In drie groepjes gaan we op pad, handschoenen en een foeilelijk hesje aan, grijpstok in de hand en rolletje vuilniszakken in de kontzak. De spreker vertelt trots dat er afgelopen week duizend schoolkinderen hebben meegedaan aan de week van Nederland Schoon. We duimen voor een krachtige nieuwe generatie. Een generatie die weet wat een prullenbak is.…

Ergens in een tuin tegen het eind van een zomer spreek ik een onbekende vrouw. Ze schrijft gedichten. Ik denk: Dat kan ik ook! De website waar ze op doelde, stuurt me in de weken die volgen afwijzing na afwijzing. Ik geef er snel de brui aan. Een paar jaar later een nieuwe poging. Het stroomt. Voor ik het besef, heb ik iets van vijfenzeventig gedichten…

Iedereen kijkt er reikhalzend naar uit. Een nieuwe lente hangt boven het schoolplein. De laatste maanden, de grote school lonkt. Niemand kan nog wachten. Behalve ik. In mij woont diepe teleurstelling. Ik voel op mijn klompen aan dat de hechte groep die wij zijn als visvoer in een aquarium uit elkaar zal drijven. Een eeuwigheid later sta ik met vreemde…

Vanuit haar ziekenhuisbed kijkt ze naar een prikbord vol kleurrijke kaarten. Hyacinten in de vensterbank. Ze vraagt me wat het met me doet, haar weer zo te zien. 'Ik word er stil van' breng ik met moeite uit. Denk aan al die keren bij Van Dik Hout, dat ik me schor schreeuwde. 'Stil in mij' daalt nu pas echt in. Ze zegt dat ze het iedereen vraagt…

Op een woensdagavond loop ik het gebouw binnen waar ik als kind postzegel- en muntenbeurzen bezocht. Daar waar ik voor anderhalve gulden een cent uit 1942 kocht, wordt nu gebingood. Ik ben er nooit meer geweest. Iemand wijst me dat ik rechts moet zijn, in de kerk. Zo kun je dus je leven lang in een stadje wonen en er een plek ontdekken waar je nooit…

In de trein kom ik een oude bekende tegen. Ze vraagt me waar ik naartoe ga. 'Op pad met een maatje, maar eerst gaan we chinezen.' Ze schiet in de lach. 'Nee, niet naar een Chinese massagesalon.' Ze legt uit: 'Weet je, mijn moeder is opgegroeid in de haven. Toen kwamen de eerste gastarbeiders, de Chinezen, enkelen versneden heroïne.…

Ze zegt dat ze acht jaar viool heeft gespeeld. 'Sergey Khachatryan? Uit Armenië?' Nee, die kent ze niet. Nu wil ze graag operazangeres worden. Hoge sopraan. 'De stem van een kind?' probeer ik. Ze knikt. Een jaar of acht schaven ligt voor haar boeg. Ik wijs naar de ramen en vraag: 'Kunnen die kapot?' Ze lacht. Zomaar ineens een pareltje cultuur…

Rients Ritskes, de oprichter van Zen.nl, legt in een kort filmpje uit wat een monist is: 'Een monist is iemand die gelooft dat alles één is. Mono. Dat alles samenhangt.' Er is blijkbaar een woord voor alle synchroniciteit die ik in mijn leven ervaar. Hoe vaak sloeg ik niet mijn roman open en las ik iets waarover iemand mij net belde? Of die keer dat…

Een nieuw jaar ligt als een leeg A4'tje voor ons. Een hele zwik kleurpotloden, wankel als mikado op tafel. Voor onszelf en de ander. Degenen die grootse plannen hebben, zouden beter veel mensen vragen mee te kleuren. Wanneer je op eigen benen wilt staan, houd dan vooral de kleurpotloden voor jezelf. Zij die hun dromen scherp hebben, kijken vast al…

In het dorp is een markante persoonlijkheid heengegaan. Tussen twee bekenden met wie ik jaren hetzelfde pad liep, struin ik naar een lege kerkbank ergens achterin. De kerk hagelt vol. Mensen moeten staan. Deze avond krijgt het Huis van God ouderwets kippenvel om zoveel publiek. Het is dubbel. Prachtig en wrang. Ik ontwaar mijn oom van tachtig in het…

