Hé daar ligt een boodschappenlijstje op straat. Interessant, raap ik altijd op. Het is eigenlijk een heel persoonlijk stukje papier. Iemand heeft de moeite genomen om zijn of haar gedachten te ordenen. Deze is keurig netjes geschreven. Misschien door een vrouw. Schoonmaakmiddel staat er op. En wasmiddel, vaatdoekjes, spiritus, stofdoeken, glassex…

Ik moest afgelopen weekend in een lagere versnelling. Buikgriep dwong mij hiertoe. Zaterdag bracht ik grotendeels op bed door. Vanaf die plek registreerde ik de geluiden van mijn huisgenoten, die wel in de normale versnelling stonden. Weekendboodschappen, weekendbaantjes, sportwedstrijden, huiswerk en afspraken met vrienden bepaalden het tempo. Zelf…

Mijn nicht bij wie ik in de tuin met Pasen zou kamperen wilde me nog gerust te stellen. Maar stel dat die zwijnen weer razend oprukken. Van konijnen restten nog een paar pluisjes. Ik belde haar over het drama Radio Kootwijk. En ja hoor zij woont in één van de achtendertig belegerde huizen. Ik zeg beste meid slaap jij dan wel met al dat gebonk geschuur…

Een van mijn eerste herinneringen is de smaak van gedroogde appeltjes. Op een dag zei mijn vader ineens: ‘en nu allemaal onder de tafel.’ Daar zaten we dan. Met ons zessen opgepropt onder een weliswaar uitschuifbare, maar voor dat doel veel te krappe eettafel. Dat herhaalde zich een paar keer - ik weet nog goed dat ik een keer klem zat met de stinksok…

Een goed wetenschapper is in de politiek een stoorzender, een goed politicus is in de wetenschap een studieobject. Hoe langer ik op de scheidslijn van beide vertoef, hoe meer ik ervan overtuigd ben, dat politici mensen zijn die aangesteld zijn om namens ons allen te besluiten, zonder enige kennis of begrip. Dat gebrek aan kennis heeft voordelen.…

Enige tijd geleden schreef ik al eens iets over Noord-Korea. Toen waren het de verkiezingen die daar plaats hadden gehad. Deze keer heeft het Noord Koreaanse regime een raket gelanceerd, dat volgens Kim en de zijnen een communicatiesatelliet de ruimte in zou zenden, om vervolgens patriottistische liederen ten gehore te brengen over de gehele wereld.…

Plotseling klinkt een doffe klap. Zonder iets te zeggen, heeft de medewerker van de servicedesk een doos op de redactietafel neergekwakt. Hij verwacht nu dat iemand aan hem vraagt wat erin zit. Ik weiger, maar mijn collega speelt het spelletje mee en allebei horen we op van het antwoord. "Asperges." Ja dames en heren, ze zijn er weer! Overmorgen…

Flash! Na pak weg tien jaar rij ik weer eens op de route van vroeger. Niet veel veranderd. Hier en daar een nieuw hekje rond een tuin. Een enkele keer een heel nieuw huis. En ik zit nog steeds achter een veel te langzaam rijdende legertruck. Achterkant open, jonge jongens links en rechts in de laadbak. Dat gaf mij altijd een ongemakkelijk gevoel. Ze…

Op zoek naar de gedichtenbundel ‘Niets dat zegt’(2002, Patricia de Martelaere) stuitte ik op iets dat mij hoogst bevreemdde. Voor als u het nog niet wist: Patricia stierf op 4 maart j.l. in Wezemaal(geboren te Zottegem, 16 april 1957). Zij was Vlaams filosofe, hoogleraar, auteur en essayist. Hoogleraar aan de K.U. Leuven. Hoog aangeschreven filosoof…

‘Leeft ie nog?’ Mijn dochter pakte het bruine verenballetje voorzichtig op van de stoeptegels. Even daarvoor was het vogeltje in de vlucht geschept door een voortjakkerende auto. Dankzij zijn vaart was het niet op de rijbaan maar op het fietspad beland. ‘Ja, volgens mij ademt ie. ‘t Is een roodborstje.’ Eenmaal thuis legden we het diertje op een krant…

