Het wordt nu echt winter. Vroeg donker, laat licht. 's Morgens hangt de vrieskou nog in de lucht. Zelfs de vogels blijven langer in hun nest liggen. Alleen af en toe een overtrekkende troep ganzen verbreekt de stilte. Gakkend sturen ze elkaar aan. Opgewonden vragen ze elkaar wat ze aan zullen treffen in het land van belofte. Zou het verse gras er…

Ik droomde vannacht dat ik uit mijn lichaam was. IK was plotseling een zelfstandig functionerend 'iets' zonder lijf. Een wezen uit de ether. En ik keek naar mijn lichaam dat daar leeg en naakt stond. Ik geloof zelfs zonder hoofd - maar dat weet ik niet meer zeker. Het lichaam waar ik naar keek was leeg. Dat was duidelijk. Ik keek er met erbarmen…

De zoektocht naar God is van alle tijden. De eerste astrologen zochten hem of haar tussen de sterren. De godgeleerden zochten hem in de hemel die zich volgens de bijbel tussen diezelfde sterren bevond. De wetenschappers zochten niet naar God, maar naar alles wat er op zou kunnen duiden dat er een geweest was. Ooit. In den beginne. Iedere godsdienst…

Als sinds de komst van de eerste computer zit ik vooraan. Ik hou wel van technische nieuwigheden dus de eerste computer was een feest. Kolossaal als hij was en brommend als een oude zieke beer vlogen de eerste bits en bytes door onze kamer. De herrie van de ventilator oversteeg de klassieke muziek, de geluiden uit de tuin en het vallen van de post…

Mijn vriendin ging op mijn voorstel in om een middagfilm te gaan zien en daarna wat te eten in het aangrenzende restaurant. Leuk! Een keer wat anders. Al had ze zich voorgenomen voorlopig even niets te ondernemen - het leven was haar een beetje boven het hoofd gegroeid. Maar deze onderneming, dit leek geen kwaad te kunnen. Het begon al bij de benzinepomp…

Ik koos ervoor om de verkorte weg te nemen en dat was over de stoep. Mijn leeftijd en mijn moraal spraken deze onderneming tegen waardoor ik mij enigszins beschaamd en snel over het voetpad bewoog. Ik dacht nog dat ik het zou redden tot ik twee jonge Hindoestaanse meiden op mijn weg tegenkwam. Ik stapte half af, en al steppend vervolgde ik mijn weg…

Op de schildercursus heb ik gisteren de kleur goud leren maken. We kregen 3 kleuren tot onze beschikking: geel, vermiljoen (oranje) en indigo (spijkerbroekenblauw). Vooral de laatste kleur wekte onze verbazing. Ik begon te mengen en dacht nog: 'ik zal eens even aantonen dat ik het donkere indigo niet nodig heb. Geel en oranje moeten voldoende zijn…

Zo lang als ik kan lezen herinner ik me dat er mensen zijn die T-shirts dragen met een tekst erop. Er zijn T-shirts die een standpunt uitdragen, vaak een one-liner afkomstig van iemand uit de popwereld, de geschiedenis of de filosofie. Dan heb je T-shirts met grote merknamen en dan heb je T-shirts met teksten voor de lol. T-shirts voor mensen…

Ik werd gebeld door het CBS – het Centraal Bureau voor de Statistiek. Of ik even tijd had om wat vragen te beantwoorden? Ja hoor. Leeft u binnen een twee persoonshuishouden? Ja. Woont u in een koophuis? Ja. Hebt u een betaalde baan? Ja. Als snel werden de vragen op de financiële positie gericht. Bezit u minstens twee paar schoenen? Uh ja. Is…

Vannacht was ik, zoals ook de nacht eerder, weer bij het restaurant van een topkok. Ik mocht in zijn keuken rondwaren – iets wat weinig koks toestaan – en ik mocht zelfs van de verschillende brouwsels proeven. Ik zie mezelf nog staan boven een dampende pan, voorover gebogen, een grote lepel is op weg naar mijn mond om vervolgens, op aanwijzing van…