Ik trek baantjes in een haast leeg zwembad. In mijn oneven banen zie ik een kerstboom achter glas. Bij iedere slag komen flarden van mijn week voorbij. De warme ontmoeting met een Servische schaapsherder uit Kosovo. Een huilende lesbienne uit Oeganda. Onder water, boven water. Lichtjes schitteren in het raam. De herder leidt een rustig leventje…

Ik snel langs titels in een boekwinkel. Volle tafels, bekend en onbekend werk. 'Ik ben pelgrim' knalt uit een kaft. Pak het boek. Het is zwaar. Loop ermee naar de leestafel. Sla het open. De eerste zin. Ik schrijf het op papier: 'Er zijn van die plekken die ik me mijn hele leven zal herinneren.' Ik sluit het boek. Daarna mijn ogen. Droom even…

Ik houd van mensen die iets te melden hebben. Daarom ga ik graag naar het theater. Lekker op het pluche in een intieme setting. Alleen maar ontvangen. Eén van die voorstellingen vergeet ik nooit meer, een avondje Stef Bos. Hij was zojuist teruggekeerd uit Zuid-Afrika en duwde ons diep in de modder. Hoe wij Nederlanders omgaan met onze bejaarden is om…

Als jonge jongen was ik al door haar gefascineerd. Als ze bij me in de klas zou hebben gezeten, was ik vast enorm trots op haar geweest. Op haar lef en rebelse karakter. Haar gedurfde kleding en scherpe uitspraken. Ze zou het bloed onder nagels van leraren hebben vandaan gehaald. Steeds dat prikkelende laatste woord. Vaak de klas uit zijn gestuurd.…

Volgens emeritus hoogleraar Cees Hamelink zijn er twee soorten mensen. De socialen en zij die alles als een provocatie zien. Simpel. Het probleem is dat deze twee groepen elkaar absoluut niet begrijpen. Of bereiken. Ze komen elkaar vaak ongewild tegen. Op verjaardagen bijvoorbeeld. Na een borrel of wat. Het leverde Frank Boeijen begin jaren '80 een…

Maandagmiddag, half vijf. Daar zit ik dan. Eindelijk. De eerste ademtocht het lekkerst. Streling van de ruggengraat. Simpel kan het leven zijn. Het geluk van een meditatiebankje. De afgelopen week komt voorbij. Dag en nacht werken. De ene na de andere beer schoot ik af. De trots. De euforie. Ik heb het maar mooi geflikt. Plots komt er een bubbel…

In het eerste Zoet schreef ik over mijn droom: Een Holle Bolle Kikker bij recreatieplas De Breuly. Een prachtig meer verdient een bewaker. Een kikker die toeziet dat de parel blijft glanzen. Wanneer je een kwakende attractie ziet, wordt opruimen een feest. Zolang dit reptiel er niet staat, raap ik zelf zo nu en dan zwerfvuil op. Ik loop er toch.…

In juli was ik samen met een maatje in Noord-Ierland. Belfast om precies te zijn. We wilden een dagje naar The Giant's Causeway. Deze gestaafde rotsformaties behoren tot de honderd mooiste plekken ter wereld. Volgens een website. In Nederland gelezen. Op het station zien we dat we er lang over gaan doen. De sneldienst al weg. We zitten uren in…

Ik schrik wakker van het snerpende gepiep van mijn wekkerradio. Behendig zwaai ik met mijn rechterarm naar het kladblok op het nachtkastje. Grijp het. De pen valt op de grond. Als ik met links onder het stoffige bed tast, is het weg. Vervlogen. De droom. Gisteren ook al dat brood vergeten. Nu weet ik het zeker: ik ben dement! Ik sprint naar mijn…

Steekwoorden op een bankenvelop wijzen met scherpe nagels naar mij. Hoe ga ik hier een stukje van smeden zonder in herhaling te vervallen? Ik volg het enig juiste credo: gewoon beginnen. 'Het Zoet' is een cadeaumagazine dat je kunt krijgen of geven. Het staat boordevol verhalen over mensen die de samenleving laten stralen. Je kunt het in geen winkel…