Ik ging een keer met een vriend mee naar een evaluatiegesprek. Een half jaar daarvoor had hij een functioneringsgesprek gehad en hem was gezegd dat hij niet goed functioneerde. Daar had hij nog niets van gemerkt, maar goed, er kan verschil van mening zijn. Hij moest beter communiceren. In de aanloop van dit gesprek had hij geen signalen gekregen,…

Hij zou fysiek contact hebben gezocht met een medewerker van de club nadat hij was overgeslagen bij het uitdelen van de bitterballen. Hij zou een jeugdige stagiaire op de club seksueel hebben geïntimideerd ("Ga je mee een ritje op de achterbank maken?"). Hij zou hebben geweigerd de jas van de sponsor te dragen. Hij zou zijn auto verkeerd hebben…

Met z’n vieren wachten we in de rij voor de kassa van de supermarkt. We kijken naar de vrouw die aan de beurt is en haar boodschappen stapelt op de lopende band. Niks economische crisis hier. Ik gluur naar de drie wachtenden voor me. Die hebben ook weinig te maken met bezuinigingen. Ze lijken wat rustiger dan ik zelf altijd ben in zo’n rij. Ik twijfel…

“Is er dan werkelijk niets meer heilig?” Ik besef ten volle dat dit een ouwelullenvraag is. Een vraag die riekt naar “vroeger was alles beter”. Die je niet hoort te stellen als je nog (even) 50-min bent. Toch kwam deze vraag dezer dagen bij me op. Voor ik de aanleiding noem, neem ik u mee naar het begin van mijn studententijd. We spreken over het…

Een mens lacht wat af. Neem mij, ik las ‘Houvast aan een drijfboei’, artikel van Wieteke van Zeil over Jan van Scorel(1495-1562) in de Volkskrant 26 maart 2006. Er is een tentoonstelling aan hem gewijd in het Centraal Museum tot 28 juni: ‘Scorels Roem, hoe een Utrechts schilder de Renaissance naar het Noorden bracht.’ Van Scorel, geboren in Schoorl…

Met de plannen om de AOW leeftijd naar 67 te verhogen toont de overheid zich opnieuw onbetrouwbaar. Eerder deed zij dat al met de subsidies voor zonne-energie. Eerst kreeg de burger subsidie voor zijn zonnepanelen. Daarna draaide de overheid plotseling de subsidiekraan dicht. En nu dan zijn de ouderen de klos. Je doet mee aan een zwemwedstrijd over…

Job-hoppen is een noodzakelijke gang van zaken, als iemand wel goed kan praten, maar niet goed kan werken. Door binnen een jaar te springen naar een baan die nog beter betaalt en die een nog Engelstaliger management naam heeft, kan iemand zonder al te veel moeite zo stijgen in de range van €100.000 per jaar. Als hij niet op tijd springt naar de volgende…

Maandagmorgen hoorde ik op de radio dat een "dansende" goederentrein voor 5 kilometer schade op het spoor tussen de stations Vleuten en Utrecht Terwijde had gezorgd. Normaal inhaleer je dan je sigaret nog een keer, of ga je zonder blikken of blozen door met een andere bezigheid bij een dergelijk radiobericht. Gisterochtend deed ik dat echter…

“Goedemorgen!”, zegt de man achter de balie in de het benzinestation. Hij kijkt mij indringend aan. Oeps, vergeten. Ik was even in gedachten en probeerde tussen het plastic in mijn portemonnee mijn creditcard te vinden. Ik ken ‘m wel, die ouwe brompot, hoewel ik ‘m maar één keer per maand zie, een paar minuten. We knikken altijd beleefd naar elkaar…

Ik moest in Almelo zijn. Ik kon me niet herinneren er ooit geweest te zijn. Het beeld dat ik van deze oostelijke stad had, was sterk beïnvloed door Herman Finkers. “Het stoplicht springt op rood, het stoplicht springt op groen, in Almelo is altijd wat te doen.” Deze zin, die behoort tot het collectieve geheugen van vele Nederlanders, schoot onmiddellijk…