Inloggen
voeg je dagcolumn toe

Dagcolumns

De symfonie van onvrede

Meestal kan ik recensies in de NRC wel volgen. Eén keer had ik een boek gelezen dat vijf bolletjes kreeg, het maximum, en ik was het er zo mee eens dat ik vond dat het zes bolletjes moest hebben of vijf met ster. Maar dat kon niet.

Dit keer ben ik het oneens met een recensie. De recensie van René van Stipriaan gaat over het boek 'De symfonie van de onvrede' van Catherine de Vries. Ik had het bijna uit toen ik de teleurstellende recensie las. Drie bolletjes is op zich best goed, maar ik vond het twee te weinig. Goed, een vijf plus was het ook weer niet, maar de argumentatie van de NRC beviel me vooral niet. Had Stipriaan het wel gelezen, vroeg ik me af.

Stipriaan schrijft dat mevrouw De Vries in alle landen heeft gewoond waar ze over schrijft. Dat klopt. Maar ze heeft in al die landen ook studies gemaakt van populisme en tegelijk studies van anderen erbij betrokken. Dat is een heel wat stevigere onderbouwing voor haar boek dan Stipriaan aangeeft. Ook meent Stipriaan dat er ook andere oorzaken voor de opkomst van het populisme zijn dan De Vries aangeeft. De Vries geeft namelijk de schuld aan een fenomeen dat in elk van de landen, Frankrijk, Italië, Duitsland en Verenigd Koninkrijk plaats vond: bezuinigingen die het onmogelijk maakten voor de overheid om de sociale voorzieningen op peil te houden. Van zorg naar zelfredzaamheid. Dit is gecombineerd met een meer en meer afstandelijke overheid die zich achter formulieren en procedures verschool. De Vries beschrijft dat dit fenomeen ook haar vader trof en dat haar vader vervolgens op de PVV ging stemmen.

Ik vind het een overtuigend boek. Ik zie wel dat andere zaken meespelen, maar vaak zit daar diezelfde bezuinigingswoede achter. Het is simpel, maar vaak zijn dingen simpel. Het verklaart voor mij alles.

Stipriaan is dus niet overtuigd. Dat kan. Maar het gekke is dat, als ik een interview met Stipriaan lees over zijn boek 'Afscheid van het Oude Nederland', hij precies dezelfde redenering heeft als de stelling van Catherine de Vries. Dat is wel gek.

Schrijver: Jan R. Lønsing, 26 juni 2026


Geplaatst in de categorie: actualiteit

4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 103

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je e-mailadres voor anderen in beeld verschijnt)