Ik ben van de natuur. Ik ben de vogel wiens koers lastig stand houdt in de wind. Ik ben het blad dat van de bomen waait, Woest als felle woorden, waaiend over straat. Een afgescheurde tak, niet ver van de moederstam, Ik snak naar adem. Ik ben de zware wolken jakkerend door de hemel, Loodgrijze regen die maar niet vallen wil. In golven sleep…

Ik zit de afgelopen dagen niet zo lekker in mijn vel. Mijn hoofd is gevuld met hetzelfde dichte wolkendek als in de hemel; er dreigt de hele dag door regen. Mijn humeur is even roekeloos en gejaagd als de wind. Mijn hart voelt zwaar, mijn oogleden vallen dicht zodra ik me even ontspan, de spieren in mijn armen en benen zijn onwillig. Kortom, mijn lichaam…

Nee, dit gaat niet over politiek. Dit gaat over het leven zelf, over gewone mensen die dagelijks deelnemen aan hun eigen toneelstuk. Altans, zo kwam deze scène mij voor. Een momentopname uit het toneelstuk dat Leven heet. Het ging zo. Ik zat op de fiets en zag links van mij op de stoep een man van rond de veertig lopen. Hij was modern gekleed en…

Ik probeerde een vlinder te vangen met mijn fototoestel. Ze zat zo kalm en sereen op een wilde vlinderstruik die ik in de duinen ontdekte, dat ik dacht tijd genoeg te hebben om haar mooi in het vizier te krijgen. Ik legde aan, stelde scherp en ze vloog weg. Ik zuchtte. Te lang gewacht, dacht ik. Teveel tijd genomen. Wilde het natuurlijk weer perfect…

Ze lag er ontspannen bij. Nog niet zo oud, misschien net een jaar, wat waarschijnlijk de verklaring van haar schrikreactie was. Het moet door het gras komen dat aan het verteren was. Het moet het chemische proces zijn geweest dat gassen veroorzaakt en dat ook enig ontploffingsgevaar in zich houdt. Ik hoorde hem toen ik langs fietste. Een knal. Maar…

Ik zie hem naderen vanachter een boom. Een opgewonden uitdrukking op zijn tanige gezicht. Hij is niet groot. Een middelmatige man. Op leeftijd. Op een ouderwetse fiets, zo’n degelijke met trommelremmen. Het chroom glimt, een lamp die nog aangedreven wordt door een dynamo steekt groot af onder het breed uitlopende stuur. Er is een regenpak onder de snelbinders…

Ik loop weer het pad door de Haagsche duinen naar Kijkduin. Dit keer is de temperatuur aangenaam zacht. De wind is verdwenen. De zee kabbelt rustig op de kant, het strandzand ligt er kalm bij, voorzover zand er kalm bij kan liggen. Het heeft de afgelopen dagen de woeste wind en de kolkende zee moeten verdragen en daar lijkt het nu van bij te komen.…

Woensdag, 19 augustus, half 11 in de Haagsche duinen, zevenentwintig graden in de schaduw. En dat aan zee. Het wordt de warmste dag tot nu toe gemeten. Tropisch, zeggen de kranten. De stranden liggen al vol, de terrassen puilen uit, de paden in de duinen worden bevochten door gezinnen die de auto verderop hebben moeten parkeren; zwoegend en zuchtend…

‘Een beetje chauffeur houdt van spanning’ lees ik op de achterkant van de rijdende vrachtwagen voor mij. Onder de tekst is een levensgrote foto afgedrukt van een dame. Ze draagt enkel een colbertjasje over haar blanke naakte huid. Half open zodat je de rondingen van haar borsten ziet maar nog net niet haar tepels. ‘Een beetje chauffeur houdt van…

Ik ben in het land geweest waar de goden hun kindertijd hebben doorgebracht. Het land dat de beste wijn van de wereld produceert, waar de grootste variatie in landschap is, waar de zon en de regen om voorrang vechten, waar de rivieren zich de tijden van weleer herinneren en de rotsen hun geheimen fluisteren als je de tijd neemt om te luisteren. Ik…