Voor stille types was de Corona heftigheid ruim anderhalf jaar een zegen. Tot mijn verbijstering zie ik de terugkeer naar het gewone leven met een zekere angst en beven tegemoet. Want voor de pandemie was ik niet echt een stil type, en aldus in gesprekken redelijk aanwezig, kon ik drukte goed hebben en vond zelfs verjaardagen af en toe een beetje gezellig…

Na mailberichten, appjes of telefoontjes schreeuwen of fluisteren wij elkaar in miljoenenvoud toe: ‘Blijf gezond’. Hartelijk bedoeld. Maar op zwakke momenten ervaar ik deze wens regelmatig als vervelend en nogal dwingend. Hoezo moet dit als een bevel klinken, terwijl medemenselijkheid de basis is voor deze wens? En hoe kijken de vele Corona zieken,…