is, spat zijn…

Gevoelens hebben kleur.

dagcolumn
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 858
Sinds kort kan ik naar mezelf kijken. Het is heel eenvoudig. Ik richt mijn ogen naar binnen en zie in mijzelf. Ik volg de adem door mijn luchtpijp naar mijn longen. Mijn longen zetten uit, en zinken in. Ik focus op mijn buik en ervaar een ruimte grenzeloos groot en donker. Als ik beter kijk beweegt er zich van alles binnen in. Ik visualiseer mijn hart…

CityPierCity loop

dagcolumn
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 844
Mijn schoonmoeder ligt op de Intensive Care. Morgen op de kop af drie weken. Ze herstelt van een bijna fatale darmperforatie, ze is vier dagen lang bijna dood geweest. Nu kan ze af en toe even zitten. Maar praten lukt nog niet want ze wordt beademd via een buis. Vannacht is er een meisje binnen gebracht. In coma. Door te veel pretpillen in combinatie…

De lente komt eraan

dagcolumn
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.096
Ook al moet ik 's morgens mijn auto nog schoonmaken omdat een ijslaagje het zicht ontneemt, de lente is duidelijk in aantocht. In onze tuin staat de Camelia op springen. Het is een wonderlijke plant. Ze heeft de kou in combinatie met zon nodig om haar volrode roosachtige bloemen te laten ontluiken. Elke dag nu kan de eerste bloem openspringen en binnen…

De pianoman

dagcolumn
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 843
Terwijl de beroemde tenor aantekeningen maakt en de zanger zijn kunsten toont, doet op de achtergrond de pianoman zijn werk. Makkelijk en snel wandelen zijn vingers over de witte en zwarte toetsen. Zijn handen hebben zichtbaar plezier in het spelen met de noten van Bach. Hij stopt precies op het moment dat ook de zanger zijn laatste noot heeft…

Ik was erbij.

dagcolumn
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 864
Ik was erbij. Bij het eerste vrouwenboekenbal van Opzij. Waarvan het de bedoeling is dat het ieder jaar terug gaat komen. Onder een ander naam, maar net zo serieus en belangrijk als het boekenbal waar ook vrouwen, maar vooral mannen komen. De meeste lezers zijn vrouwen. En veel vrouwen lezen. Hun leeftijd vaak boven de vijftig, dat wel.…

Nog even over de Masterclass

dagcolumn
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 781
Het is niet niks om in je eentje op het podium te staan terwijl een man tegen wie je opkijkt aantekeningen maakt die hij straks, wanneer je klaar bent met zingen, aan je bekend zal maken. Is het goed genoeg wat je doet? Blijf je op de goede toonhoogte? Vibreer je voldoende? Tril je mee met de tonen die geschreven staan? Verleen je de woorden de juiste…

Master en leerling

dagcolumn
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 701
Gisteren werkte ik in de catering tijdens een samenkomst van professionele operazangers. Er was een Masterclass, geleid door een bekende tenor. Toen ik mij in de buurt van deze beroemdheid bevond (die ik zelf niet ken en van wie nooit heb gehoord) bekropen mij twee - tegenovergestelde - gevoelens. De eerste was die van schaamte, om zo weinig kennis…

Dozen vol met verleden.

dagcolumn
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.201
Een vriendin vroeg me haar te helpen met het uitpakken van dozen. Ze was net verhuisd en zag door de bomen het bos niet meer. Of ik de boeken voor mijn rekening wilde nemen. Hoefde niet op alfabet. Ze was al blij als ze op de planken stonden. Ik vertrok met koffie naar de kamer die de bibliotheek zou worden. Ik dacht aan enkele uren genoeg te hebben…

Iemand die op je wacht

dagcolumn
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 879
“Een echte crisis is pas een crisis als er een conflict is tussen je hart en je hoofd. Alle andere crisissen zijn problemen die het gevolg zijn van keuzes.” Hier sprak mijn oude redacteur. Niet oud in leeftijd, maar oud in vroeger, toen, mijn eerste redacteur. Lang geleden. Ik ontmoette hem op een boekbespreking. Niet toevallig. Ik wist dat hij op…

Een lintje voor het Lichaam

dagcolumn
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 879
Mijn schoonmoeder ligt in het ziekenhuis. Ze is geopereerd aan haar hart. Daar moest het borstbeen voor worden opengezaagd, spieren en pezen worden doorgesneden en het lichaam op een machine worden aangesloten die haar in leven hield. Door de machine bleef het bloed in mijn schoonmoeder rondpompen, bleef het lichaam ademen, bleven alle organen doen…

Durf te zingen

dagcolumn
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 949
Hoe kan het dat een vogel in een kooi blijft zingen? Stel deze vraag aan een kind en het zal zeggen: “Omdat een vogel zingen wil.” Stel de vraag aan een volwassene en zijn antwoord zal zijn: “Omdat de vogel niet wil dat hij gevangen zit.” Het kind ziet de dingen zoals ze zijn. De volwassenen geeft er een invulling aan vanuit zijn eigen perceptie.…

Voornemens Ons Allen

dagcolumn
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 820
Mijn voornemen voor het nieuwe jaar heeft zich voor het eerst uitgebreid naar een gebied groter dan mijzelf. Ik heb me voorgenomen juist te denken, juist te spreken en juist te handelen. Er is me al eens iemand voor geweest met hetzelfde doel: Boeddha. Wat het juiste is in denken, spreken en handelen weten we zelf het beste. We weten van onszelf…

De Kouwe Kant van de familie

dagcolumn
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 910
'Ik luister naar mijn hart,' zei de moeder van Boaz toen ze met het kindje vol uitslag naar een natuurdokter ging. 'Je moet naar onze huisarts,' hadden ze eerst gezegd. 'Hij weet alles van ons, heeft al onze kinderen ter wereld gebracht!' En Boaz huilde en had pijn en slikte veel meer medicijnen dan menigeen op de leeftijd van 3 maanden wordt…
Meer laden...